เรื่อง การจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษาในยุคเทคโนโลยีดิจิทัล
การจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษา, ครูอิสลามศึกษา, เทคโนโลยีดิจิทัล
คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษา, ครูอิสลามศึกษา, เทคโนโลยีดิจิทัลบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อนำเสนอแนวคิดและทฤษฎีการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษา สำหรับครูในยุคดิจิทัล เพื่อให้การจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษามีความสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงด้านการศึกษาในศตวรรษที่ 21 ซึ่งครูอิสลามศึกษาจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนทักษะการจัดการเรียนรู้ให้เหมาะสมกับยุคสมัย ผลการศึกษาพบว่า การจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษาในยุคดิจิทัลควรปรับแนวทางการสอนเพื่อให้สอดรับกับโลกการเรียนรู้ของนักเรียนในปัจจุบัน โดยการนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาช่วยสร้างกระบวนการเรียนรู้ที่หลากหลาย ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาการเรียนรู้ของนักเรียน ในบทบาทของผู้สอนถือเป็นปัจจัยสำคัญ จำเป็นต้องพัฒนาทักษะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลและนำมาปรับใช้ในรูปแบบที่ตอบสนองต่อความต้องการของผู้เรียนในยุคดิจิทัล การปรับเปลี่ยนนี้รวมถึงการใช้กลยุทธ์ทางเทคโนโลยีที่เหมาะสม การใช้สื่อและแพลตฟอร์มออนไลน์ต่าง ๆ ตลอดจนการพัฒนาเครื่องมือดิจิทัลเพื่อสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ บทความนี้จึงมุ่งเสนอแนวทางและกลยุทธ์การจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษาในยุคดิจิทัล เพื่อช่วยให้ผู้สอนสามารถปรับตัวและออกแบบการเรียนการสอนที่ตอบโจทย์ผู้เรียนในยุคปัจจุบัน
เอกสารอ้างอิง
พีระพงษ์ แสวงศรี. การศึกษาการยอมรับและใช้งานเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์กับระบบการศึกษา ของนักเรียน
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย (Doctoral dissertation, มหาวิทยาลัยมหิดล).
จารุวัจน์ สองเมือง. (2558). การสอนอิสลามศึกษาสำหรับเด็กในศตวรรษที่ 21. ค้นหาจากเว็บไซต์ (https://www.gotoknow.org/posts/587520) (วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2567).
พิมพันธ์ เดชะคุปต์และคณะ. (2555). “สมรรถนะครูและแนวทางการพัฒนาครูในสังคมที่เปลี่ยนแปลง”. ในไพฑูรย์ สินลารัตน์. (บรรณาธิการ).เพื่อความเป็นเลิศของการครูศึกษาไทย.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
พิชยา ทอดทิ้ง. (2559) สภาพ ปัญหา และแนวทางการบริหารหลักสูตรอิสลามศึกษาแบบเข้มในโรงเรียนขอรัฐ : มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
พิกุล นามฮุง. (2022). การบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 : วารสารนวัตกรรมการบริหารการศึกษา ปีที่ 1ฉบับที่ 2 หน้า 30-43
เกษตรชัย และหีม.(2554). พฤติกรรมการสอนของครูภาษาอาหรับในโรงเรียนเอชนสอนศาสนาอิสลานสามจังหวัดชายแดนใต้ วารสารสงขลานครินทร์ ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์. ปีที่ 17 ฉบับที่ 4 (ก.ค.-ส.ค. 2554) หน้า 561-573
ศิริพรอนุสภา, สุวิทย์สลามเต๊ะ, อาจารย์สราวุธ และซัน. (2565). เยาวชนไทยกับการศึกษาในยุคศตวรรษที่ 21. วารสาบริหารการศึกษา : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ปีที่ 9 ฉบับที่ 37 (กรกฏาคม-ธันวาคม) 209-229
วิลาวัลย์ โพธิทอง. (2018). เทคโนโลยีกับการเรียนรู้ตลอดชีวิตของครู : วิทยาลัยการศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยา
Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences) 2018;
(2) 18-26
ซัยฟุดดีน แยนา.(2564). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษาโดยใช้โครงงานและเทคโนโลยีสารสนเทเป็น
ฐานเพื่อส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรม. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี ปีที่ 11 ฉบับที่ 22 (กรกฎาคม-ธันวาคม) หน้า 9-21
เดช คำเคน. (2564). การพัฒนาเว็บแอปพลิเคชันเพื่อการจัดการเรียนรู้บูรณาการสาระอิสลามศึกษาระดับ ประถมศึกษาตามแนวคิด Qaimt Model.วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี ปีที่ 11 ฉบับที่ 22 (กรกฎาคม-ธันวาคม) หน้า 455-470
Ashari, A., Buntu, A., Windarsih, Y., & Trianto, M. (2024). Pendampingan Penggunaan Platform Gamifikasi untuk Pembuatan Media Evaluasi Pembelajaran Online. Jurnal Abdidas, 5(1), 26-32.
Nila Nirwana.(2023). Peran Guru Pendidikan Agama Islam di era digital. Jurnal Pendidikan Profesi Guru Agama Islam, (ISSN 2829-9078), 234-241.
Muh Ibnu Sholeh. (2023).Integrasi Teknologi dalam Manajemen Pendidikan Islam: Meningkatkan Kinerja Guru di Era Digital. Jurnal Tinta: Jurnal Ilmu Keguruan Dan Pendidikan, 5(2),104-126.
Samsul Rani. (2023). Transformasi Komunikasi Dakwah dalam Era Digital: Peluang dan Tantangan dalam Pendidikan Islam Kontemporer. AL-MIKRAJ Jurnal Studi Islam dan Humaniora (E-ISSN 2745-4584), 4(1), 207-216.
Musyafak, M., Subhi, M. R. I. (2023). Strategi Pembelajaran Pendidikan Agama Islam dalam Menghadapi Tantangan di Era Revolusi Industri 5.0. Asian Journal of Islamic Studies and Da'wah, 1(2), 373-398.
Turnip, R. S. (2023). Peningkatan Literasi Digital di Kalangan Pelajar: Pengenalan dan Praktik Penggunaan Teknologi Pendidikan. Jurnal Review Pendidikan dan Pengajaran (JRPP), 6(4), 2302-2310.
Alfian, R. N., Ilma, M. (2023). Menakar Peluang dan Tantangan dalam Membidik Strategi Pendidikan Islam di Era Globalisasi. MA'ALIM: Jurnal Pendidikan Islam, 4(1), 71-83.
Sembiring, T. B., Dewi, R. D. L. P., Gugat, R. M. D., Febrian, W. D., Amrizal, A., & Ansori, A. (2024). Peningkatan Kapasitas Dosen Dalam Pendidikan Berbasis Teknologi: Workshop Dan Pelatihan Mendalam. Community Development Journal: Jurnal Pengabdian Masyarakat, 5(1), 581-590.
Helandri, J., Supriadi, S. (2024). IMPLEMENTASI NILAI-NILAI PENDIDIKAN ISLAM DALAM KONTEKS MODERN: TINJAUAN TERHADAP PRAKTIK DAN TANTANGAN. TA'LIM: Jurnal Studi Pendidikan Islam, 7(1), 93-116.
Sukana, S. (2024). Transformasi Pengawas Pendidikan Agama Islam (PAI) Di Era Digital: Tantangan Dan Peluang Tahun 2024. Jurnal Pendidikan Tambusai, 8(1), 3955-3965.
Permana, B. S., Hazizah, L. A., & Herlambang, Y. T. (2024). Teknologi Pendidikan: Efektivitas Penggunaan Media Pembelajaran Berbasis Teknologi Di Era Digitalisasi. Khatulistiwa: Jurnal Pendidikan dan Sosial Humaniora, 4(1), 19-28.
Janah, B. U., & Ristianah, N. (2024). Penerapan Metode Blended Learning dalam Meningkatkan Kualitas Pembelajaran Pendidikan Agama Islam. Sasana: Jurnal Pendidikan Agama Islam, 2(2), 121-128.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
เวอร์ชัน
- 2024-12-30 (3)
- 2025-01-02 (2)
- 2024-12-30 (1)
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
