ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศกับการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จังหวัดปัตตานี

ผู้แต่ง

  • อุซวัฮ มะซา FTU
  • อะห์มัด ยี่สุ่นทรง FTU

คำสำคัญ:

ความสัมพันธ์, สมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ, การบริหารงานวิชาการ

บทคัดย่อ

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาระดับสมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดปัตตานีตามความคิดเห็นของบุคลากรในโรงเรียน  2. เพื่อศึกษาระดับการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดปัตตานีตามความคิดเห็นของบุคลากรในโรงเรียน 3. เพื่อเปรียบเทียบระดับสมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดปัตตานี โดยจำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา ตำแหน่งงาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ผู้บริหารและครูมัธยมโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในจังหวัดปัตตานี โดยที่ผู้วิจัยได้ทำการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิโดยใช้อำเภอเป็นชั้นภูมิ จะได้กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูผู้สอนและบุคคลากร จำนวน 371 คน จาก 67 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า ( Rating Scale)เพื่อสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศกับการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดปัตตานี สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าความถี่ (Frequency) และค่าร้อยละ(Percentage) ค่าเฉลี่ย (𝑥̅) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ( S.D) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียสัน (Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient) และค่า t-test

 

ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า

  1. ผลสมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จังหวัดปัตตานีอยู่ในระดับอยู่ในระดับสูงทุกด้าน เมื่อพิจารณาในแต่ละด้านโดยเรียงค่าเฉลี่ยในระดับสูงไปหาอยู่ในระดับต่ำดังนี้

1.ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศในการเรียนการสอน

2.ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารงาน

3.ด้านการมีจริยธรรมในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ และ

4.ด้านการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการวัดผลและประเมินผล

  1. ผลการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จังหวัดปัตตานีโดยภาพรวมอยู่ในระดับอยู่ในระดับสูง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าอยู่ในระดับอยู่ในระดับสูงทั้ง 5 ด้าน โดยเรียงค่าเฉลี่ยจากอยู่ในระดับสูงไปหาอยู่ในระดับต่ำ ดังนี้

          1.การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาและการจัดทำสาระท้องถิ่น

  1. การพัฒนากระบวนการเรียนรู้

          3.การบริหารงานการพัฒนาสื่อนวัตกรรม เทคโนโลยีทางการศึกษา

  1. การบริหารงานการนิเทศการศึกษา และ

          5.การวัดผลและประเมินผล

  1. ผลสมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศกับการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดปัตตานี มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าความสัมพันธ์กันในทางบวกหรือมีความสัมพันธ์กันในทิศทางเดียวกัน เมื่อพิจารณารายด้านผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าสมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของผู้บริหารสถานศึกษา โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จังหวัดปัตตานี มีความสัมพันธ์กันทางบวก และ การบริหารงานวิชาการของผู้บริหาร โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จังหวัดปัตตานีมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01 ทุกด้าน

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ.(2553) .แนวทางการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. พิมพ์ครั้งที่ 2 กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

การสื่อสารของผู้บริหารโรงเรียนในเขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจจังหวัดชายแดนภาคใต้.วิทยานิพนธ์ ศษ.ด.ปัตตานี: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ดวงนภา เตปา (2562) การพัฒนาคู่มือการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนบ้านท้าวบุญเรือง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ .วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

นิศาชล บำรุงภักดี. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีสารสนเทศของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลโรงเรียนในสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดสกลนคร.วิทยานิพนธ์ ค.ม. สกลนคร:มหาวิทยาลัยราชภัฏ สกลนคร

บุญชม ศรีสะอาด และบุญส่ง นิลแก้ว.(2553). การอ้างอิงประชากรเมื่อใช้เครื่องมือแบบมาตราส่วนประมาณค่ากับกลุ่มตัวอย่าง.วารสารการวัดผลการศึกษา, 3(1), 23 -24.

บุษรา บุญตะหล้า. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศกับประสิทธิผลการบริหารงานในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ ค.ม. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2553. กรุงเทพฯ: สำนัก นายกรัฐมนตรี

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.(2549). เกณฑ์มาตรฐานวิชาชีพครูของคุรุสภา พ .ศ. 2537. กรุงเทพฯ: คุรุสภา.

สุริยา หมาดทิ้ง. (2557). ยุทธศาสตร์การพัฒนาสมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและ

Adegbemile, Oluwadare. (2011). Principals' Competency Needs for Effective Schools'Administration In Nigeria. Nigeria. Journal of Education and Practice, 2(4),15 -24.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-23

รูปแบบการอ้างอิง

มะซา อ. ., & ยี่สุ่นทรง อ. . (2025). ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศกับการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จังหวัดปัตตานี. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ, 15(30), 109–126. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HIKMAH/article/view/280370