A Model of Administration for Islamic Private Schools: A Case Study of Attarkiah Islamiyah School.
Keywords:
School administration Model , Islamic education, Islamic modelAbstract
The objective of this research is to develop an administrative model for a model private Islamic school. Case study: Attarkiah Islamiyah School. Three steps were taken as follows: 1) Study the current condition. Desired condition and necessary needs 2) Create an administrative model for a model private Islamic school. Case study: Attarkiah Islamiyah School. 3) Evaluate the management model for a model private general Islamic school. Case study: Attarkiah Islamiyah School. Attarkiah Islamiyah.The population consists of 280 administrators, teachers and committee members of Attarkiah Islamiyah School, a sample group of 257 people, 7 experts in expert-based seminars, 30 experts in format evaluation, and the tools used. Used in research include questionnaires, structured interviews. and assessment form Data were analyzed from averages. standard deviation and priority index of essential needs and analyze content data
The results of the study found that: 1. Current conditions and desired conditions regarding the concepts and principles of the model Islamic private school management model. Case study: Attarkiah Islamiyah School. Overall, it is at a moderate level. and necessary needs regarding the concepts and principles of the model Islamic private school management model. Case study: Attarkiah Islamiyah School. Overall, number 1 is the formal management style. “Formal management style for the management of a model private Islamic school, case study: Attarkiah Islamiyah School” consisting of principles, objectives, and elements of school administration. Validity assessment and possibility at a high level
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. 2546. พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ : กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). พระราชบัญญัติส่งเสริมการศึกษานอกระบบ และการศึกษาตามอัธยาศัย พ.ศ.2551. กรุงเทพฯ : ผู้แต่ง.
กระทรวงศึกษาธิการ.(2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย
กฤชณรงค์ ด้วงลา. (2563). สภาพที่พึงประสงค์ในการพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนเทศบาลสู่ความเป็นเลิศ. วิทยานิพนธ์รดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.ข้อมูลพื้นฐานโรงเรียนเอกชน.(ออนไลน์).แหล่งที่มา :http://schoolsearch.opec.go.th/list ofcontet.php2SchStatus=1.
ขวัญจิรา จำปา. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนคุณภาพของชุมชน.วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
เฉลิมพล และซัน. (2549). สภาพและปัญหาการเรียนการสอนอิสลามศึกษา ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม เขตภาคกลาง.วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาอิสลามศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
เซียง เป็ก.(2557). การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนสองระบบสำหรับราชอาณาจักรกัมพูชา. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร.
ฐาปณัฐ อุดมศรี. (2558). รูปแบบการบริหารโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทาง วิชาชีพด้านการวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต , ภาควิชานโยบาย การจัดการและความเป็นผู้นำทางการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดวงแดน วงเดือน. (2559). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 28. นงลักษณ์ วิรัชชัย และสุวิมล ว่องวาณิช. (2542). การสังเคราะห์งานวิจัยทางการศึกษาด้วยการวิเคราะห์อภิมาน และวิเคราะห์เนื้อหา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการ การศึกษาแห่งชาติ.
ดิเรก วรรณเศยรี . (2545). การพัฒนาแบบจําลองแบบสมบูรณ์ในการบริหารโดยใช้โรงเรียน เป็นฐาน สำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน . วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เดลินิวส์. 2549. การศึกษาชายแดนใต้ 4 ตอน มารู้จักโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม. เข้าถึงได้จาก https://www.gotoknow.org/posts/184889.
ถวัลย์รัฐ วรเทพพุฒิพงษ์. (2540). การกำหนดวิเคราะหน์ โยบายสาธารณะ : ทฤษฎีประยุกต์. กรุงเทพฯ : เสมาธรรม.
นาวาลย์ ปานากาเซ็ง. (2544). คุณภาพการศึกษาของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.(วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ. ศรีสะเกษ.
นิตยา เทพอรุณรัตน์. (2557). การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนมาตรฐานสากลในประเทศไทย. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิเลาะ แวอุเซ็ง. 2551. ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการสอนของครูในโรงเรียนเอกชนสอน ศาสนาอิสลามในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. รายงานการวิจัยวิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์วิทยาเขตปัตตานี.
นฤมล เจริญสุข, สุนันทา พิชัยชาญ และสิริลักษณ์ แก้วมณี. (2563). การบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ปีที่ 24 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2563)
นิเลาะ แวอุเซ็งและ มูนีเราะห์ สาและอาแร. (2561). การบริหารโรงเรียนตามหลักการบริหารจัดการที่ดีในอิสลามของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในจังหวัดนราธิวาส. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
พระมหาประยูร ธีรวโร (ตระการ). (2565). วิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศ. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 3(1), 33-40.
พระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชน. (2554). ราชกิจจานุเบกษา. ฉบับที่ ๒. เล่มที่ 128. ตอนที่ 46 ก
มูนีเราะห์ สาและอาแร. (2561). การบริหารโรงเรียนตามหลักการบริหารจัดการทีดีในอิสลามของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในจังหวัดนราธิวาส.วิทยานิพนธ์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ .
ยุสรา สุมาลี. (2565). การบริหารตามหลักการบริหารจัดการที่ดีในอิสลามของผู้บริหารโรงเรียนมุสลิมสันติธรรมมูลนิธิ จังหวัดนครศรีธรรมราช. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
รอซีนี อาแว. (2561). รูปแบบการบริหารโรงเรียนเอกสามัญศาสนาอิสลามในภาคใต้ของประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
รุ่ง แกว้แดง. (2550). ประกันคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วัฒนาพานิช.
เรวดี กระโหมวงศ์และคณะ. 2546. การศึกษาสภาพความต้องการและการพัฒนาทางวิชาการ ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม:รายงานการวิจัย. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ.
รัตนะ บัวสนธ์. (2563). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพฯ : ส านักพิมพ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2553). สถิติประยุกต์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สุวิริยสาส์น.
วินิจ สังขรัตน์. 2544. อดีต ปัจจุบัน และอนาคตของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอสิลาม (ปอเนาะ) 138 ในจังหวัดชายแดนภาคใต้. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร การศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วรกฤต เถื่อนชอง. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ถึงความไม่เท่าเทียมกันทางสังคมและพฤติกรรมต่อต้านสังคมของเยาวชนไทย. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม, 26(1), 1-20.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2555). แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นเพื่อการบริหารทางการศึกษา. กรุงเทพฯ : ทิพยวิสุทธิ์.
ศูนย์พัฒนาการศึกษา ภาคศึกษา 2. (2513). หลักสูตรวิชาอิสลามศึกษา สาหรับโรงเรียน ราษฎร์สอนศาสนาอิสลาม. ยะลา : คุรุสัมมนาคาร.
สันวิชแก้วมี, ศักดา สถาพรวจนาและ สมศักดิ์ จัตตุพรพงษ์. (2561). การบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการส่งเสริมการศึกษาเอกชนในทศวรรษหน้า. วิทยานิพนธ์มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์.
สุภัสสร สายศักดิ์. (2556). การบริหารสถานศึกษาแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนในสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. เชียงราย.
สรษ แก้วคำฟู. (2560). แนวปฏิบัติที่เป็นเลิศในการบริหารโรงเรียนอนุบาลเอกชนยอดนิยม จังหวัดเชียงราย. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. เชียงราย.
สุวดี อุปปินใจ. (2560). การบริหารงบประมาณ การเงิน และการบริหารทั่วไป. เชียงราย: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
สุวดี อุปปินใจ, ธิดารัตน์ สุขประภาภรณ์ และสุภาพร เตวิยะ. 2563.รูปแบบและกลไกการพัฒนาสมรรถนะครูตำรวจตระเวนชายแดน สังกัดกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 32 เขตพื้นที่จังหวัดเชียงรายและจังหวัดพะเยา ในลักษณะเครือข่ายเชิงพื้นที่. ทุนวิจัยจากสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย (การวิจัยเพื่อพัฒนาองค์ความรู้)
สมรัฐ แก้วสังข์. (2557). องค์ประกอบและตัวบ่งชี้การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขต พัฒนาพิเศษเฉพาะกิจจังหวัดชายแดนภาคใต้. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สอาดลักษม์ จงคล้ายกลาง. (2556). การพัฒนารูปแบบการบริหารเพื่อเสริมสร้างพลังอานาจของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน.วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, ภาควิชานโยบาย การจัดการและความเป็นผู้นำทางการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน. (2531). การบริหารโรงเรียนเอกสาร. กรุงเทพฯ:สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน.
สำนักงานคณะกรรมการศึกษาเอกชน. (2541). สภาพปัจจุบันและปัญหาโรงเรียนเอกชนสอน ศาสนาอิสลาม. ม.ป.พ.: ม.ป.ท.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ;. (2542). แนวทางการจัดการศึกษาตามพระราชบัญญัติ
การศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: บริษัทพิมพ์ดี จํากัด.
สํานักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. (2553). แนวทางการพัฒนา หลักสูตรสถานศึกษา. นนทบุรี : ไทยพับบลิคเอ็ดดูเคชั่น.
เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์. (2550). รายงานการวิจัยสภาพการจัดการศึกษาในจังหวัดชายแดนภาคใต้. กรุงเทพฯ : วี.ที.ซีคอมมิวนิเคชั่น.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2550). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
หลักสูตรอิสลามศึกษา. (2546). สำนักงานการศึกษาเอกชนจังหวัดสงขลา.ฉบับปรับปรุง 2555.
อับดุลลอฮฺ ยูซุฟ. (2563). การประเมินผลการบริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอิสลามยะลา ปีที่ 21 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2563)
อับดุลฮามิด จะปะกียา. (2547). ปัญหาการปฏิบัติงานประกันคุณภาพการศึกษาตามเกณฑ์มาตรฐานการศึกษา ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในจังหวัดปัตตานี. วิทยานิพนธ์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
อริฟัน หะยีมะ. (2560). สภาพและปัญหาการจัดการเรียนการสอนอิสลามศึกษาในโรงเรียนของรัฐที่ใช้หลักสูตรอิสลามศึกษา (แบบเข้ม) จังหวัดนราธิวาส.ปัตตานี. วิทยานิพนธ์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
อารง สุทธาศาสน์. (2519). ปัญหาความขัดแย้งในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้. กรุงเทพ: บริษัทพิทักษ์ประชา.
อับดุลสุโก ดินอะ.2548.ยุบปอเนาะ-ดับหรือราดน้ำมันใส่ไฟใต้ (ออนไลน์) สืบค้นจาก http//www.midnightuniv.org/midnight2545/document9535.html:
อิบรอฮีม ณรงค์รักษาเขต.2548.ปอเนาะอัตลักษณ์ชุมชนชายแดนใต้(ออนไลน์)สืบค้นจาก http//www.tjanews.org:ศูนย์ข่าวอิศรา สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่ง ประเทศไทย.
อุทัย บุญประเสริฐ. (2546). การบริหารจัดการสถานศึกษาโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Black, J.Stewart and Porter Lyman W., 2000. Management Meeting New Challenges. Upper Saddle River N.J. : Prentice Hall.
Bush, T. (2003). Theories of Educational Leadership and Management 3rd Edition. London: SAGE Publications Ltd.
Deming, Edward W. (1989). Out of The Crisis. USA: The Massachusetts Institute of Technology Center for Advanced Engineering Study.
Drucker, F. Peter. (1995). The Practice of Management. New York : Harper & Row Publishers. ________. (1998). Management. Tasks. Responsibilities. Practices.
Fayol, Henri. (1984). General and industrial management. London: Sir Isaac Pitman and Son.
Frederick W.Taylor. (2002). Principles of Scientific Management. Cited by Montgomery.
Gulick, Luther and Urwick, Lyndall. (1937). Paper on the Science of Administration. Clifton: Augustus M. Kelley.
Joyce, B. and Weil, M. (1996). Models of Teaching. (5th ed.). Boston: Allyn and Bacon.
Koontz Harold, and Weihrich Heinz. (1988). Management. (10th ed.). Singapore: McGraw-Hill.
Lunenburg. Fred and C. Ornstein Allan. (1996). Educational Administration : Concepts and Practiccs. 2nd ed. New York : Wadsworth Publishing Company.
Peter F. Drucker. (2005). The effective executive. Australia: Wadsworth.
R. L. Daft. (2015). Organization theory and desig. Cengage learning.
R. L. Handy. (1985). The arch in soil arching. Journal of Geotechnical Engineering, 111(3), 302-318.
Schermerhorn, J., R. (2005). Management. 8th ed. New York: John Wiley & Sons.
Suradech Reemtohsun. 2000. Pondok and the Challenge of Modernity : A Comparative Study of Pondok in Songkhla Province, Southern Thailand. USA : School of Islamic and Social Siences.
Williams, T. (2008). Management Science in Practice. England: John Wiley & Sons.
Yamane, Taro. (1976). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). New York: Harper and Row.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Al-HIKMAH Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
