การลดความรุนแรงจากความเคลื่อนไหวทางการเมืองของชนกลุ่มน้อย: ศึกษากรณีชาวมุสลิมเชื้อสายมลายูในจังหวัดชายแดนภาคใต้

ผู้แต่ง

  • สุริยะ สะนิวา, 6852279 มหาวิทยาลัยอิสลามยะลา

คำสำคัญ:

การลดความรุนแรง, การเคลื่อนไหวทางการเมือง, ชาวมุสลิมเชื้อสายมลายู, ระบบประชาธิปไตยอย่างแท้จริง

บทคัดย่อ

บทความฉบับนี้ได้มีการตรวจสอบคำถามเพื่อให้เห็นถึงสาเหตุความเคลื่อนไหวของชนกลุ่มน้อยว่า เพราะเหตุใดจึงมีการเปลี่ยนแปลงยุทธศาสตร์ความเคลื่อนไหวจากความรุนแรงสู่สายกลาง  มีการตรวจสอบปัจจัยบางอย่างที่สามารถอธิบายให้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงในยุทธศาสตร์ความเคลื่อนไหวของชนกลุ่มน้อย  โดยมองไปที่กรณีศึกษาของชาวมุสลิมเชื้อสายมลายูในจังหวัดชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย ข้อมูลต่างๆ ที่รวบรวมมาเพื่อการทดสอบปัจจัยต่างๆ ดังกล่าวข้างต้นในบทความนี้ ได้มาจากการสัมภาษณ์ผู้นำชุมชนกลุ่มน้อยเชื้อสายมลายูจำนวน 30 ท่าน  และผู้นำส่วนใหญ่จากการสัมภาษณ์ยอมรับว่าปัจจัยต่างๆ อย่างเช่น การเป็นระบอบประชาธิปไตยอย่างแท้จริง การมีสถานภาพทางด้านเศรษฐกิจที่ดีขึ้น และการยอมรับในวัฒนธรรมที่หลากหลายมีความเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงยุทธศาสตร์ความเคลื่อนไหวของชนกลุ่มน้อยเชื้อสายมลายูกลับสู่รูปแบบการเคลื่อนไหวทางสายกลาง ฉะนั้น ปัจจัยต่างๆ  ดังกล่าวข้างต้นอาจเป็นปัจจัยด้าน “จูงใจ” ที่ทำให้ลดยุทธศาสตร์ การเคลื่อนไหวของผู้นำมวลชนที่รุนแรงลงได้ แต่ในขณะเดียวกันก็พบว่าปัจจัยด้าน “ผลักดัน” ก็มีส่วนทำให้ความรุนแรงลดลงได้เหมือนกัน ปัจจัยผลักดันดังกล่าวนั้น อาจรวมถึงการใช้กฎเหล็กของอำนาจรัฐ การสกัดกั้นด้วยกำลังอาวุธ และการกำจัดผู้สนับสนุนทั้งภายในและภายนอกประเทศ อย่างไรก็ตาม มีความเชื่อว่า ความไม่รุนแรงหรือการเดินสายกลางดูเหมือนจะไม่มีทางเกิดขึ้นได้เลยหากปราศจากปัจจัยจูงใจ

 

เอกสารอ้างอิง

โมฮำหมัด อับดุลกอเดร์ (ดร.). 2530. การศึกษาและการพัฒนาภาคใต้. กรุงเทพมหานคร: อักษรบัณฑิต

มูลนิธิหะญีสุหลง. 2536. มูลนิธิหะญีสุหลงอับดุลกาเดร์ โตะมีนา. ปัตตานี: มูลนิหะญีสุหลง

สาสน์เอกภาพ. 2536. สหกรณ์ออมทรัพย์. กรุงเทพมหานคร: นัทชาการพิมพ์

A. Malek, Mohd Zamberi. 1993. History and Politics of Patani Muslims. Kuala Lumpur: Hizbi Reprografik.

Anuraksa, Panomporn. 1984. Political Integration Policy in Thailand: The Case of the Malay Muslim Minority. Ph.D dissertation, the University of Texas.

Bangkok Post. 2004. Bloodshed, Mayhem in South. 27 October: 1.
Che Man, W.K. 1983. Muslim Elite. Master’s Thesis. Universiti Sains Malaysia.

Che Man, W.K. 1990. Muslim Separatism: The Moros of Southern Philippines and the Malays of Southern Thailand. Singapore: Oxford University Press.

Dhiravegin, Likhit. 1992. Demi Democracy. Singapore: Times Academic Press.
Haji Sulong, Amin Tohmeena (ed.). 1958. The Gleaming Cluster of Security. Pattani: Saudara Press.

Huntington, Samuel P. 1991. The Third Wave: Democratization in the late twentieth century. Norman: University of Oklahoma Press.

Nik Mahmood, Nik Anwar. 1999. History of Patani Malay Movements, 1785-1954. Bangi: Penerbit Universiti Kebangsaan Malaysia.

Pitsuwan, Surin. 1989. Islam and Malay Nationalism: A Case Study of the Malay-Muslims of Southern Thailand. Thammasat University: Thai Khadi Research Institute.

Smith, Anthony d. Smith. 1981. The Ethnic Revival. Cambridge: Cambridge University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2018-02-14

รูปแบบการอ้างอิง

สะนิวา ส. (2018). การลดความรุนแรงจากความเคลื่อนไหวทางการเมืองของชนกลุ่มน้อย: ศึกษากรณีชาวมุสลิมเชื้อสายมลายูในจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ, 1(2), 91–98. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HIKMAH/article/view/111942