การจัดการห่วงโซ่อุปทานของเป็ดโดยใช้ทรัพยากรพื้นถิ่นเพื่อการลดต้นทุนและเพิ่มรายได้ให้กับเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดยะลา

ผู้แต่ง

  • นินาดีย๊ะห์ นิอาแย -
  • ฮันนาน กาหลง
  • ฮากีม เจะนิ

คำสำคัญ:

ห่วงโซ่อุปทาน , ทรัพยากรพื้นถิ่น , ธุรกิจเป็ด

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยเรื่อง “การจัดการห่วงโซ่อุปทานต้นน้ำของเป็ดโดยใช้ทรัพยากรพื้นถิ่นเพื่อการลดต้นทุนและเพิ่มรายได้ให้กับเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดยะลา” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการจัดการจัดการห่วงโซ่อุปทานของเป็ดโดยใช้ทรัพยากรพื้นถิ่นและเพิ่มรายได้ของเกษตรกรผู้เลี้ยงเป็ด เพื่อการยกระดับความสามารถการประกอบการธุรกิจเป็ดตลอดห่วงโซ่อุปทานสำหรับเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดยะลา และประเมินผลกระทบที่เกิดกับเกษตรกรและรายได้เพิ่มขึ้นอย่างน้อยร้อยละ 30 โดยใช้เครื่องมือในการวิจัยที่หลากหลาย คือ การศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การสำรวจข้อมูล การสัมภาษณ์ การสังเกตการณ์ การสนทนากลุ่ม แบบฟอร์มการจดบันทึกรายรับ-รายจ่ายในการเลี้ยงเป็ด แบบฟอร์มอัตราการออกไข่และการให้อาหาร การจัดเวทีอบรม คู่มือการผลิตอาหารเป็ดสูตรลดต้นทุน การจัดประชุมสร้างความร่วมมือระหว่างเครือข่าย แบบประเมินความรู้ก่อนและหลังอบรม ผลจากการยกระดับความสามารถการประกอบการธุรกิจเป็ดของเกษตรกรเลี้ยงเป็ด คือ เกษตรกรมีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการผลิตอาหารลดต้นทุนได้โดยใช้วัสดุพื้นถิ่นสามารถนำไปใช้ได้จริง โดยสามารถลดต้นทุนค่าอาหารได้โดยเฉลี่ยร้อยละ 33.77 ผลกระทบจากการพัฒนาและใช้สูตรอาหารลดต้นทุนโดยการใช้ทรัพยากรในพื้นถิ่นสามารถลดต้นทุนการผลิตไข่เป็ดได้เป็นอย่างดี การสร้างเครือข่ายเกษตรกรผู้เลี้ยงเป็ดมีความสำคัญซึ่งจะใช้กลไกความร่วมมือเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ เป้าหมายของเกษตรกร การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน การสร้างความสามารถในการพึ่งพาตนเองได้และเพื่อการพัฒนาอาชีพเกษตรกรเลี้ยงเป็ดร่วมกัน เพื่อการแก้ปัญหาต่างๆ พัฒนาศักยภาพและเพิ่มประสิทธิภาพในการเลี้ยงเป็ดสู่เป้าหมายในการเพิ่มขีดความสามารถในการลดต้นทุน การขยายการผลิต การขยายตลาดเพื่อตอบสนองตลาดในพื้นที่ทำให้มีการพัฒนาด้านรายได้ให้เพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการสร้างความมั่นคงให้กับเกษตรกรผู้เลี้ยงเป็ดโดยตรง

เอกสารอ้างอิง

กระจ่าง วิสุทธารมณ์. 2543. การเลี้ยงเป็ดและโรคในเป็ด.ภาควิชาสัตวบาล คณะเกษตรมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คุณาพร เต็มปิยพล. 2554. การวิเคราะห์เครือข่ายทางสังคมของการเลี้ยงเป็ดไข่ในเขตพื้นที่ภาคกลางของประเทศไทย.

วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ณัฏฐศศิ นิลนรศรี. 2560. รูปแบบและกลยุทธ์การดำเนินธุรกิจฟาร์มเลี้ยงเป็ดไข่ในเขตอำเภอโพธาราม จังหวัด

ราชบุรี. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ทวีศักดิ์ ส่งเสริม และคณะ.2551. โครงการระบบตลาดข้อตกลงสินค้าปศุสัตว์ (เป็ดเนื้อ) ใน ประเทศไทย.คณะสัตว

แพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์:กรุงเทพฯ.

พรพิมล ชัยวุฒิศักดิ์. 2561. การสร้างสูตรอาหารต้นทุนต่ำของเป็ดไข่สูตรอาหารโดยใช้ตัวแบบทางคณิตศาสตร์.

วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ไพโรจน์ เฮงแสงชัย. 2549. การศึกษาเปรียบเทียบต้นทุนและผลตอบแทนของการเลี้ยงเป็ดไข่ แบบฟาร์มปล่อยลาน

และแบบไล่ทุ่งในจังหวัดสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตร์บัณฑิต สาขาธุรกิจ การเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.

วิวัฒน์ ไม้แก่นสาร และมลฤดี หมุนขำ. 2557. การเปลี่ยนแปลงของภาคธุรกิจเกษตรภายใต้บริบท ของโลกในอนาคต.

วารสารปัญญาภิวัฒน์ 5, ฉบับพิเศษ (พฤษภาคม)

สิรพงศ์ ศิริรักษ์ และ ณัฐวุฒิ ปุรินทราภิบาล. 2555. ศึกษาเรื่องต้นทุนการผลิตและการตลาดเป็ดไข่ของเกษตรกรใน

จังหวัดสงขลา คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัย เทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย

สุกัญญา บำรัส. 2562. เป็ดไข่ : ศึกษาวิธีการปัญหา และแนวทางการแก้ปัญหาจากการเลี้ยงเป็ดไข่เป็นอาชีพหลัก

กรณีศึกษาเกษตรกรผู้เลี้ยงเป็ดไข่ ตำบลกำแพงเซา อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช.วารสารคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสงขลา

อรรณพ เรืองกัลป์ปวงค์, สราวรรณ์ เรืองกัลป์ปวงค์, วรนาถ ศรีพงศ์และปวีณา สปินเลอร์. 2014. การพัฒนาความเข้มแข็ง

ของเครือข่ายเกษตรธรรมชาติชุมชนวัดญาณ สังวรารามวรมหาวิหาร อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี. วารสารวิจัย มสด, 10 (พฤษภาคม 2014), 72-85.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-12-30

รูปแบบการอ้างอิง

นิอาแย น. ., กาหลง ฮ. ., & เจะนิ ฮ. (2024). การจัดการห่วงโซ่อุปทานของเป็ดโดยใช้ทรัพยากรพื้นถิ่นเพื่อการลดต้นทุนและเพิ่มรายได้ให้กับเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดยะลา. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ, 14(28), 176–195. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HIKMAH/article/view/275376