การพัฒนารูปแบบการบริหารการนิเทศภายในของโรงเรียน วัดน้ำไคร้วิทยา อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพการนิเทศภายในของโรงเรียนวัดน้ำไคร้วิทยา 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการนิเทศภายใน 3) เพื่อทดลองใช้รูปแบบการนิเทศภายใน 4) เพื่อประเมินผลการใช้รูปแบบการนิเทศภายใน กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักเรียน จำนวน 17 รูป สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI) ยืนยันรูปแบบใช้ Delphi Technique ด้วยฉันทามติของ ผู้เขี่ยวชาญ หาค่าความสอดคล้องของเนื้อหาด้วย (IOC) หาค่าความเชื่อมั่นค่า Cronbach's จากผู้เชี่ยวชาญและ วิเคราะห์ด้วยสถิติ (GLM) ที่นัยสำคัญทางสถิติที่ .05
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพความต้องการบริหารงานวิชาการมี 6 ด้าน จากการวิเคราะห์ความต้องการจำเป็น ค่าสูงสุดคือด้านการนิเทศติดตามค่า (PNI) = 0.542 แสดงว่าครูและบุคลากร มีความต้องการที่จะพัฒนางานวิชาการด้วยการนิเทศติดตาม 2) พัฒนารูปแบบการบริหารการนิเทศ ขั้นการยืนยันรูปแบบด้วย Delphi Technique ผลการวิเคราะห์ค่า IQR = 0 ผู้เชี่ยวชาญมีความคิดเห็นที่เป็นฉันทามติรูปแบบมีความถูกต้อง 3) นำรูปแบบทดลองใช้ในโรงเรียนวัดน้ำไคร้วิทยากับกลุ่มทดลอง 17 รูป และกลุ่มควบคุมโรงเรียนวัดปรางค์ 17 รูป ทดสอบก่อนและหลัง เพื่อเปรียบเทียบทักษะการอ่าน ผลการทดลองในภาพรวมค่าเฉลี่ย () = 4.94 ค่า Mean square = 2.38 และ ค่า p-value=.05 แสดงว่ารูปแบบ มีประสิทธิภาพสามารถพัฒนาความรู้ทักษะการอ่านของนักเรียนได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 4. ผลการประเมินรูปแบบ กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม มีพัฒนาการแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 ความพึงพอใจของครูอยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 3 พ.ศ. 2553. กรุงเทพมหานคร : คุรุสภา.
กษมา สุรเดชา. (2564). ผลการใช้ชุดกิจกรรม Active Learning เพื่อเสริมสร้างทักษะการอ่านจับใจความและเจตคติต่อการอ่านของนักศึกษาโปรแกรมวิชาภาษาไทยชั้นปีที่ 2.กำแพงเพชร : มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
กองพุทธศาสนศึกษา. (2557). คู่มือปฏิบัติงานโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา พุทธศักราช 2557. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2537). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นริศรา ศิริวงศ์. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ เรื่อง English for Daily Life ตามแนวคิดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน (Activity-Based Learning) สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยหลักสูตรและการสอน. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
น้ำผึ้ง มีศิล. (2559). การวิจัยด้วยเทคนิคเดลฟาย : การหลีกเลี่ยงมโนทัศน์ที่ไม่ถูกต้อง. Veridian E-Journal, Silpakorn University. 9(1). 1256-1267.
พิศิษฐ ตัณฑวณิช และพนา จินดาศรี. (2561). ความหมายที่แท้จริงของค่า IOC. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 24(2). 3-12.
รำเพย ทินกระโทก. (2568). การพัฒนาคู่มือการนิเทศแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการคิดเชิงออกแบบด้านการจัดการเรียนรู้ เชิงรุกของครูผู้สอนระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 48(1). 70-85.
โรงเรียนวัดน้ำไคร้วิทยา. (2565). รายงานผลการประเมินตนเองของโรงเรียนวัดน้ำไคร้วิทยา (SAR) ประจำปีการศึกษา 2565. น่าน : โรงเรียนวัดน้ำไคร้วิทยา.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). ศาสตร์การนิเทศการสอนและการโค้ช. พิมพ์ครั้งที่ 12. นครปฐม : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ นครปฐม.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพมหานคร : บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2548). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อารีลักษณ์ ปุ๊กน้อย. (2567). การนิเทศการศึกษาในยุควิถีใหม่ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์. 9(4). 267-277.
Cronbach, Lee J. (1990). Essentials of psychological testing. 5th ed. New York : Harper Collins.
