ผลของระยะเวลาในการผสมเทียมด้วยน้ำเชื้อสดต่ออัตราการผสมติด และเปอร์เซ็นต์การฟักออกของไข่ ไก่เบตง

ผู้แต่ง

  • waranyoo kaewthong -
  • ฮานีย๊ะ กะโด

คำสำคัญ:

น้ำเชื้อสด ผสมเทียม อัตราการผสมติด เปอร์เซ็นต์การฟักออก ไก่สายพันธุ์เบตง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระยะเวลาที่เหมาะสมของการฉีดน้ำเชื้อสดในการผสมเทียมต่ออัตราการผสมติดและอัตราการฟักออกของไขไก่พันธุ์เบตง ใช้น้ำเชื้อจากไก่เบตงเพศผู้อายุ 56 สัปดาห์ จำนวน 5 ตัว ที่ระดับความเข้มข้น 200 ล้านเซลล์/0.1 มิลลิลิตร ศึกษาในไก่เบตงเพศเมียอายุ 32 สัปดาห์ จำนวน 30 ตัว วางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ โดยแบ่งไก่ออกเป็น 5 กลุ่ม ๆ ละ 6 ตัว (ซ้ำ) แต่ละกลุ่มได้รับทรีทเม้นต์ดังนี้ กลุ่ม 1 ฉีดน้ำเชื้อผสมเทียม 2 วัน/ครั้ง (วันเว้นวัน) (กลุ่มควบคุม) กลุ่ม 2 ฉีดน้ำเชื้อผสมเทียม 3 วันต่อครั้ง กลุ่ม 3 ฉีดน้ำเชื้อผสมเทียม 5 วันต่อครั้ง กลุ่ม
4 ฉีดน้ำเชื้อผสมเทียม 7 วันต่อครั้งและ กลุ่ม 5 ฉีดน้ำเชื้อผสมเทียม 9 วันต่อครั้ง ผลการศึกษาพบว่าการผสมเทียม 3 วัน/ครั้ง ทำให้มีอัตราการผสมติดใกล้เคียงกับกลุ่มควบคุมมากที่สุด อย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) สูงกว่าทรีทเมนต์อื่นๆ และมีเปอร์เซ็นต์การฟักออกเป็นตัวสูงกว่า 90 เปอร์เซ็นต์

เอกสารอ้างอิง

มงคล คงเสน. (2551). ผลของความถี่ในการรีดเก็บน้ำเชื้อต่อคุณภาพน้ำเชื้อ และผลของความถี่และจำนวนตัวอสุจิในการผสมเทียมด้วยน้ำเชื้อสดต่ออัตราการมีเชื้อของไข่ ในไก่ไข่ลูกผสม. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

มงคล คงเสน, วรวิทย์ วณิชาภิชาติ, สยาม ขุนชำานาญ และอัจฉรา นิยมเดชา. (2556). วิธีการรีดเก็บน้ำเชื้อและการผสมเทียมในไก่พื้นเมืองไทย. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. ฉบับพิเศษประจำปี 2556. 132-146.

มงคล คงเสน และสุนีย์ ตรีมณี. (2556). ผลของจำนวนตัวอสุจิที่ใช้ในการผสมเทียมด้วยน้ำเชื้อสดต่ออัตราการผสมติดของไข่ ในไก่เบตง. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตร, 44 (1พิเศษ), 343-350.

นิรันดิ์เกียรติ ลิ่วคุณูปการ. (2565). การจัดการห่วงโซ่คุณค่าการเลี้ยงไก่เบตงเพื่อลดความยากจนในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้.วารสารอัล-ฮิกมะฮฺ. มหาวิทยาลัยฟาฏอนี. 12(23), 15-31

Blesbois, E., I. Grasseau,I.&Heumier, D. (1999). Change in lipid content of fowl spermatozoa after liquid

storage at 2 to 5 o C. International J. animal reproduction, 52(2), 325-334.

Burrows, W.H. & Quinn, J.P. (1937). The collection of spermatozoa from the domestics fowl and turkey.

J. poultry science, 16(1), 19-24.

Froman, D. P. & Thurston, R. J. (1984). Decreased fertility resulting from treatment of fowl spermatozoa with neuraminidase or phospholipase C. J. Poultry Science, 63(12), 2479–2482.

Fujihara, N. & Koga, O., (1984). Prevention of the production of lipid peroxide in rooster spermatozoa. Journal Animal Reproduction Science, 7(4), 385–390.

Quinn, J.P. & Burrows, W.H. (1936). Artificial insemination in fowls. J. Heredity, 27(1), 31-37.

Thurston, R. J., Korn, N., Froman, D.P., & Bodine, A. B. (1993). Proteolytic Enzymes in Seminal Plasma of Domestic Turkey (Meleagris Gallopavo). J. Biology of Reproduction, 48(2), 393–40

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

kaewthong, waranyoo, & กะโด ฮ. . (2024). ผลของระยะเวลาในการผสมเทียมด้วยน้ำเชื้อสดต่ออัตราการผสมติด และเปอร์เซ็นต์การฟักออกของไข่ ไก่เบตง. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ, 14(27), 28–34. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HIKMAH/article/view/272057