พฤติกรรมนวัตกรรมของผู้ประกอบการร้านอาหาร: คุณลักษณะสำคัญเพื่อความเติบโตทางธุรกิจอย่างยั่งยืน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอพฤติกรรมนวัตกรรมของผู้ประกอบการร้านอาหารและเครื่องดื่มในประเทศไทย ว่ามีความหมายและองค์ประกอบที่สำคัญประการใดบ้าง รวมทั้งมีความสอดคล้องหรือแตกต่างจากพฤติกรรมนวัตกรรมตามแนวคิดทฤษฎีอย่างไร โดยใช้นิยามและองค์ประกอบของพฤติกรรมนวัตกรรมตามแนวคิดของ Matthews and Brueggemann (2015) เป็นโครงสร้างพื้นฐานในการศึกษา ซึ่งมีองค์ประกอบ 2 ประการ ได้แก่ ทักษะการค้นพบ (discovery skill) และทักษะการถ่ายทอด (delivery skill) ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ มาจากการสัมภาษณ์ผู้ประกอบการร้านอาหารและเครื่องดื่มที่มีนวัตกรรมในการดำเนินธุรกิจอย่างน้อย 1 ประการในรอบ 5 ปี จำนวน 13 คนจากร้านอาหารและเครื่องดื่ม 10 ร้าน ผลการศึกษาพบว่า นิยามและองค์ประกอบของพฤติกรรมนวัตกรรมที่ได้จากการศึกษา มีความแตกต่างจากแนวคิดของ Matthews and Brueggemann บางส่วน โดยไม่พบ “การสร้างเครือข่าย” ซึ่งเป็นองค์ประกอบย่อยของทักษะการค้นพบ (discovery skill) นอกจากนั้น นิยามของแต่ละองค์ประกอบยังมีความแตกต่างจากแนวคิดที่นำมาใช้ในการศึกษาด้วย ทั้งนี้ ผลการศึกษาสามารถใช้เป็นข้อมูลในการพัฒนาผู้ประกอบการร้านอาหารและเครื่องดื่มในประเทศไทย ให้มีพฤติกรรมนวัตกรรมอันจะส่งผลให้ธุรกิจมีความเติบโตอย่างยั่งยืน และมีส่วนในการพัฒนาเศรษฐกิจในระดับประเทศ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1) เนื้อหาทั้งหมดของบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ เจ้าของผลงานมีการคิด ค้นคว้า ทบทวนวิเคราะห์ สรุป เรียบเรียงและอ้างอิงข้อมูลโดยผู้แต่งเอง กองบรรณาธิการไม่มีส่วนร่วมรับผิดชอบ
2) บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารนี้ ต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการเสนอเพื่อพิจารณาตีพิมพ์ในวารสารฉบับอื่น หากตรวจพบว่า มีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้แต่งแต่เพียงผู้เดียวในการละเมิดลิขสิทธิ์
3) ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวารสารห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากทางกองบรรณาธิการวารสารฯ
เอกสารอ้างอิง
เชียงใหม่นิวส์. (2565, 27 กันยายน). ผุดนวัตกรรมลาบดิบพร้อมรับประทาน เอาใจนักเลงลาบแดนไกล. https://www.chiangmainews.co.th/social/2257500/
ประชาชาติธุรกิจ. (2563, 1 พฤศจิกายน). ธุรกิจอาหาร 4 แสนล้านอ่วม ปิดตัว 5 หมื่นรายเซ่นพิษโควิด. https://www.prachachat.net/economy/news-490041
ตรีทิพย์ บุญแย้ม. (2554). ปัจจัยเชิงสาเหตุพหุระดับที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการสร้างนวัตกรรมระดับบุคคลและระดับกลุ่มงานเพื่อสร้างนวัตกรรมผลิตภัณฑ์ในบริษัทเอกชนไทย [วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
พรกนก วิภูษณวรรณ. (2560). คลื่นนวัตกรรมอุตสาหกรรมอาหาร. TMA Magazine, 7(27), 12–17.
สมนึก เอื้อจิระพงษ์พันธ์, พักตร์ผจง วัฒนสินธุ์, อัจฉรา จันทร์ฉาย และ ประกอบ คุปรัตน์. (2553). นวัตกรรม: ความหมาย ประเภท และความสำคัญต่อการเป็น ผู้ประกอบการ, วารสารบริหารธุรกิจ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 33(128) 49-65
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2567). รายงานสถานการณ์ MSME ปี 2566. สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2566). รายงานสถานการณ์วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ปี 2566. https://bds.sme.go.th/Knowledge/Detail/16
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2568, 11 มกราคม). รายงานสถานการณ์วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ไตรมาสที่ 3/2567. สืบค้นจาก https://www.sme.go.th/uploads/file/20240930-133636_SME_Q3-2024_Final_ForWeb.pdf
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ กองยุทธศาสตร์และการวางแผนเศรษฐกิจมหภาค. (2566). ภาวะเศรษฐกิจไทยไตรมาสที่สี่ ทั้งปี 2565 และแนวโน้มปี 2566. 27 กันยายน 2567, จาก https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=13445.
Brown, E. (2015). Innovative thinking: Fixed vs. growth mindsets. Business in Greater Gainesville. https://www.businessmagazinegainesville.com/innovative-thinking-fixed-vs-growth-mindsets/
Derler, A. (2019). Growth mindset culture. NeuroLeadership Institute.
Dyer, J. H., Gregersen, H. B., & Christensen, C. M. (2008). Entrepreneur behaviors, opportunity recognition, and the origins of innovative ventures. Strategic Entrepreneurship Journal, 2(4), 317–338. https://doi.org/10.1002/sej.59
Guan, H., Zhang, Z., Zhao, A., Jia, J., & Guan, S. (2019). Research on innovation behavior and performance of new generation entrepreneurs based on grounded theory. Sustainability, 11(10), 2883. https://doi.org/10.3390/su11102883
De Jong, J., & Den Hartog, D. (2010). Innovative work behavior: Measurement and validation. Creativity and Innovation Management, 19(1), 23–36. https://doi.org/10.1111/j.1467-8691.2010.00547.x
Kleysen, R. F., & Street, C. T. (2001). Toward a multi-dimensional measure of individual innovative behavior. Journal of Intellectual Capital, 2(3), 284–296.
Matthews, C. H., & Brueggemann, R. F. (2015). Innovation and entrepreneurship. Routledge.
Nastasi, B. K., & Schensul, S. L. (2005). Contributions of qualitative research to the validity of intervention research. Journal of School Psychology, 43(3), 177–195. https://doi.org/10.1016/j.jsp.2005.04.003
Putri, M. K. (2023). Creative and innovative as an entrepreneur mindset. Jurnal Manajemen dan Bisnis, 11(2), 344–351.
Scott, S. G., & Bruce, R. A. (1994). Determinants of innovative behavior: A path model of individual innovation in the workplace. Academy of Management Journal, 37(3), 580–607. https://doi.org/10.2307/256701
Ward, T. B. (2004). Cognition, creativity, and entrepreneurship. Journal of Business Venturing, 19(2), 173–188. https://doi.org/10.1016/S0883-9026(03)00005-3
Zastempowski, M. (2023). Discovery skill of microentrepreneurs: Diagnosis in the context of innovation. Scientific Papers of Silesian University of Technology: Organization and Management Series, 185, 639–656.
