ทัศนะนักวิชาการอิสลามต่อการสืบวงศ์ตระกูลของบุตรจากบิดา ผู้มีองคชาตหรือลูกอัณฑะขาดด้วน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาทัศนะของนักวิชาการอิสลามต่อการจัดการความขัดแย้งการสืบวงศ์ตระกูลของทารกในสมรส จากบิดาผู้มีองคชาตขาดหรือขาดบางส่วนหรือลูกอัณฑะขาดด้วน โดยทำการศึกษาและรวบรวมทัศนะของนักวิชาการอิสลามทั้งสี่สำนักจากหนังสือตำราฟิกฮ์ของแต่ละสำนัก ในลักษณะข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยนำมาทำการวิเคราะห์เป็นข้อสรุป ผลการวิจัยพบว่า นักวิชาการอิสลามได้แยกประเด็นนี้ออกเป็น 3 ประเด็น คือ หนึ่ง ลูกอัณฑะขาด มีความเห็นต่างกันเป็น 3 ทัศนะ  คือ 1) ทารกมีสถานะเป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมาย 2) สามีต้องทำการสาบานปฏิเสธไม่รับรองบุตร และ3) ต้องปรึกษาขอความเห็นจากผู้เชี่ยวชาญ  สอง  กรณีองคชาตขาดทั้งหมดหรือขาดบางส่วน ได้มีทัศนะต่างกันออกเป็น 3 ทัศนะ  คือ 1) ให้พิจารณาจากการหลั่งของน้ำอสุจิขณะทำการถูสัมผัสกับอวัยวะเพศของภริยา กล่าวคือเมื่อมีการหลั่งน้ำอสุจิให้ถือว่าเป็นบุตรของตน  หากไม่มีการหลั่ง ไม่ถือว่าทารกเป็นบุตรของตน 2) ให้สามีทำการสาบานตนปฏิเสธรับเป็นบุตร และ3) ให้ปรึกษาขอความเห็นจากผู้เชี่ยวชาญ  สาม กรณีขาดทั้งลูกอัณฑะและองคชาต มีทัศนะต่างกันออกเป็น 2 ทัศนะ คือ 1) ไม่ให้การรับรองบุตรและสามีต้องสาบานตน 2) ไม่ให้การรับรองบุตรและสามีไม่ต้องสาบานตน

 ปัญหาการสืบสกุลของบุตรจากบิดาผู้ที่องคชาตขาดบางส่วน ทั้งหมดหรือถุงอัณฑะขาดด้วน เป็นบุตรที่เกิดจากสภาพทางการสมรสกับมารดาต้องด้วยกฎหมายอิสลามนั้น นักวิชาการร่วมสมัยมีทัศนะให้ปรึกษาแพทย์และทำการตรวจพิสูจน์ดีเอ็นเอด้วยกระบวนการนิติวิทยาศาสตร์ จะสามารถยืนยันและตัดปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างกัน