การพัฒนาบุคลากรครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดพังงา
คำสำคัญ:
ทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 , การพัฒนาบุคลากรบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพการพัฒนาบุคลากรเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดพังงา 2) เพื่อศึกษาปัญหาและข้อเสนอแนะในการพัฒนาบุคลากรเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดพังงา 3) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาบุคลากรเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดพังงา โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ ได้แก่ บุคลากรในโรงเรียนเอกชนจังหวัดพังงา สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดพังงา รวมทั้งสิ้น 103 คน ได้มาโดยการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางสุ่มของ Krejcie and Morgan (Krejcie&Morgan, 1970 : 607-610) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนาบุคลากรเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดพังงา พบว่า ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อเรียงตามลำดับค่าเฉลี่ย จากมากไปหาน้อย พบว่าด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการดำเนินการ รองลงมาคือ ด้านการติดตามประเมินผลการพัฒนาครู และด้านการปรับปรุงและแก้ไข ส่วนค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ ด้านการวางแผน 2) ปัญหาในการพัฒนาครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดพังงา พบว่า ครูขาดการเรียนรู้และทักษะที่มุ่งเน้นไปสู่การเกิดสมรรถนะของตัวผู้เรียน เช่น ด้านการใช้เทคโนโลยีใหม่ๆ การผลิตสื่อและนวัตกรรมเพื่อการจัดการเรียนรู้ นอกจากนี้มีข้อเสนอแนะในการพัฒนาครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 โดยการจัดส่งครูอบรมให้ตรงตามกลุ่มสาระของตัวเอง ควรจัดทัศนศึกษาดูงานโรงเรียนต้นแบบที่ได้จัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ที่เป็นที่ยอมรับของสังคม ตลอดจนพัฒนาครูด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม เพื่อให้ทันกับยุคสมัย
3) แนวทางในการพัฒนาบุคลากรครูโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามแนวทางในการพัฒนาบุคลากรครูโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดพังงา เพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 จำแนกเป็น 4 ด้าน ตามแนวทางของ PDCA ดังนี้ 1) ด้านการวางแผน(Plan) กำหนดนโยบายและแผนในการพัฒนาครูในสอดคล้องกับการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ที่ชัดเจน และสนับสนุนทรัพยากรและจัดสรรงบประมาณเพื่อใช้ในการพัฒนาครูที่เหมาะสมและเพียงพอ 2) ด้านการดำเนินงาน(Do) จัดอบรมพัฒนาครูให้ตรงตามกลุ่มสาระของตัวเอง โดยจัดแบบลงสนามจริง ปฏิบัติจริงเพื่อครูจะได้เห็นภาพ และนำไปประยุกต์ใช้ต่อไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ 3) ด้านการติดตามและประเมินผลการพัฒนาครู(Check) ติดตามประเมินผลการพัฒนาครูอย่างต่อเนื่องและเป็นระบบ
4) ด้านการปรับปรุงและแก้ไข(Action) นำข้อมูลจากการติดตามประเมินผลมาวิเคราะห์เพื่อปรับปรุงแก้ไขการดำเนินการพัฒนาครูในครั้งต่อไปและควรสื่อสารและสร้างความร่วมมือจากครูในการพัฒนาตนเองด้านต่างๆมีการใช้ข้อมูลย้อนกลับเพื่อปรับปรุงพัฒนาครูให้การปฏิบัติงานมีประสิทธิภาพมากขึ้นต่อไป
เอกสารอ้างอิง
ชนิตา รักษ์พลเมือง และคณะ. (2560). รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัย เรื่อง การศึกษาสภาพและปัญหาการผลิต การใช้ และการพัฒนาครูการศึกษาขั้นพื้นฐานที่สอดคล้องกับความต้องการในอนาคต. (สืบค้นเมื่อ 19 กรกฎาคม 2561).จากอินเตอร์เน็ต http://news.ksp.or.th/ksplibrary /ebooks/16Research.pdf.
ดิเรก วรรณเศียร.(2559). แนวคิดการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ”.(ค้นเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2566).จากอินเตอร์เน็ต. http://regis.dusit.ac.th/21.pdf
ถนอมพร เลาหจรัสแสง. (2559). ทักษะที่จำเป็นสำหรับครูไทยในอนาคต. ค้นเมื่อ 30 พฤศจิกายน 2566, จาก https://www.gotoknow.org/posts/589309.
ปุณยา จันทมาตย์ (2557). การศึกษาทักษะการสอนของครูสังคมศึกษาเพื่อการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ในโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับมัธยมศึกษา.วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา.10 (4),612-624.
พจนีย์ มั่งคั่ง (2563).แนวทางการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21ของครูโรงเรียนเครือข่ายฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1.วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์ (มสป.).22( 1),116-135.
ลัดดาวัลย์ สะอิ้งทอง . ( 2564) . แนวทางการพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1.วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น.7(2),82.
วันทนา สิงห์นา. (2560). ผลการจัดการเรียนรู้ แบบซิปปา เสริมด้วยชุดกิจกรรมวิทยาศาสตร์ ต่อ มโนมติ ลมฟ้า อากาศ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปี ที่ 5. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี).
อมลสิริ มหาสุรเดช (2561). การพัฒนาครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนคชเผือกอนุสรณ์ สังกัดกรุงเทพมหานคร.วาสารรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา.1 (2),26-37.
J. Harrison and J. Kessels. (2004). Human resource development in a knowledge economy an organization view. Basingstoke: Palgrave Macmillan.
Noura Yassine. (2016). Human Resource Management in the Middle East: Lebanese HR Practices inNGOs and the Private Sector. SAM Advanced Management. Winter.
Pimphan Dejupt. (2015). Learning Management in the 21st Century. (2nd edition). Bangkok: Chulalongkorn University Printing House.
Şenol Sezer. (2016). School Administrators’ Opinions on Frequently Changing Regulations Related to Appointments and Relocation: A New Model Proposal. Ordu University.
Susan M. Printy. (2008). Leadership for Teacher Learning: A Community of Practice Perspective. Educational Administration Quarterly.
Sinlarat, P., et al. (2018). Education 4.0 is more than education. Bangkon: Printing House of Chulalongkorn University
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
