การพัฒนาแผนบริหารการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอิสลามศึกษาโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน สำหรับโรงเรียนสายบุรี”แจ้งประชาคาร”
คำสำคัญ:
แผนบริหารการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ, รายวิชาอิสลามศึกษา, ชุมชนเป็นฐาน, โรงเรียนสายบุรี”แจ้งประชาคาร”บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงวิจัยและพัฒนาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนากระบวนการออกแบบแผนบริหารการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอิสลามศึกษาโดยใช้ชุมชนเป็นฐานสำหรับโรงเรียนสายบุรี ”แจ้งประชาคาร”จังหวัดปัตตานี 2) เพื่อศึกษาผลของการใช้แผนบริหารการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอิสลามศึกษาโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการขยายผลของการใช้แผนบริหารการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอิสลามศึกษาโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน จำนวน 6 คน ใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบสมัครใจมีเวลา การจัดการเรียนรู้โยใช้ชุมชนเป็นฐาน ซึ่งเป็นกลยุทธ์การสอนที่เชื่อมโยงเนื้อหาสาระในบทเรียนให้สัมพันธ์กับชุมชน ผ่านการบูรณาการกลุ่มสาระการเรียนรู้อิสลามศึกษา ในชุมชนและสิ่งแวดล้อมของผู้เรียน เน้นทักษะ การคิด การแก้ปัญหา เรียนรู้ผ่านประสบการณ์ตรงจากการลงมือปฏิบัติจริง มีการประเมินผลตามสภาพจริง โดยการมีส่วนร่วมจากผู้เกี่ยวข้อง ในบทความนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน ประกอบด้วยฐานรากทฤษฎี กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้ และการวัดผลประเมินผล ผลการศึกษาพบว่า 1) กระบวนการออกแบบแผนบริหารการจัดการเรียนรู้ พัฒนาขึ้นโดยใช้แบบบูรณาการรายวิชาอิสลามศึกษาโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน โดยมีกระบวนการ Addies Model คือ Analysis ร่วมวิเคราะห์, Design ร่วมออกแบบ, Develop ร่วมพัฒนา, Implement ร่วมทดลองใช้, Evaluate ร่วมประเมินผล, Scale up ร่วมขยายผล, 2) ครูผู้สอนสามารถพัฒนาแผนบริหารการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอิสลามศึกษาโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน 3) กลไกการขยายผลของการใช้แผนบริหารการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอิสลามศึกษาโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน สู่สถานศึกษา ประกอบ 3 ด้าน คือ 1) กลไกการสร้างการมีส่วนร่วม 2) กลไกด้านการใช้ชุมชนเป็นฐาน 3) กลไกด้านการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอิสลาม
คำสำคัญ: แผนบริหารการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ, รายวิชาอิสลามศึกษา, ชุมชนเป็นฐาน,
โรงเรียนสายบุรี”แจ้งประชาคาร”
เอกสารอ้างอิง
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2550). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. กรุงเทพฯ: บริษัท วี.อินเตอร์ พริ้น.
ปารณทัตต์ แสนวิเศษ. (2555). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานของโรงเรียนประถมศึกษา : การสร้างทฤษฎีจากฐานราก. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 9(16), 69-81.
มูฮัมหมัดอาฟีฟี อัซซอลีฮีย์ ชนิตา รักษ์พลเมือง และพรรณี บุญประกอบ. (2560). การมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ของเด็กมุสลิมในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา, 9(1), 81-96.
รุสนีย์ กอดิรีย์. (2551). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะการบริหาร ทักษะทางวิชาการกับการปฏิบัติงาน ประกันคุณภาพ การศึกษาของผู้บริหาร ตามทัศนะของคณะกรรมการประกันคุณภาพ ในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม สามจังหวัดชายแดนภาคใต้. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). ปัตตานี : มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ไลลา หริ่มเพ็ง. (2551). องค์ประกอบทางจริยธรรมของนักศึกษามุสลิมในสถาบันอุดมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต).ปัตตานี : มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ศศิวิมล จุลศิลป์. (2553). การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมของชุมชนในการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้จัดการศึกษาตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน : การประยุกต์ใช้กระบวนการเอไอซี. วารสารเทคโนโลยีสุรนารี ฉบับสังคมศาสตร์, 4(2), 17-31.
สมศักดิ์ ดลประสิทธิ์. (2552). ข้อเสนอการปฏิรูปการศึกษาใหม่ 2552 – 2555. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
อับดุลคอเล็ด เจะแต. (2557). กระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนบ้านเกาะสวาด ตำบลไพรวัน อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต).กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.