ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบไมโครเลอร์นิ่งเพื่อส่งเสริมพฤติกรรม ในการปฏิบัติมารยาทในชีวิตประจำวันสำหรับ นักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1

ผู้แต่ง

  • สาฮูดี บือราเฮง มหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา
  • มูหำหมัดสุใหมี เฮงยามา มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา

คำสำคัญ:

ไมโครเลอร์นิ่ง, อัคลาก, จริยธรรม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้และหาแผนการจัดการเรียนรู้แบบไมโครเลอร์นิ่งที่เป็นหลักในการปฏิบัติงานของนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1 ตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 2) ควบคุมการปฏิบัติงานในการปฏิบัติงานของนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางตามปริมาณของ 80 3) ตรวจสอบผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาของนักเรียนก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบไมโครคอนโทรลเลอร์ 4) ตรวจวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปี ​​1 ต่อการจัดการเรียนรู้แบบไมโครเลอร์นิ่ง ตัวอย่างคือชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1 39 คนตั้งใจแบบกลุ่มองค์ประกอบการวิจัย 1) แบบประเมินผลของนักเรียน สถิติที่ใช้ตรวจวิเคราะห์ เช็คค่ามาตรฐานและค่า t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้ที่มีค่าเท่ากับ E1/E2 = 82.37/85.38 ยาวที่สุด 2) ที่ดีงามตามแบบอิสลามมีเพียงอย่างเดียว 86.80 ผ่านระดับสูงตามพื้นที่ 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนรายวิชาวิชาอัลอัคลากหลังเรียนมหาวิทยาลัยก่อนเรียนเป็นหลักทางสถิติ .001 4) ผลการวิจัยของนักเรียนในการเรียนรู้การจัดการรายวิชาอัลอัคลากโดยการจัดการการเรียนรู้ของเมนบอร์ดรูปแบบไมโครเลอร์นิ่งเพื่อส่งเสริมในการปฏิบัติทั่วไปทั่วไปมากที่สุด ( = 4.56, SD = 0.63)

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ: 1) พัฒนาและประเมินประสิทธิภาพของแผนการสอนแบบไมโครเลิร์นนิ่งที่ส่งเสริมพฤติกรรมมารยาทในชีวิตประจำวันของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 สายอิสลามศึกษา โดยเทียบกับเกณฑ์มาตรฐาน 80/80%; 2) ประเมินผลการปฏิบัติพฤติกรรมมารยาทในชีวิตประจำวันของนักเรียนเทียบกับเกณฑ์ 80%; 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนและหลังการเรียนการสอนแบบไมโครเลิร์นนิ่ง; และ 4) ประเมินความพึงพอใจของนักเรียนต่อวิธีการเรียนรู้แบบไมโครเลิร์นนิ่ง

กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยนักเรียน 39 คน จากห้องเรียนวิชาศาสนาอิสลามระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ชั้นปีที่ 1 (ห้อง 1/4) โรงเรียนมูลนิธิอาซิซสถาน ตำบลนาปราดู อำเภอโคกโพ ในภาคเรียนที่สอง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย: 1) แผนการสอนแบบไมโครเลิร์นนิงที่ส่งเสริมพฤติกรรมมารยาทในชีวิตประจำวัน 2) แบบประเมินพฤติกรรมมารยาทตามหลักศาสนาอิสลาม 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบที

ผลการวิจัยพบว่า: 1) ประสิทธิภาพของแผนการสอนคือ E1/E2 = 82.37/85.38 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 2) พฤติกรรมมารยาทอิสลามมีคะแนนเฉลี่ย 86.80% ผ่านเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังการทดสอบในวิชาจริยธรรมสูงกว่าคะแนนก่อนการทดสอบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 และ 4) ความพึงพอใจของนักเรียนต่อการเรียนการสอนจริยธรรมโดยใช้ไมโครเลิร์นนิงอยู่ในระดับสูงสุด ( = 4.56, SD = 0.63)

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ, (2551). หลักสูตรอิสลามศึกษา พ.ศ. 2546. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห[งประเทศไทย.

ชนาธิป พรกุล. (2551). การออกแบบการสอน: การบูรณาการ การอ่าน การคิดวิเคราะห์

และการเขียน. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ซัยนัน โดยหะ และมูหัมมัดตอลาล แกมะ (2563). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้นิทานคอมพิวเตอร์มัลติมีเดียสาระการเรียนรู้อัลอัคลากเรื่องมารยาทในชีวิตประจำวันที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. MENARA : Journal of Islamic and Contemporary Issues (M-JICI). (1)1. 27

นัทชา วัชรพัฒนกุล และ วารีรัตน์ แก้วอุไร. (2568). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้แบบจําลองเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิง เรื่องการรักษาดุลยภาพของร่างกายมนุษย์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดเชิงมโนทัศน์ สําหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี. 8(4), 809.

ภิธาดา วอนกล่ำ (2566). การพัฒนาไมโครเลิร์นนิง เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการใช้คำภาษาต่างประเทศใน ภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. การค้นคว้าอิสระเสนอบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร

ลัดดาวัลย์ คงสมบูรณ์. (2562). การพัฒนาไมโครเลอร์นิ่ง สำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้สูง วิทยาลัยอาชีวศึกษา เอกชน ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 8(2), 51-62

ศยามน อินสะอาด. (2064). การออกแบบไมโครเลิร์นนิงยุคดิจิทัล. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา. สำนักเทคโนโลยีการศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. 16(20): 16–31.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-15

รูปแบบการอ้างอิง

บือราเฮง ส., & เฮงยามา ม. (2026). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบไมโครเลอร์นิ่งเพื่อส่งเสริมพฤติกรรม ในการปฏิบัติมารยาทในชีวิตประจำวันสำหรับ นักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ, 16(31), 85–96. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HIKMAH/article/view/286729

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Article