การเพิ่มกำลังผลิตวัตถุดิบเครื่องแกงด้วยเกษตรอินทรีย์ฮาลาลันตอยยีบัน ของวิสาหกิจชุมชนในพื้นที่จังหวัดปัตตานี

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. สำรวจข้อมูลสมาชิกที่ปลูกพืชวัตถุดิบเครื่องแกง 2. ขยายพื้นที่ปลูก เพิ่มจำนวนต้นพันธุ์ ปริมาณและคุณภาพวัตถุดิบ 3. ลดต้นทุนและเพิ่มรายได้จากการผลิตพืชเครื่องแกงเปรียบเทียบกับการผลิตแบบดั้งเดิมโดยชุมชน  กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยนี้ประกอบด้วย 4 กลุ่ม ได้แก่ 1. กลุ่มวิสาหกิจชุมชนเครื่องแกงบ้านท่าด่าน 2. กลุ่มวิสาหกิจชุมชนเครื่องแกงพอเพียงบ้านฉาง 3. วิสาหกิจชุมชนเครื่องแกงสมุนไพรใส่ใจสุขภาพ 4. วิสาหกิจชุมชนกลุ่มนวัตกรรมเกษตรโสร่ง เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์  และแบบสังเกต การวิเคราะห์ข้อมูลและสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ สถิติพรรณนา ใช้สรุปข้อมูลที่ได้มาจากกลุ่มตัวอย่าง และบรรยายลักษณะข้อมูล นำเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูลพรรณนาจะอยู่ในรูปตารางและแผนภูมิ  ค่าเฉลี่ย ร้อยละ

ผลการวิจัยพบว่า 1.ข้อมูลจำนวนสมาชิกกลุ่มเครื่องแกงบ้านท่าด่านมีสมาชิกมากที่สุดจำนวน 20 คน รองลงมาคือ กลุ่มบ้านฉาง กลุ่มแม่ลานและกลุ่มโสร่ง ซึ่งมีสมาชิกจำนวน 11 10 และ 7 คน ตามลำดับ ขณะที่ข้อมูลพื้นที่นั้น กลุ่มท่าด่านมีพื้นที่ปลูกเฉลี่ยมากที่สุด รองลงมาคือ กลุ่มบ้านฉาง กลุ่มแม่ลานและกลุ่มโสร่ง 2. กลุ่มที่เข้าร่วมโครงการวิจัยสามารถขยายพื้นที่ปลูกให้สมาชิกเพิ่มขึ้นจากเดิมร้อยละ 13.45-17.11 โดยกลุ่มโสร่งสามารถเพิ่มพื้นที่ปลูกมากกว่าเดิมถึงร้อยละ 48 สำหรับวัตถุดิบพืชที่ปลูกคือ ข่า ตะไคร้ ขมิ้น และพริก และได้ส่งเสริมปลูกพืชชนิดที่ขาดแคลนในพื้นที่คือ กลุ่มท่าด่านปลูกขมิ้น กลุ่มบ้านฉางปลูกตะไคร้ กลุ่มแม่ลานปลูกพริก และกลุ่มโสร่งปลูกทั้ง ข่าและตะไคร้ ซึ่งทำให้จำนวนต้นพันธุ์เพิ่มขึ้นจากเดิมและ 3.สมาชิกมีรายได้เพิ่มขึ้นร้อยละ 91.79  14.10  4.16  และ 3.15 ตามลำดับ โดยพบว่าทุกกลุ่มสามารถลดต้นทุนการผลิตจากเดิมถึงร้อยละ 48-58.35 ทำให้กำไรสุทธิของสมาชิกเพิ่มขึ้นร้อยละ 10.7-35.73 และกลุ่มโสร่งมีกำไรสุทธิจากการขายวัตถุดิบเพิ่มจากเดิมสูงสุดร้อยละ 126.86