แนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาเรียนรวม สำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษายะลา
-
คำสำคัญ:
การจัดการศึกษาเรียนรวม, ศูนย์การศึกษาพิเศษบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาระดับพัฒนาการจัดศึกษาเรียนรวมสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษายะลา 2. เพื่อเปรียบเทียบพัฒนาการจัดศึกษาเรียนรวมสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษายะลา และ3.เพื่อศึกษาการพัฒนาการจัดศึกษาเรียนรวมสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษายะลา ดำเนินงานวิจัยสองระยะ โดยเริ่มต้นการวิจัยดัวยวิธีการเชิงปริมาณ แล้วใช้ผลการวิจัยที่ได้นำมาสู่การจัดกิจกรรมสนทนากลุ่ม (Focus Group) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย ผู้บริหาร และครูที่จัดการเรียนรวมในโรงเรียนเรียนรวม สังกัดเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา จำนวน 116 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยสร้างขึ้นเพื่อใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ ข้อมูล และสรุปข้อมูลต่างๆ ตามวัตถุประสงค์ของการวิจัย เกี่ยวกับการจัดการศึกษาเรียนรวมสำหรับสถานศึกษา โรงเรียนเรียนรวมสังกัดเขตพื้นที่ประถมศึกษายะลา เป็นแบบสอบถามแบบมีโครงสร้าง ผู้ตอบแบบสอบถาม ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูผู้สอนโรงเรียนเรียนรวมสังกัดเขตพื้นที่ประถมศึกษายะลา จำแนกออกเป็น 3 ตอน ประกอบด้วย ตอนที่ 1 เป็นแบบสำรวจรายการ (Check List) ตอนที่ 2 เป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ (Rating Scale) ตามวิธีของลิเคิร์ท (Likert’s) และตอนที่ 3 มีลักษณะเป็นแบบสอบถามปลายเปิด (Open-Ended Questionnaire) ซึ่งได้ค่าความเชื่อมั่น 0.941 และวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีการสนทนากลุ่ม (Focus Group Interview) เพื่อหาการพัฒนาการจัดศึกษาเรียนรวมสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษายะลา
ผลการศึกษา แนวทางการพัฒนาฤการจัดศึกษาเรียนรวมสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษายะลา พบว่า รวมและรายด้านอยู่ในระดับมากโดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ องค์ประกอบด้านการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษา ( = 4.16) และเมื่อเปรียบเทียบการพัฒนาการจัดศึกษาเรียนรวม สำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษายะลา จำแนกตาม ประสบการณ์การทำงาน ขนาดของสถานศึกษา และจำนวนนักเรียนพิการ ไม่แตกต่างกัน และแนวทางการพัฒนาฤการจัดศึกษาเรียนรวมสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษายะลา โดยรวม สร้างความรู้ความเข้าใจให้แก่ครูผู้สอน และเครือข่ายที่เกี่ยวข้องเข้าใจและร่วมแก้ปัญหาผู้เรียน โดยการปรับหลักสูตรและเนื้อหาให้สอดคล้องกับนักเรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ เพื่อให้นักเรียนสามารถเรียนรู้และอยู่ร่วมกันในสังคมได้อย่างเต็มศักยภาพ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2558). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาต้นแบบการเรียนรวม (inclusive schools). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ.
คนอง จอมคำ (2556). การดำเนินการจัดการศึกษา แบบโรงเรียนรวมของโรงเรียนขนาดเล็กสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 4. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
จรรยา ชื่นเกษม และกัลยา ชนะภัย. (2558). เอกสารประกอบการเรียน รายวิชา การศึกษาพิเศษ(Special Education) รหัสวิชา 1082105. กรุงเทพฯ : คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต.
ภาวิณี เทมียโก (2563). การพัฒนาแนวทางการจัดการศึกษาเรียนรวมสำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เบญจา ชลธาร์นนท์. (2554). การศึกษาแบบเรียนรวม เอกสารประกอบการสอนรายวิชาการศึกษาแบบเรียนรวม. กรุงเทพฯ: สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
ประภัสสร สรวนรัมย์. (2554). สภาพและปัญหาการดำเนินงานจัดการเรียนร่วมสำหรับเด็กพิเศษตาม โครงสร้างซีท (SEAT Framework) ในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหาร การศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
ผดุง อารยะวิญญู. (2551). การวิจัยเพื่อพัฒนาโรงเรียนต้นแบบในการเรียนรวมระหว่างเด็กปกติกับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ.
รดา ธรรมพูนพิสัย. (2556). สภาพปัญหาและแนวทางการจัดการเรียนร่วมในโรงเรียนแกนนำจัดการ เรียนร่วม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส. วิทยานิพนธ์ปริญญา ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏ สงขลา.
ราชกิจจานุเบกษา. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2545. กรุงเทพฯ : คุรุสภาลาดพร้าว.
สมพร หวานเสร็จ. (2555). การจัดการศึกษาแบบเรียนรวม (Inclusive Education). อุบลราชธานี : อุบลกิจออฟเซ็ท.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2556). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไข เพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ : คุรุสภาลาดพร้าว.
สุชาดา บุบผา. (2555). การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาแบบเรียนรวม (Inclusive Education) ในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุเชษฐ์ เรือนก้อน. (2556). แนวทางการจัดการเรียนรู้สำหรับเด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้ระดับ ประถมศึกษาในโรงเรียนแกนนำการจัดการเรียนร่วม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา พิษณุโลก เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
Knight, A., “Toward Inclusion of Students with Special Education Needs in the Regular Classroom” British Journal of Learning Support. 14 (1), 2015.
Kuyini, A.B. and I. Desai. (2009). Providing Instruction to Students with Special Needs in Inclusive Classrooms in Ghana : Issues and Challenges. International Journal of Whole Schooling, 4(1), 22-38
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
