ภาวะผู้นำยุคใหม่กับการสร้างแรงบันดาลใจเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำยุคใหม่, การสร้างแรงบันดาลใจ, ประสิทธิภาพในการทำงานบทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งศึกษาภาวะผู้นำยุคใหม่กับการสร้างแรงบันดาลใจที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงาน ภายใต้บริบทการเปลี่ยนแปลงในโลกยุคใหม่ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์แนวคิดทฤษฎีและคุณสมบัติของผู้นำยุคใหม่ นำเสนอแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำที่เหมาะสมต่อการสร้างแรงบันดาลใจให้แก่ผู้ตาม และนำเสนอกลยุทธ์ที่ดีในการสร้างแรงบันดาลใจเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานในองค์กร การสร้างแรงบันดาลใจเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงาน เป็นหนึ่งองค์ประกอบสำคัญในทฤษฎีผู้นำการเปลี่ยนแปลง (Transformational Leadership) นั่นคือ Inspirational Motivation (IM) การสร้างแรงบันดาลใจ คือการจูงใจให้ผู้ตามเกิดแรงบันดาลใจ เกิดความรู้สึกท้าทายในการทำงาน จนทำให้ผู้ตามมีความกระตือรือร้นและมีเจตคติที่ดีในการทำงาน บทความนี้เพื่อเป็นแนวทางในการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับภาวะผู้นำยุคใหม่กับการสร้างแรงบันดาลใจอันจะส่งผลต่อประสิทธิภาพของการทำงาน เพื่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในองค์กรให้ทันกับการเปลี่ยนแปลง โดยสร้างผู้นำที่เป็นต้นแบบทั้งความคิด การปฏิบัติ และการสร้างแรงบันดาลใจ อันส่งผลต่อการสร้างประสิทธิผลต่อองค์กรในที่สุด
เอกสารอ้างอิง
จตุพล ชมภูนิชอบ, ตระกูล จิตวัฒนากร และนพรัตน์ น้อยเจริญ. (2566). การพูดเพื่อสร้างแรงบันดาลใจโดยผู้บริหารที่มีต่อความสำเร็จขององค์กร. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(3), 1-12.
โชติกา ใจทิพย์ และกฤษดา เชียรวัฒนสุข. (2561, มกราคม - มิถุนายน). ศักยภาพของผู้นำองค์กรธุรกิจในสถานการณ์โลกที่มีความผันผวนความไม่แน่นอน ความซับซ้อนและความคลุมเครือ. วารสารการจัดการธุรกิจ, 7(1), 1-14.
พงศ์สวัสดิ์ ราชจันทร์. (2565). ประเด็นคัดสรรว่าด้วยความหมายและความสำคัญสำหรับการศึกษาภาวะผู้นำ. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(2), 365–378
รุ่งรัตน์ พลชัย. (2563). ภาวะผู้นำกับการบริหารในยุคดิจิทัล. วารสาร สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ มมร. วิทยาเขตอีสาน, 1(3), 53-62.
สาวิตรี ยอยยิ้ม, นลินณัฐ ดีสวัสดิ์ และเฉลิมชัย กิตติศักดิ์นาวิน. (2560). ภาวะผู้นำกับการสร้างแรงจูงใจเพื่อความสำเร็จในการพัฒนาองค์การ. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 8(1), 1–18.
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994). Improving organization effectiveness through transformational leadership. New York: Sage.
Burns, James M. (1978). Leadership. New York: Harper.
Collins, J. C., & Porras, J. I. (2002). Built to Last: Successful Habits of Visionary Companies (Translated by Ru Zhen). Beijing: CITIC Press.
Deloitte. (2023). Thailand Digital Transformation Survey Report 2023. Retrieved December, 2024, from https://www2.deloitte.com/th/en/pages/technology/articles/th-digital-transformation-survey-report-2023.html
Goleman, D., Boyatzis, R., & McKee, A. (2002). Primal leadership: The hidden driver of great performance. Harvard Business.
Herzberg, Frederick, et al. (1959). The Motivation to Work (2nd ed.). New York: John Willey & Sons Inc.
Manz, C.C., & Sims, H. P. (2002). The New Super Leadership to Lead Themselves. New Delhi: Viva Books Private Limited.
Marquardt, M.J. (2000). Action learning and leadership. The learning organization, 233-240.
McKinsey & Company. (2023). Economic Potential of Generative AI. Retrieved December, 2024, from https://www.mckinsey.com/capabilities/mckinsey-digital/our-insights/the-economic-potential-of-generative-ai-the-next-productivity-frontier
Mohsen, A., & Mohammad, R.D. (2011). Considering Transformational Leadership Model in Branches of Tehran Social Security Organization. Social and Behavioral Sciences, 15, 3131-3137.
Reay, T., Golden-Biddle, K, & Germann, K. (2013). Challenges and leadership strategies for managers of blended organizations. Academy of Management Journal, 56(2), 429-449.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 ภาควิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright@HRD Journal, Burapha University