ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของการนำนโยบายจัดระเบียบสังคมไปปฏิบัติกับสถานบันเทิง ภายในเขตพื้นที่เทศบาลนครขอนแก่น
คำสำคัญ:
นโยบายจัดระเบียบสังคม, สถานบันเทิง, สถานประกอบการ, เทศบาลนครขอนแก่นบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ประสิทธิผลของการนำนโยบายจัดระเบียบสังคมไปปฏิบัติกับสถานบันเทิง ภายในเขตพื้นที่เทศบาลนครขอนแก่น และ (2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของการนำนโยบายจัดระเบียบสังคมไปปฏิบัติกับสถานบันเทิง ภายในเขตพื้นที่เทศบาลนครขอนแก่น กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้ใช้บริการสถานบันเทิงจำนวน 22 แห่ง ภายในเขตพื้นที่เทศบาลนครขอนแก่น จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม ตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือ หาค่าความเที่ยงตรงโดยใช้ค่าดัชนีความสอดคล้อง พบว่า แบบสอบถามทั้งชุดมีค่าตั้งแต่ 0.67-1.00 และหาค่าความเชื่อมั่นโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์อัลฟ่าครอนบาช พบว่า แบบสอบถามทั้งชุดมีค่าเท่ากับ 0.85 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอนเดียว
การวิจัย พบว่า (1) ประสิทธิผลของการนำนโยบายจัดระเบียบสังคมไปปฏิบัติกับสถานบันเทิง ภายในเขตพื้นที่เทศบาลนครขอนแก่น โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (2) ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิผลของการนำนโยบายจัดระเบียบสังคมไปปฏิบัติกับสถานบันเทิง ภายในเขตพื้นที่เทศบาลนครขอนแก่นสูงที่สุดคือ ปัจจัยด้านเจ้าหน้าที่ของรัฐ รองลงมาคือ ปัจจัยด้านนโยบายของรัฐ ปัจจัยด้านผู้ประกอบการสถานบันเทิง และปัจจัยด้านผู้ใช้บริการ
เอกสารอ้างอิง
กรมการปกครอง ที่ทำการปกครองจังหวัดขอนแก่น. 2565. เอกสารประกอบการอนุญาตสถานบริการ. ขอนแก่น: ที่ทำการปกครองจังหวัดขอนแก่น.
กระทรวงมหาดไทย. 2565. จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร. กรุงเทพฯ: สำนักทะเบียนกลาง.
จุฑาทิพย์ พรมวงศ์, อโณทัย งามวิชัยกิจ และยุทธนา ธรรมเจริญ. 2561. “พฤติกรรมการใช้บริการผับและสถานบันเทิงรอบสถานศึกษาของนักศึกษามหาวิทยาลัย ในเขตกรุงเทพมหานคร”. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(1) หน้า 23-37.
เฉลิมชัย ปัญญาดี. 2564. การประเมินนโยบาย. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
นฤสรณ์ จินวรรณ และพิษนุ อภิสมาจารโยธิน. 2565. “พฤติกรรมการเที่ยวสถานบันเทิงตอนกลางคืนของนิสิตปริญญาตรีมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดพิษณุโลก”. วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 2(2) หน้า 1-13.
บัวพันธ์ พรหมพักพิง และวีระยุทธ โพธิ์ถาวร. 2565. การขยายตัวเมืองขอนแก่น. ขอนแก่น:มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
บุญชม ศรีสะอาด. 2560. การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ฝ่ายสิ่งแวดล้อมและสุขาภิบาล เทศบาลนครขอนแก่น. (2561). เอกสารประกอบการประเมินสถานบันเทิง.ขอนแก่น: เทศบาลนครขอนแก่น.
ราชบัณฑิตยสถาน. 2563. การกำหนดอายุเยาวชน. จากอินเตอร์เน็ต http://legacy.orst.go.th/?knowledges=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8 %81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%B2% E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8 %8A%E0%B8%99-%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2-%E0%B8%A8
ศรายุทธ คชพงศ์, ดนัย ผ่องแผ้ว, กุลชาติ บุญกลั่นสอน และ ธนัสถา โรจนตระกูล. 2564. “การนำนโยบายสาธารณะไปปฏิบัติขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น”. Journal of Modern Learning Development, 6(5) หน้า 274-288.
สราวุธ อุทธิยัง. 2563. ประสิทธิผลการนำนโยบายการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด ไปปฏิบัติใน อำเภอปง จังหวัดพะเยา. การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานโยบายสาธารณะ บัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยา.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. 2560. พระราชบัญญัติสถานบริการ. จากอินเตอร์เน็ต http://web.krisdika.go.th/data/law/law2/%CA10/%CA10-20-9999-update.pdf
สุนทรา เชยกลิ่นเทศ. 2561. บทเรียนสำเร็จรูปมนุษย์กับสังคม. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
สุภัสสรา ไมทอง. 2564. “การนำนโยบายการจัดระเบียบสังคมไปสู่การปฏิบัติ: กรณีศึกษาการจัดระเบียบสถานบริการในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี”. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 18(1) หน้า 639-647.
Cochran, W.G. 1963. Sampling Technique. 2nd Edition. New York: John Wiley and Sons.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
