ผู้นำกับการแก้ไขปัญหาโดยสันติวิธีในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี
คำสำคัญ:
ผู้นำ,การแก้ไขปัญหา,สันติวิธีบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาภาวะผู้นำของผู้นำกับการแก้ไขปัญหาโดยสันติวิธีในเขตพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี 2. เพื่อศึกษาภาวะผู้นำของผู้นำในการบริหารการปกครองตามหลักธรรมาภิบาล ในเขตพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี 3. เพื่อใช้เป็นข้อมูลให้กับผู้ที่สนใจได้นำไปศึกษาต่อไป
จากการศึกษาพบว่า
ผู้นำกับการแก้ไขปัญหาโดยสันติวิธีในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานีโดยรวม พบว่าอยู่ในระดับมาก โดยมีด้านการสร้างแรงบันดาลใจ มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และข้อด้านการคำนึงความเป็นปัจเจกบุคคล มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุดเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน สรุปผลได้ดังนี้
1.1 ด้านการมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์ พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีข้อผู้นำแสดง ความเป็นมิตร แสดงน้ำใจ และความเป็นกันเองกับประชาชน มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และข้อผู้นำระบุจุดมุ่งหมายและเป้าหมายการทำงานอย่างชัดเจน มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
1.2 ด้านการสร้างแรงบันดาลใจ พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีข้อผู้นำสามารถจูงใจให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเกิดความรู้สึกว่างานที่ทำเป็นสิ่งสำคัญและน่าภูมิใจ มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดและข้อผู้นำมอบหมายงานตามความสามารถและความถนัดแต่ละบุคคล มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
1.3 ด้านการกระตุ้นการใช้ปัญญา พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีข้อผู้นำกระตุ้นให้ผู้ใต้บังคับบัญชาและประชาชนแสดงความคิดเห็น และแสดงแง่คิดต่างๆ มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และผู้นำแนะนำให้ข้อมูลและทางเลือกในการแก้ปัญหาต่างๆ กับผู้นำกระตุ้นและส่งเสริมให้เกิดการริเริ่มทดลองใหม่ๆ โดยมีการแนะนำเมื่อการปฏิบัติงานดังกล่าวพบความผิดพลาด มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
1.4 ด้านการคำนึงความเป็นปัจเจกบุคคล พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีข้อผู้นำคิดและค้นหาข้อผิดพลาดก่อนที่จะให้ความคิดเห็นในการปฏิบัติงาน มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และข้อผู้นำให้คำปรึกษา แนะนำ ช่วยเหลือแก่ประชาชนตามสมควรแก่โอกาสเวลาที่มีปัญหา มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
- การบริหารสถานศึกษาการบริหารการปกครองตามหลักธรรมาภิบาล ในเขตพื้นที่อำเภอเมืองจังหวัดปัตตานี โดยรวม พบว่า ผู้ตอบแบบสอบถาม มีความคิดเห็นต่อการบริหารการปกครองตามหลักธรรมาภิบาล อยู่ในระดับปานกลาง โดยมีด้านการบริหารการปกครองตามหลักความรับผิดชอบ มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และด้านการบริหารการปกครองตามหลักนิติธรรม มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน สามารถสรุปได้ดังนี้
2.1 ด้านการบริหารการปกครองตามหลักนิติธรรม พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีข้อผู้นำบริหารงานโดยคำนึงถึงความยุติธรรมต่อประชาชน มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และข้อผู้นำใช้อำนาจในการบริหารงานด้วยความเป็นธรรมไม่เลือกปฏิบัติ มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
2.2 ด้านการบริหารการปกครองตามหลักคุณธรรม พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีข้อผู้นำมีจริยธรรมในการบริหารงาน มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และข้อผู้นำมีศีลธรรมในการบริหารงาน มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
2.3 ด้านการบริหารการปกครองตามหลักความโปร่งใส พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีผู้นำมีการกำหนดแผนงานกลยุทธ์ในการบริหารจัดการงบประมาณอย่างเหมาะสมและเป็นระบบ มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และข้อผู้นำมีการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารที่จำเป็นและเชื่อถือได้ เพื่อให้ประชาชนได้รับทราบอย่างสม่ำเสมอ มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
2.4 ด้านการบริหารการปกครองตามหลักความมีส่วนร่วม พบว่า ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีข้อผู้นำเปิดโอกาสให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาต่างๆ มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และข้อผู้นำมีการเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายการดำเนินการวางแผนพัฒนา มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
2.5 ด้านการบริหารการปกครองตามหลักความรับผิดชอบ พบว่า ภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีข้อผู้นำมีความรับผิดชอบต่อผลที่เกิดขึ้นจากการปฏิบัติงาน มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และข้อผู้นำมีความรับผิดชอบต่อผลที่เกิดขึ้นจากการตัดสินใจของตนเอง มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
2.6 ด้านการบริหารการปกครองตามหลักความคุ้มค่า พบว่า ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีข้อผู้นำได้บริหารงานให้บรรลุวัตถุประสงค์และเป้าหมายของแผน ตามที่ได้รับงบประมาณมาดำเนินการ มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และข้อผู้นำมีการประเมินผลการปฏิบัติงานของผู้ใต้บังคับบัญชาเป็นไปอย่างบริสุทธิ์ มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ วิเชียรเขต. (2551). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับพฤติกรรมการตัดสินใจของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากาญจนบุรี เขต 3. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ขนิษฐา สิทธิจินดา. (2552). การศึกษาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี เขต 4 . วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. อุดรธานี : มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
ขวัญชัย จะเกรง. (2551). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับการบริหารโดยใช้ โรงเรียนเป็นฐานของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ช่วงชั้นที่ 3 - 4 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรสงคราม. สารนิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
เจริญจิตร คงเพ็ชรศรี. (2555 ). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารกับ การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 3. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สงขลา : มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา
เฉลา ระโหฐาน. (2553). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารกับประสิทธิผลในการบริหารงานของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 2. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. ฉะเชิงเทรา : มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2553). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ : ไทเนรมิตกิจ อินเตอร์
โปรเกรสซิฟ
ทิพากร วรรณพฤกษ์. (2554). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา ในสำนักงานเขตบางขุนเทียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
ธนสิตา ก้องยืนยง. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดเทศบาลเมืองชลบุรี. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. ชลบุรี : มหาวิทยาลัยบูรพา.
ธวัชชัย หอมยามเย็น. (2548). การศึกษาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาขั้น พื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตการศึกษาหนองคาย เขต 2. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นงนุช สังขรัตน์. (2552). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของคณะกรรมการดำเนินการบริหารสถาน ศึกษาของโรงเรียนในเครือ เซนต์ปอล เดอ ชาร์ต กรุงเทพมหานครและปริมณฑล.วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยราชภัฎบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
เบญจภรณ์ ผินสู่. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. บุรีรัมย์ : มหาวิทยาลัยราชภัฎบุรีรัมย์.
ประนอม แมนมาศวิหค และพจน์ ยงค์สกุลโรจน์. (2553). “ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์,” วิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง. 4(1), 103-114.
ปริญญา ตันสกุล. (2550). ศาสตร์แห่งผู้นำ : หลักธรรม 7 ต้นของคนเป็นผู้นำ. กรุงเทพฯ : จิตจักรวาล.
ปสุตา เพ็งประสพ. (2551). การศึกษาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียนเซนหลุยส์จังหวัดฉะเชิงเทรา. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต. ชลบุรี : มหาวิทยาลัยบูรพา.
ประนอม แมนมาศวิหค และพจน์ ยงค์สกุลโรจน์. (2553). “ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์,” วิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง. 4 (1), 103 - 114.
พัทธนันท์ เจียเจริญ. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต.ฉะเชิงเทรา : มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
พีรภรณ์ บุญสมพร. (2558). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนสังกัดเทศบาลอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. การค้นคว้าอิสระ การศึกษามหาบัณฑิต. สงขลา : มหาวิทยาลัยทักษิณ.
ไมตรี คงนุกูล. (2553). การศึกษาภาวะผู้นำแห่งการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียนนานาชาติคินเคด กรุงเทพฯ. สารนิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
วีณา เพชรจิระวรพงศ์. (2552). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารตามความคิดเห็นของครูโรงเรียนมัธยม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 3. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยราชภัฎธนบุรี.
สมเกียรติ บาลลา. (2554). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาอำเภอเมืองปทุมธานี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. ปทุมธานี : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 2 (2558ข). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2559 - 2562. นราธิวาส : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
สิทธิพล พหลทัพ. (2552). ปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสังกัดสำนักงานพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สินีนาฎ โพธิจิญญาโน. (2554). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับการจัดการความรู้ของครูในเครือข่ายโรงเรียนที่ 22 สำนักงานเขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร.สารนิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
สุพานี สฤษฎ์วานิช. (2552). พฤติกรรมองค์การสมัยใหม่ : แนวคิด ทฤษฎี (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สุมาลี ละม่อม. (2553). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา ตามความคิดเห็นของครูผู้สอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาศรีสะเกษ เขต 4. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. อุบลราชธานี : มหาวิทยาลัยราชภัฎอุบลราชธานี.
สุรินทร์ ชุมแก้ว. (2556). วัฒนธรรมองค์การ ภาวะผู้นำแบบสร้างความเปลี่ยนแปลงและพฤติกรรมการทำงานตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของผู้บริหารในองค์การ เอกชน. วิทยานิพนธ์ วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ : สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์. (2544). ภาวะผู้นำ ประมวลสาระชุดวิชาทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารการศึกษา หน่วยที่ 5 - 8. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อัครพล กันทะดง. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารกับการบริหารงานวิชาการโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. เชียงราย : มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย.
อุดม พินธุรักษ์. (2553). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการบริหารงานบุคคลโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุดรธานี. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. อุดรธานี : มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
แอนนา รัตนภักดี. (2553). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. อุบลราชธานี : มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
