ผลการใช้กลวิธีการสอนอ่านแบบ DR-TA ร่วมกับการใช้สื่อมัลติมีเดียแบบมีปฏิสัมพันธ์ เพื่อพัฒนาความสามารถในการอ่านจับใจความสำคัญภาษาไทย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียนสองภาษา

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและหาประสิทธิภาพของสื่อมัลติมีเดียแบบมีปฏิสัมพันธ์ที่ใช้ในการพัฒนาความสามารถในการอ่านจับใจความสำคัญภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบความสามารถในการอ่านจับใจความสำคัญภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ก่อนและหลังการเรียนรู้ด้วยกลวิธีการสอนอ่านแบบ DR-TA ร่วมกับการใช้สื่อมัลติมีเดียแบบมีปฏิสัมพันธ์ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ที่มีต่อการเรียนรู้ด้วยกลวิธีการสอนอ่านแบบ DR-TA ร่วมกับการใช้สื่อมัลติมีเดียแบบมีปฏิสัมพันธ์ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ที่กำลังศึกษาอยู่ในโรงเรียนสองภาษาสังกัดเอกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียนจำนวน 25 คน ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) สื่อมัลติมีเดียแบบมีปฏิสัมพันธ์ จำนวน 8 บทเรียน 2) แผนการจัดการเรียนรู้วิชาภาษาไทย จำนวน 4 แผน 3) แบบทดสอบวัดความสามารถในการอ่านจับใจความสำคัญภาษาไทย จำนวน 20 ข้อ และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน จำนวน 10 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติ Kolmogorov-Smirnov Test และค่าสถิติ t-test for dependent samples ผลการวิจัยพบว่า 1) สื่อมัลติมีเดียแบบมีปฏิสัมพันธ์ มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ คือ 89/90  2) นักเรียนมีความสามารถในการอ่านจับใจความสำคัญภาษาไทยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนรู้อยู่ในระดับมากที่สุด ( =4.90, S.D.=0.27)