การจัดการห่วงโซ่อุปทานของเป็ดโดยใช้ทรัพยากรพื้นถิ่นเพื่อการลดต้นทุนและเพิ่มรายได้ให้กับเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดยะลา
คำสำคัญ:
ห่วงโซ่อุปทาน , ทรัพยากรพื้นถิ่น , ธุรกิจเป็ดบทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเรื่อง “การจัดการห่วงโซ่อุปทานต้นน้ำของเป็ดโดยใช้ทรัพยากรพื้นถิ่นเพื่อการลดต้นทุนและเพิ่มรายได้ให้กับเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดยะลา” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการจัดการจัดการห่วงโซ่อุปทานของเป็ดโดยใช้ทรัพยากรพื้นถิ่นและเพิ่มรายได้ของเกษตรกรผู้เลี้ยงเป็ด เพื่อการยกระดับความสามารถการประกอบการธุรกิจเป็ดตลอดห่วงโซ่อุปทานสำหรับเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดยะลา และประเมินผลกระทบที่เกิดกับเกษตรกรและรายได้เพิ่มขึ้นอย่างน้อยร้อยละ 30 โดยใช้เครื่องมือในการวิจัยที่หลากหลาย คือ การศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การสำรวจข้อมูล การสัมภาษณ์ การสังเกตการณ์ การสนทนากลุ่ม แบบฟอร์มการจดบันทึกรายรับ-รายจ่ายในการเลี้ยงเป็ด แบบฟอร์มอัตราการออกไข่และการให้อาหาร การจัดเวทีอบรม คู่มือการผลิตอาหารเป็ดสูตรลดต้นทุน การจัดประชุมสร้างความร่วมมือระหว่างเครือข่าย แบบประเมินความรู้ก่อนและหลังอบรม ผลจากการยกระดับความสามารถการประกอบการธุรกิจเป็ดของเกษตรกรเลี้ยงเป็ด คือ เกษตรกรมีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการผลิตอาหารลดต้นทุนได้โดยใช้วัสดุพื้นถิ่นสามารถนำไปใช้ได้จริง โดยสามารถลดต้นทุนค่าอาหารได้โดยเฉลี่ยร้อยละ 33.77 ผลกระทบจากการพัฒนาและใช้สูตรอาหารลดต้นทุนโดยการใช้ทรัพยากรในพื้นถิ่นสามารถลดต้นทุนการผลิตไข่เป็ดได้เป็นอย่างดี การสร้างเครือข่ายเกษตรกรผู้เลี้ยงเป็ดมีความสำคัญซึ่งจะใช้กลไกความร่วมมือเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ เป้าหมายของเกษตรกร การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน การสร้างความสามารถในการพึ่งพาตนเองได้และเพื่อการพัฒนาอาชีพเกษตรกรเลี้ยงเป็ดร่วมกัน เพื่อการแก้ปัญหาต่างๆ พัฒนาศักยภาพและเพิ่มประสิทธิภาพในการเลี้ยงเป็ดสู่เป้าหมายในการเพิ่มขีดความสามารถในการลดต้นทุน การขยายการผลิต การขยายตลาดเพื่อตอบสนองตลาดในพื้นที่ทำให้มีการพัฒนาด้านรายได้ให้เพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการสร้างความมั่นคงให้กับเกษตรกรผู้เลี้ยงเป็ดโดยตรง
เอกสารอ้างอิง
กระจ่าง วิสุทธารมณ์. 2543. การเลี้ยงเป็ดและโรคในเป็ด.ภาควิชาสัตวบาล คณะเกษตรมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คุณาพร เต็มปิยพล. 2554. การวิเคราะห์เครือข่ายทางสังคมของการเลี้ยงเป็ดไข่ในเขตพื้นที่ภาคกลางของประเทศไทย.
วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ณัฏฐศศิ นิลนรศรี. 2560. รูปแบบและกลยุทธ์การดำเนินธุรกิจฟาร์มเลี้ยงเป็ดไข่ในเขตอำเภอโพธาราม จังหวัด
ราชบุรี. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทวีศักดิ์ ส่งเสริม และคณะ.2551. โครงการระบบตลาดข้อตกลงสินค้าปศุสัตว์ (เป็ดเนื้อ) ใน ประเทศไทย.คณะสัตว
แพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์:กรุงเทพฯ.
พรพิมล ชัยวุฒิศักดิ์. 2561. การสร้างสูตรอาหารต้นทุนต่ำของเป็ดไข่สูตรอาหารโดยใช้ตัวแบบทางคณิตศาสตร์.
วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ไพโรจน์ เฮงแสงชัย. 2549. การศึกษาเปรียบเทียบต้นทุนและผลตอบแทนของการเลี้ยงเป็ดไข่ แบบฟาร์มปล่อยลาน
และแบบไล่ทุ่งในจังหวัดสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตร์บัณฑิต สาขาธุรกิจ การเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
วิวัฒน์ ไม้แก่นสาร และมลฤดี หมุนขำ. 2557. การเปลี่ยนแปลงของภาคธุรกิจเกษตรภายใต้บริบท ของโลกในอนาคต.
วารสารปัญญาภิวัฒน์ 5, ฉบับพิเศษ (พฤษภาคม)
สิรพงศ์ ศิริรักษ์ และ ณัฐวุฒิ ปุรินทราภิบาล. 2555. ศึกษาเรื่องต้นทุนการผลิตและการตลาดเป็ดไข่ของเกษตรกรใน
จังหวัดสงขลา คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัย เทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
สุกัญญา บำรัส. 2562. เป็ดไข่ : ศึกษาวิธีการปัญหา และแนวทางการแก้ปัญหาจากการเลี้ยงเป็ดไข่เป็นอาชีพหลัก
กรณีศึกษาเกษตรกรผู้เลี้ยงเป็ดไข่ ตำบลกำแพงเซา อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช.วารสารคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสงขลา
อรรณพ เรืองกัลป์ปวงค์, สราวรรณ์ เรืองกัลป์ปวงค์, วรนาถ ศรีพงศ์และปวีณา สปินเลอร์. 2014. การพัฒนาความเข้มแข็ง
ของเครือข่ายเกษตรธรรมชาติชุมชนวัดญาณ สังวรารามวรมหาวิหาร อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี. วารสารวิจัย มสด, 10 (พฤษภาคม 2014), 72-85.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.