ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ชุมชนบ้านเกาะมอญ เกาะไผ่ อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ชุมชนบ้านเกาะมอญ เกาะไผ่ อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่งเสริม(การประชาสัมพันธ์) กับปัจจัยดึงดูดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ชุมชนบ้านเกาะมอญ เกาะไผ่ อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ นักท่องเที่ยวชาวไทย จำนวน 400 คน ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก โดยมีเครื่องมือวิจัยคือ แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความสัมพันธ์เพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ชุมชนบ้านเกาะมอญ เกาะไผ่ อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พฤติกรรมการท่องเที่ยวของผู้ตอบแบบสอบถาม มีวัตถุประสงค์หลักในการเดินทางเพื่อท่องเที่ยวพักผ่อนหรือเพื่อความบันเทิง มากที่สุด โดยบุคคลที่ร่วมเดินทาง ส่วนใหญ่เดินทางกับเพื่อน โดยมีพาหนะที่ใช้ในการเดินทาง ส่วนใหญ่เดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัว ส่วนใหญ่เดินทางมาครั้งแรก และมีระยะเวลาในการท่องเที่ยวในพื้นที่ 1-3 วันต่อครั้ง ช่วงเวลาที่เดินทางมาท่องเที่ยว ส่วนใหญ่เดินทางมาวันเสาร-อาทิตย์ รับทราบข้อมูลการท่องเที่ยวของชุมชนผ่านสื่ออนไลน์ เช่น Facebook, Instragram, Tiktik, Youtubers และมีค่าใช้จ่ายในการมาท่องเที่ยว ส่วนใหญ่มีค่าใช้จ่ายระหว่าง 1,000 – 3,000 บาท ความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวชาวไทยเกี่ยวกับระดับความสำคัญของปัจจัยดึงดูดที่มีผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ชุมชนบ้านเกาะมอญ เกาะไผ่ อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่งเสริม(การประชาสัมพันธ์) กับปัจจัยดึงดูดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ชุมชนบ้านเกาะมอญ เกาะไผ่ อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีความสัมพันธ์กันในเชิงบวก อย่างมีนัยสำคัญสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 กล่าวคือ หากมีปัจจัยส่งเสริมซึ่งเป็นการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวในพื้นที่ ก็จะส่งผลการตัดสินใจดินทางท่องเที่ยวยังชุมชนบ้านเกาะมอญ เกาะไผ่ อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิตติยา ดาวเวียงกัน, ลัดดา ปินตา. (2563). การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงนิเวศของนักท่องเที่ยว กรณีศึกษา สถานีเกษตรหลวงอ่างขาง และสถานีเกษตรหลวงอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม. วารสารศิลปะการจัดการ. 4(2). 262-277.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2544). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฏยาณี บุญทองคำ และจุมพต อ่อนทรวง. (2566). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนเพื่อส่งเสริมการ ท่องเที่ยวอำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก. พิษณุโลก : วิทยาลัยสงฆ์พุทธชินราช มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ธนกฤต แดงทองดี. (2565). การท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ (Ecotourism) : การท่องเที่ยววิถีอนุรักษ์ ผสาน คน กับ ธรรมชาติ เป็นหนึ่งเดียวกัน. สืบค้นเมื่อ 2 มีนาคม 2568. จาก https://www.seub.or.th/bloging/knowledge/ecotourism/
ไพริน เวชธัญญะกุล. (2563). การท่องเที่ยวเชิงนิเวศสู่การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. วารสารเพื่อการพัฒนา การท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน. 2(1). 50-63.
ภัทร์วรัญญา เศรษฐนนท์วณิช, สุชาดา เจริญพันธุ์ศิริกุล. (2563). ปัจจัยการเปิดรับสื่อประชาสัมพันธ์ด้านการท่องเที่ยวต่อการตัดสินใจเดินทาง ท่องเที่ยวในประเทศของนักท่องเที่ยวชาวไทยในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. 3(2). 63-74.
รัตนาภรณ์ สารภี. (2563). รู้หรือไม่? Did you know? : อยากให้คนรู้จักแหล่งท่องเที่ยวในชุมชนสื่อประชาสัมพันธ์ ช่วยคุณได้. สืบค้นเมื่อ 2 มีนาคม 2568. จาก https://personal. rmutl.ac.th/news/15313-2020-12-14
ศุศราภรณ์ แต่งตั้งลำ. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของนักท่องเที่ยว ในการเลือกเดินทางท่องเที่ยวเชิงนิเวศในประเทศไทย. Journal of Humanities and Social Sciences. 4(2). 64-79.
สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. (2562). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2563-2567. ประจวบคีรีขันธ์ : สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดประจวบคีรีขันธ์.
องค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่า. (2563). แผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2561-2565) ฉบับทบทวน ประจำปี 2563. ประจวบคีรีขันธ์ : องค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่า.
อิทธิพัทธ์ สุวทันพรกูล. (2562). การวิจัยทางการศึกษา แนวคิดและการประยุกต์ใช้. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Cochran, W.G. (1953). Sampling Techniques. New York : John Wiley & Sons.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2016). Principles of marketing. 16th ed. New York : Pearson Education.