Islamic Based Learning Development Using the 5R through Robotics Activities to Promote the Ability toward Solve Problems Creatively of 6th  Primary School Students

รอสดี สาเมาะ; อิสมาอีล  ราโอบ

ผู้แต่ง

รอสดี สาเมาะ นักศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิชาวิทยาการทางการศึกษาและนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี
อิสมาอีล ราโอบ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ (ดร.) อาจารย์สาขาวิชาวิทยาการทางการศึกษาและนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, จังหวัดปัตตานี

คำสำคัญ:

กระบวนการการจัดการเรียนรู้ฐานคิดอิสลาม, เทคนิค 5R, กิจกรรม Robotics, ความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi – Experimental Research) มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนากระบวนการการจัดการเรียนรู้ฐานคิดอิสลามโดยใช้เทคนิค 5R ผ่านกิจกรรม Robotics เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำแนกตามกระบวนการการจัดการเรียนรู้ฐานคิดอิสลามโดยใช้เทคนิค 5R และเพศ เมื่อควบคุมตัวแปรคะแนนวิชาวิทยาศาสตร์และคะแนนวิชาคณิตศาสตร์ และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อกระบวนการการจัดการเรียนรู้ฐานคิดอิสลามโดยใช้เทคนิค 5R กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนชุมชนบ้านต้นสน จำนวน 1 ห้อง ทั้งหมด 31 คน ปีการศึกษา 2566 โดยการสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ ประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้ แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ และแบบสอบถามความพึงพอใจที่มีต่อกระบวนการการจัดการเรียนรู้ฯ การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา (Descriptive Statistics) ค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมพหุตัวแปร (MANCOVA) ผลการวิจัยพบว่า ประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค 5R จากการทดลองใช้กับกลุ่มขนาดกลาง มีค่าประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 83.20/85.50 สูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่ตั้งไว้ คือ 80/80 การเปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำแนกตามกระบวนการการจัดการเรียนรู้ฐานคิดอิสลามโดยใช้เทคนิค 5R และเพศ เมื่อควบคุมตัวแปรคะแนนวิชาวิทยาศาสตร์และคะแนนวิชาคณิตศาสตร์ ได้ค่าสถิติทดสอบ Fwils’ lambda เท่ากับ 23.750, p = .000 < .05 แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .05 และความพึงพอใจที่มีต่อกระบวนการการจัดการเรียนรู้ฯ โดยภาพรวมอยู่ในระดับพึงพอใจมากที่สุด ( = 4.55 S.D. = 0.77)

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และสาระภูมิศาสตร์ ในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (พิมพ์ครั้งที่ 1). สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

เกวลิน มั่นวงศ์, วัชรินทร์ คล่องดี, นิวัฒน์ ศรีสวัสดิ์, & สมนึก วรวิเศษ. (2023). การพัฒนาทักษะการคิดแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ Ubiquitous Learning สำหรับนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 25(1), 50-56.

ชัยภัทร ลูกบัว. (2563). รูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยกิจกรรม Robotics ร่วมกับการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมการคิดเชิงคำนวณ สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร (ฝ่ายประถม) [วิทยานิพนธ์ ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทิพสุคนธ์ บุญมาคาร. (2021). การพัฒนารูปแบบรูปแบบการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ วิชาคณิตศาสตร์ เรื่องฟังก์ชันตรีโกณมิติ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย พิชญทรรตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี , 16 (1), 73-87.

วินัย ดะห์ลัน (2561). สอนคิดแบบอิสลาม. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2563 . จาก

https://deepsouthwatch.org/th/node/11801?fbclid.

ศศิธร ศรีวงษ์ญาติดี. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้โปรแกรมหุ่นยนต์ด้วยวัฏจักรการเรียนรู้ 7E เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต]. คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2558). สรุปผลการประเมิน PISA 2015 วิทยาศาสตร์ การอ่าน และคณิตศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.

สำนักโฆษก สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ทำเนียบรัฐบาล. (2560). Thailand 4.0 ขับเคลื่อนอนาคตสู่ความมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน สารบัญ. วารสาร “ไทยคู่ฟ้า” สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี. เล่มที่ 33, 2-3.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนวิทยาการคำนวณ Coding เพื่อพัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 (พิมพ์ครั้งที่1). กรุงเทพฯ : บริษัท 21 เซ็นจูรี่.

อนวัช คงประเสริฐ. (2560). การเปรียบเทียบผลการเพิ่มทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ด้วยเกมคอมพิวเตอร์ที่พัฒนาขึ้นโดยใช้โมเดลแอบแตรกต์โคดเป็นฐาน ระหว่าง เพศ ระดับชั้น และความสามารถด้านคณิตศาสตร์ ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น [วิทยานิพนธ์วิทยา ศาสตรหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยบูรพา.

อภิสิทธิ์ สางรัมย์ และ สาคร อัฒจักร. (2023). ได้ศึกษาการพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาด้วยการจัดการเรียนรู้ตามแนวทาง GPAS 5 Steps ร่วมกับบอร์ดเกม วิชาวิทยาการคำนวณ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 7(2) 645-656.

Alimisis, D. (2009). Teacher education on robotics-enhanced constructivist pedagogical methods. School of Pedagogical and Technological Education.

Atmatzidou, S., & Demetriadis, S. (2014). How to support students’ computational thinking skills in educational robotics activities. Paper presented at the Proceedings of 4th International Workshop Teaching Robotics, Teaching with Robotics & 5th International Conference Robotics in Education.

Castledine, A.-R., Chalmers, Chris. (2011). LEGO Robotics: An authentic problem solving tool? Design and Technology Education: An International Journal, 16(3).

Chalmers, C. (2018). Robotics and computational thinking in primary school. International Journal of Child-Computer Interaction, 17, 93-100.