การสร้างรูปแบบความเป็นผู้นำทางวิชาการของนักเรียนโรงเรียนเทศบาล 4 อำเภอเมือง จังหวัดยะลา
คำสำคัญ:
การสร้างรูปแบบ, ภาวะผู้นำ, ภาวะผู้นำทางวิชาการบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและความต้องการในการสร้างรูปแบบความเป็นผู้นำทางวิชาการของนักเรียนโรงเรียนเทศบาล 4 อำเภอเมือง จังหวัดยะลา 2) เพื่อสร้างรูปแบบความเป็นผู้นำทางวิชาการของนักเรียนโรงเรียนเทศบาล 4 อำเภอเมือง จังหวัดยะลา3) เพื่อศึกษาระดับภาวะความเป็นผู้นำทางวิชาการของนักเรียนโรงเรียนเทศบาล 4 อำเภอเมือง จังหวัดยะลา
กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนระดับประถมศึกษาโรงเรียนเทศบาล4 อำเภอเมือง จังหวัดยะลา จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า
- จากการศึกษาสภาพและความต้องการของนักเรียนพบว่า นักเรียนมีภาวะ
ความต้องการในการพัฒนาตนเองด้านภาวะผู้นำทางวิชาการ ปัญหาความไม่พร้อมของครอบครัว
- ระดับภาวะผู้นำทางวิชาการของนักเรียนโรงเรียนเทศบาล 4 อำเภอเมือง
จังหวัดยะลาภาพรวมอยู่ในระดับมาก
- รูปแบบผู้นำทางวิชาการของนักเรียนโรงเรียนเทศบาล 4 ด้านวิสัยทัศน์ภาพ
รวมอยู่ในระดับมาก
- รูปแบบผู้นำทางวิชาการของนักเรียนโรงเรียนเทศบาล 4 ภาพรวมด้าน
ความคิดสร้างสรรค์อยู่ในระดับมาก
- รูปแบบผู้นำทางวิชาการของนักเรียนโรงเรียนเทศบาล 4 ด้านทักษะความ
เป็นผู้นำภาพรวมอยู่ในระดับมาก
- รูปแบบผู้นำทางวิชาการของนักเรียนโรงเรียนเทศบาล 4 ด้านความฉลาด
ทางอารมณ์ ภาพรวมอยู่ในระดับมาก
- รูปแบบผู้นำทางวิชาการของนักเรียนโรงเรียนเทศบาล 4 ด้านความสามารถ
ในการสื่อสาร ภาพรวมอยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงสาธารณสุข, กรมสุขภาพจิต. (2546). สุขภาพจิตไทย พ.ศ. 2545-2546.กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
จรุณี เก้าเอี้ยน. (2556). เทคนิคการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา กลยุทธ์และแนวทางการปฏิบัติสำหรับผู้บริหารมืออาชีพ. ยะลา : มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
จารุณี สถิต. (2554). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษากับความ
พึงพอใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาฉะเชิงเทรา
เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัย ราชภัฏราชนครินทร์.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2553). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 10. นนทบุรี: ไทเนรมิตกิจ อินเตอร์ โปรเกรสซิฟ.
ถวัลย์รัฐ วรเทพพุฒิพงษ์. (2540). การกำหนดและวิเคราะห์นโยบายสาธารณะ: ทฤษฎีและการประยุกต์ใช้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เสมาธรรม.
ทวี วงศ์สุวรรณ. (2550). ทักษะการบริหารของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขต
พื้นที่การศึกษาอุดรธานี. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
ทิศนา แขมมณี. (2548). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มี
ประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
___________. (2553, มกราคม 16). การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญระดับอุมศึกษา.
[Online]. เข้าถึงได้จาก http://eduweb.kpru.ac.th/documents/04_KM_L_Center.ppt.
[18 มีนาคม 58]
เทอดศักดิ์ เดชคง. (2547ข). ความฉลาดทางอารมณ์สู่สติและปัญญา (พิมพ์ครั้งที่ 10).
กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มติชน.
ธานี ชั้นบุญ. (2551). ทักษะการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานเขต
พื้นที่การศึกษาปทุมธานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร
การศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชนูปถัมภ์.
นงพงา ลิ้มสุวรรณ. (2547). เลี้ยงลูกถูกวิธี ชีวีเป็นสุข (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์
แปลนพริ้นติ้งเพลส.
บุญชม ศรีสะอาด. (2535). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ชมรมเด็ก.
พิสมัย แก้วเชื้อ. (2552). ทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่
การศึกษาอุบลราชธานี เขต 3. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหาร
การศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
พิชฌาย์วีร์ สินสวัสดิ์. (2016) ศึกษาเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรรกับคุณภาพชีวิตของ
นักศึกษาวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนี ราชบุรี.เกื้อการุณ,วารสาร.23(1 มกราคม-มิถุนายน
2559).
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 7).
อุทุมพร จามรมาน. (2541, มีนาคม). โมเดลคืออะไร. วารสารวิชาการ, 1(2), 22-26
Bardo, J. W., & Hartman, J. J. (1982). Urban society: A systematic introduction. New York:
F. E. Peacock.
Good, C. V. (1973). Dictionary of education. New York: McGraw-Hill.
Keeves, P. J. (1988). Educational research methodology, and measurement: An
international handbook. Oxford, England: Pergamon Press.
Webster, N. (1983). Webster new twenties century dictionary unabridged (2nd ed.). New
York: Prentice-Hall.
Lunenburg, F.C. and Ornstein, A.C. (2000). Educational Administration: Concepts and Practices.3th ed. Wadsworth. New York .
Yukl, G. (2002). Leadership in Organizations. 6rd ed. New York: Pearson Prentice Hall
จรุณี เก้าเอี้ยน. (2556). เทคนิคการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา กลยุทธ์และแนวทางการปฏิบัติสำหรับผู้บริหารมืออาชีพ. ยะลา : มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
จารุณี สถิต. (2554). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษากับความ
พึงพอใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาฉะเชิงเทรา
เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัย ราชภัฏราชนครินทร์.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2553). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 10. นนทบุรี: ไทเนรมิตกิจ อินเตอร์ โปรเกรสซิฟ.
ถวัลย์รัฐ วรเทพพุฒิพงษ์. (2540). การกำหนดและวิเคราะห์นโยบายสาธารณะ: ทฤษฎีและการประยุกต์ใช้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เสมาธรรม.
ทวี วงศ์สุวรรณ. (2550). ทักษะการบริหารของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขต
พื้นที่การศึกษาอุดรธานี. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
ทิศนา แขมมณี. (2548). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มี
ประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
___________. (2553, มกราคม 16). การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญระดับอุมศึกษา.
[Online]. เข้าถึงได้จาก http://eduweb.kpru.ac.th/documents/04_KM_L_Center.ppt.
[18 มีนาคม 58]
เทอดศักดิ์ เดชคง. (2547ข). ความฉลาดทางอารมณ์สู่สติและปัญญา (พิมพ์ครั้งที่ 10).
กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มติชน.
ธานี ชั้นบุญ. (2551). ทักษะการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานเขต
พื้นที่การศึกษาปทุมธานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร
การศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชนูปถัมภ์.
นงพงา ลิ้มสุวรรณ. (2547). เลี้ยงลูกถูกวิธี ชีวีเป็นสุข (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์
แปลนพริ้นติ้งเพลส.
บุญชม ศรีสะอาด. (2535). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ชมรมเด็ก.
พิสมัย แก้วเชื้อ. (2552). ทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่
การศึกษาอุบลราชธานี เขต 3. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหาร
การศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
พิชฌาย์วีร์ สินสวัสดิ์. (2016) ศึกษาเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรรกับคุณภาพชีวิตของ
นักศึกษาวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนี ราชบุรี.เกื้อการุณ,วารสาร.23(1 มกราคม-มิถุนายน
2559).
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 7).
อุทุมพร จามรมาน. (2541, มีนาคม). โมเดลคืออะไร. วารสารวิชาการ, 1(2), 22-26
Bardo, J. W., & Hartman, J. J. (1982). Urban society: A systematic introduction. New York:
F. E. Peacock.
Good, C. V. (1973). Dictionary of education. New York: McGraw-Hill.
Keeves, P. J. (1988). Educational research methodology, and measurement: An
international handbook. Oxford, England: Pergamon Press.
Webster, N. (1983). Webster new twenties century dictionary unabridged (2nd ed.). New
York: Prentice-Hall.
Lunenburg, F.C. and Ornstein, A.C. (2000). Educational Administration: Concepts and Practices.3th ed. Wadsworth. New York .
Yukl, G. (2002). Leadership in Organizations. 6rd ed. New York: Pearson Prentice Hall
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
2021-12-01
รูปแบบการอ้างอิง
เก้าเอี้ยน จ., ไวชมภู น., & ทวีสันทรีย์นุกูล เ. (2021). การสร้างรูปแบบความเป็นผู้นำทางวิชาการของนักเรียนโรงเรียนเทศบาล 4 อำเภอเมือง จังหวัดยะลา. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ, 11(21), 109–126. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HIKMAH/article/view/247523
ฉบับ
ประเภทบทความ
Research Article
