การยกระดับอาชีพโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลและ การจัดการธุรกิจเพื่อพัฒนาทักษะการเป็นผู้ประกอบการยุคใหม่
คำสำคัญ:
การยกระดับอาชีพ, เทคโนโลยีดิจิทัลและการจัดการธุรกิจ, ผู้ประกอบการยุคใหม่บทคัดย่อ
การวิจัย เรื่อง การยกระดับอาชีพโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลและการจัดการธุรกิจเพื่อพัฒนาทักษะการเป็นผู้ประกอบการยุคใหม่ มีวัตถุประสงค์ คือ 1) ศึกษาความต้องการหลักสูตรการเป็นผู้ประกอบการยุคใหม่ 2) ศึกษารูปแบบบริหารจัดการการยกระดับอาชีพฯ 3) ออกแบบและพัฒนาหลักสูตรการเป็นผู้ประกอบการยุคใหม่ 4) ทดลองใช้และประเมินหลักสูตรฯ วิธีดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 การศึกษาหลักการ แนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวกับการยกระดับอาชีพฯ และศึกษาความต้องการหลักสูตรการเป็นผู้ประกอบการยุคใหม่ ระยะที่ 2 ออกแบบและพัฒนาหลักสูตรการยกระดับอาชีพฯ ระยะที่ 3 ทดลองใช้และประเมินหลักสูตรการยกระดับอาชีพฯ ผลการวิจัยพบว่า 1. กลุ่มเป้าหมายสนใจเป็นผู้ประกอบการ/ทำธุรกิจ เพื่อมีรายได้ระหว่างเรียน หรือมีรายได้และอาชีพเสริมหลังสำเร็จการศึกษา ส่วนใหญ่ยังขาดความรู้ว่าจะเริ่มต้นธุรกิจอะไร มีความสนใจเข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรเทคนิคการถ่ายภาพสินค้าและตกแต่งภาพ, การวางแผนธุรกิจ, การสร้างตัวตนบนแพลตฟอร์มออนไลน์, การผลิต VDO CONTENT & VDO PRESENT โดยสะดวกในการเข้ารับการฝึกอบรมในวันเสาร์-อาทิตย์ จัดอบรมที่เน้นการเรียนแบบฝึกปฏิบัติจริงกับวิทยากรที่เชี่ยวชาญมีประสบการณ์ในเรื่องนั้น ๆ โดยเฉพาะเรียนกับเจ้าของกิจการโดยตรง 2. การบริหารจัดการการยกระดับอาชีพโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลและการจัดการธุรกิจเพื่อพัฒนาทักษะการเป็นผู้ประกอบการยุคใหม่ มีองค์ประกอบ คือ 1) ปัจจัยนำเข้า 2) กระบวนการสร้างผู้ประกอบการ 3) ประเมินผลความสำเร็จ 4) ประเมินผลลัพธ์ ขยายผลต่อเนื่อง และมีขั้นตอน คือ 1) สร้างแรงบันดาลใจ 2) ให้ข้อมูล สร้างการรับรู้ 3) ศึกษา เรียนรู้ตามความสนใจ 4) ฝึกทักษะเฉพาะด้านสร้างความเชี่ยวชาญ 5) สร้างเครือข่ายความร่วมมือพร้อมให้การชี้แนะและการเป็นพี่เลี้ยง 6) สร้างประสบการณ์ตรงการเป็นผู้ประกอบการยุคใหม่ 3. ผลการออกแบบและพัฒนาหลักสูตรกลุ่มการวางแผนธุรกิจ กลุ่มการทำตลาดบนแพลตฟอร์มออนไลน์กลุ่มเทคโนโลยีสื่อดิจิทัลเพื่อนำเสนอผลิตภัณฑ์ มีทั้งหมด 10 หลักสูตร ได้แก่
1) เริ่มต้นธุรกิจที่เป็นไปได้ ประสบผลสำเร็จอย่างที่คิด 2) เขียนแผนธุรกิจให้รวย รอบรู้เรื่องภาษี 3)สร้างตัวตนบนแพลตฟอร์มออนไลน์ ใคร ๆ ก็ทำได้ 4) สร้างเพจเรื่องง่าย ๆ มีผู้ติดตามเกินคาด 5) อยากเป็น Blogger, YouTuber, Influencer, Tiktoker ต้องทำงัย 6) เทคนิคการถ่ายภาพและตกแต่งภาพเพื่องานโฆษณาและประชาสัมพันธ์ 7) การผลิตสื่อเสียงยุคดิจิทัล 8) การผลิต VDO CONTENT & VDO PRESENT เพื่อการตลาดดิจิทัล 9) เทคนิคการผลิตสื่อ Motion Graphic เพื่อการโฆษณา 10) การผลิตสื่อ 3D Animation บนแพลตฟอร์มออนไลน์ แต่ละหลักสูตรจะประกอบด้วย 1) ชื่อหลักสูตร 2) คำอธิบายภาพรวมของหลักสูตร 3) วัตถุประสงค์ของหลักสูตร 4) เนื้อหาสาระโดยสังเขป 5) เทคนิคและวิธีการฝึกอบรม 6) ระยะเวลาการฝึกอบรมในแต่ละหัวข้อ 7) กำหนดการฝึกอบรมวิทยากรในการฝึกอบรม 8) สื่อประกอบการฝึกอบรม 9) กิจกรรมการฝึกอบรม 10) การวัดและประเมินผล 11) เอกสารอ้างอิง 4. ผลการประเมินคุณภาพหลักสูตร ภาพรวมทุกหลักสูตรอยู่ในระดับเหมาะสมมาก และผลรวมประเมินความพึงพอใจต่อหลักสูตรหลังเข้ารับการฝึกอบรมอยู่ในระดับความพึงพอใจมากที่สุด ผู้เข้ารับการฝึกอบรมสามารถสร้างอาชีพและมีรายได้เพิ่มขึ้น เช่น มีจำนวนกลุ่มสร้างธุรกิจ กลุ่มๆละ 3-6 คน จำนวน 11 ธุรกิจ ได้แก่ 1) Ai Think For you 2) BBMTN Production 3) HR CHAICHA 4) OVER SEE 5) คอร์สเรียนตัดต่อวิดีโอออนไลน์ 6) ธุรกิจเทียนหอม 7) ร้าน GABBI 8) ร้านกาแฟ เบเกอรี่ Burgarry bake and brew 9) ร้านผลไม้เจ๊ปุ้ย 10) ร้านมอมแมม และ 11) สร้างคอร์สเรียนออนไลน์เพื่อพัฒนาทักษะเฉพาะ
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2567). เข้าถึงได้จาก https://www.dbd.go.th/ สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2567.
โกสินทร์ ชำนาญพล, สุดาใจ โล่ห์วนิชชัย. (2562). การพัฒนารูปแบบเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อส่งเสริมศักยภาพผู้ประกอบการ. วารสารราชพฤกษ์, 17(2), 130-138.
จันทร์ทิพย์ แก้วประโคน และคณะ. (2561). แพลตฟอร์มการให้บริการห้องระชุมสัมมนาอิเล็กทรอนิกส์. สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
จิตาพัชญ์ ใยเทศ, ภูริพัศ เหมือนทอง, ดนุวัศ อิสรานนทกุล. (2567). การศึกษารูปแบบการดำเนินงานด้านเทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับธุรกิจชุมชนในจังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 11(1), 117-129.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2545). เอกสารประกอบการสอนชุดวิชาเทคโนโลยีการศึกษา หน่วยที่ 1-5. สำนักเทคโนโลยีทางการศึกษามหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชาติ ไตรภพสกุล. (2564). หลักการตลาดเพื่อการเป็นผู้ประกอบการ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณชัยศักดิ์ จุณณะปิยะ. (2566). การตลาดสื่อสังคมออนไลน์, Journal of Administrative and Management Innovation, 11(1), 64-76.
ดลฤดี พลมิตร, สมจิตร ล้วนจำเริญ. (2566). ความท้าทายของการเป็นผู้ประกอบการกับความสำเร็จในการแข่งขันยุคใหม่ตามแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์. วารสารการจัดการและการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี , 10(1), 271-284.
ไพโรจน์ ไววานิชกิจ. (2560). พันธกิจสำคัญขององค์กรยุคดิจิทัล, วารสารวิชาการ กสทช, บทความปริทัศน์, 572-592.
ธนาคารกรุงเทพ. (2021). 5 กฎหมายที่ SME ควรรู้ ควบคู่การประกอบธุรกิจ. วันที่สืบค้น 10 กรกฎาคม 2567 เข้าถึงได้จาก https://www.bangkokbanksme.com/en/laws-smes-should-know-doing-business.
ธนาคารกสิกรไทย (2560). แผนธุรกิจ ขุมทรัพย์ความสำเร็จ.วันที่สืบค้น 11 กรกฎาคม 2567 จาก
นิติ นาชิต. (2565). กลยุทธ์การเสริมสร้างความเข้มแข็งการจัดการเรียนรู้อาชีวศึกษา ด้านธุรกิจและบริการ ด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล. วารสารอาชีวศึกษาภาคกลาง, 11(2), 10-23.
นิรุตต์ จรเจริญ, มาลินี คำเครือ, พัชรินทร์ บุญสมธป3, พชรณัฏฐ์ ไค่นุ่นภา4, คมสัน ศรีบุญเรือง5. (2567). การส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีบนสังคมดิจิทัลเพื่อยกระดับรายได้วิสาหกิจชุมชนในจังหวัดกาญจนบุรี. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 16(2), 81-108.
ศิริพร เลิศยิ่งยศ, สุวรรณา เตชะธีระปรีดา, พัชชยา ทรงเสี่ยงไชย3. (2566). การพัฒนาผู้ประกอบการรุ่นใหม่เพื่อขับเคลื่อนชุมชนฐานราก ด้านการสร้างอาชีพผ่านตลาดอิเล็กทรอนิกส์ที่สามารถยกระดับรายได้ตามเส้นทางอุทยานธรณีโคราช. วารสารศิลปการจัดการ, 7(2), 497-518.
ศุภจี สุธรรมพันธุ์. (2567). 3 เรื่องพื้นฐาน ที่ช่วยให้ธุรกิจก้าวไปได้ไกลยิ่งขึ้น. วันที่สืบค้น 11 กรกฎาคม 2567. จาก https://www.krungsri.com/th/business/other-services/empowerment/business-insights/knowledge-trend/3-basic-help-business.
สมใจ ศรีเนตร. 2560. แนวโน้มการเป็นผู้ประกอบการใหม่ในธุรกิจอาเซียน. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 13(1), 113-122.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. 2561. การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นผู้ประกอบการ (Entrepreneurship Education)(พิมพ์ครั้งที่ 1). บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สมพร ปานดำ. (2564). วิทยาลัยผู้ประกอบการเพื่อการสร้างผู้ประกอบการนวัตกรรมเพื่อสังคม. วารสารอาชีวศึกษาภาคกลาง, 5(2), 1-8.
สํานักงานพัฒนาธรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส (2021).ทักษะดิจิทัลที่คนไทยต้องมีรับปี 2021, สืบค้นเมื่อ 9 พฤษภาคม 2564. จาก https://www.etda.or.th/th/Useful-Resource/Knowledge-Sharing/Digital-Skills-for-Thailand-in-2021.aspx.
สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ และ สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม,2562). นโยบายและยุทรศาสตร์การอุดมศึกษาวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2563 - 2570 และแผนด้านวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม 2563 – 2570, สืบคนเมื่อ 19 พฤษภาคม 2567. จาก สอวช. (nxpo.or.th)
วริศรา กลมทุกสิ่ง, ชวินท์ ธัมมนันท์กุล. (2564). แพลตฟอร์มธุรกิจออนไลน์: อาชีพเกิดใหม่ในยุคดิจิทัล. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(2), 379-387.
อาคีรา ราชเวียง. (2560). อนาคตผู้ประกอบการในยุค 4.0. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(2), 79-88.
Abdullah Al Mamun. (2019). Entrepreneurial knowledge skills, competencies and performance. Asia Pacific Journal of Innovation and Entrepreneurship, 13(1), 29-48. doi:10.1108/apjie-11-2018-0067
Alvarez, S. A., Busenitz, L. W. (2016). The entrepreneurship of resource-based theory. Journal of Management, 27(6), 755-775. doi:10.1177/014920630102700609
Cooney, P. T. M. (2012). Entrepreneurship Skills for Growth-Orientated Businesses. Retrieved from Evans, P.C., Gawer A. (2016). The Rise of the Platform Enterprise: A Global Survey. The Center for Global Enterprise. https://www.kasikornbank.com/th/business/sme/ksmeknowledge/article/financialtips/pages/business-plan_key-success.aspx.
Grabher, Koning. (2020). Disruption, embedded. A Polanyian framing of the platform economy. Sociologia 143, 14, 95-118.
Hynes, B. (1996). Entrepreneurship education and training ‐ introducing entrepreneurship into non‐business disciplines. Journal of European Industrial Training, 20(8), 10-17.
Johnson, D. S., Snowden, D. N., Mukhuty, D. S., Fletcher B., Williams, P. T. (2015). Entrepreneurship Skills: literature and policy review. BIS RESEARCH PAPER NO. 236.
Kaplan, S. R., Norton D. P.(1996). Using the Balance Scorecard as a Strategic Management System. Harvard Business Review, 1(45), 74-85.
Kim, J. (2016). The platform business model and business ecosystem: Quality management and revenue structres. European Planning Studies, 24(12), 2113-2132.
Kenney, M. , Rouvinen, P. , Seppala, T. , Zysman, J. (2019).Platforms and industrial change Industry and Innovation, 26, 871-879.
Kaplan, S. R. 1, & Norton, D. P. 2. (1996). Using the Balance Scorecard as a Strategic Management System. Harvard Business Review, 1(45), 74-85.
Kornthong, J. (2018). Strategic Entrepreneurship of One Tambon One Product A Case Study of Entrepreneurship in Central Region. Journal of Nakhonratchasima College, 12(2), 254-261.
Kapfer Phillip, G., Kapfer, Mirian B. (1972). Learning Package in American Education. Englewood Cliffs. N.J. Education Technology Publication.
Kuratko, D. F., Hodgetts R. M. (2007). Entrepreneurship: A contemporary approach (7th ed.). Routledge: Harcourt Brace College Publishers.
Kornthong, J. (2018). Strategic Entrepreneurship of One Tambon One Product A Case Study of Entrepreneurship in Central Region. Journal of Nakhonratchasima College, 12(2), 254-261.
Kosin Chamnanpon1, Sudajai Lowanichchai2. (2019). A Development Model of Digital Technology for Supporting Entrepreneur. Ratchaphruek Journal, 17(2), 130-138.
Pandam, S. (2021). Innovative Entrepreneurs in the new normal. Vocational Education Innovation and Research Journal, 5(2), 1-8.
Preedakorn, P. (2013). Developing Travelling Business through Business Networking. International Thai Tourism Journal, 9(1), 48-67.
Rangmeesrisuk, J., Krahaechan, C., Kesanuch, S., Kongprapun,, N. & Gawnak, N. (2023). The Strategies to Efficiency Promotion for Community Economy Management System Participatory Model in the New Normal of Lam Sai Community, Wang Noi District, Phra Nakhon Si Ayutthaya Province. Journal of Arts Management, 7(1), 38-51.
Rangmeesrisuk J., Krahaechan C., Kesanuch S., Kongprapun N., Gawnak N. (2023). The Strategies to Efficiency Promotion for Community Economy Management System Participatory Model in the New Normal of Lam Sai Community, Wang Noi District, Phra Nakhon Si Ayutthaya Province. Journal of Arts Management, 7(1), 38-51.
Rienpradub, S. (2020). Introduction to Entrepreneurship. The Center of Textbook King Mongkut’s University of Technology North Bangkok.
Sangsri, S. (2017). The Usage of Electronic Marketing to Enhance the Competitiveness of Small Business Entrepreneurs. Journal of Rajanagarindra, 32(14), 145-151.
Sirinok C. 1, Smạkhkar S. 2, & Chaiyaporn S3. (2017). Promotion of Characteristics of Entrepreneurs in the Community: A Study of Ban Nong Na Kham Tambon Nong Ra Wiang Phimaidistrict Nakhon Ratchasima Province. Journal of Humanities and Social Sciences Valaya Alongkorn, 12(2), 69-78.
Sirintip Kuljittree, Supattarasak Khumsamart. (2020). Small and Medium Business Management Innovation for Society in the Era of Digital Economy. Journal of Educational Innovation and Research, 4(3), 217 - 232.
Saengpetch Prachai, Sarayut Neankratok, Sura Wannasaeng, Prapanush Teesungnoen. (2019). Technology and innovation development of digital technologyto support the technology digital model for small andmedium enterprises. Huachiew Chalermprakiet Science and Technology Journal, 5(1), 88-100.
Sergiu Rusu, F. I., Radu Cureteanu, Luiela Csorba. (2012). Entrepreneurship and entrepreneur. A review of literature concepts. African Journal of Business Management, 6(10). doi:10.5897/AJBM11.2785.
Taba H. (1962). Curriculum Development: Theory and Practice. New York: Harcourt, Brace and World.
Tyler, R. W. (1902). Basic principle of curriculum and instruction.: The University of Chicago Press.
Gordon. (1973). Florida Module on Generic Teacher Competencies: Module on Module. Florida. The University of Florida.
Waheed, A., Jianhua, Y. (2018). Achieving consumers’ attention through emerging technologies. Baltic Journal of Management, 13(2), 209-235.
Wingwon, B. (2013). Entrepreneurship Globalization. Chulalongkorn University
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 ภาควิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright@HRD Journal, Burapha University