คนชายขอบ: ชาวไทยเชื้อสายมลายูในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้

บทคัดย่อ

ชาติพันธุ์และความเป็นชายขอบนั้นเป็นกระบวนการสร้างพรมแดนของอัตลักษณ์ร่วมประเภทหนึ่งซึ่งไม่ได้เกิดขึ้นเองตามลำพัง  แต่พัฒนาขึ้นภายใต้ระบบความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มต่างๆ ในสังคม บ่อยครั้งที่ความสัมพันธ์ดังกล่าวถูกจัดให้ปฏิสัมพันธ์กันแบบคู่ตรงข้าม โดยที่ฝ่ายหนึ่งครอบงำอีกฝ่ายหนึ่งในระบบความสัมพันธ์แบบทวิลักษณ์ การขีดเส้นพรมแดนของอัตลักษณ์ร่วม ไม่เพียงแต่เป็นการรวมเอาพวกที่เหมือนกันเข้าด้วยกันเท่านั้น หากยังเป็นการพยายามเปลี่ยนอัตลักษณ์ชายขอบที่แตกต่างให้เหมือนกับคนกลุ่มใหญ่ในสังคม ตลอดจนเบียดขับอัตลักษณ์ที่แตกต่างไม่ยอมเปลี่ยนแปลงออกไป ในแง่นี้ชาติพันธุ์และความเป็นชายขอบจึงไม่ใช่กระบวนการทางสังคมหรือความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ หากเป็นกระบวนการที่ถูกสร้างขึ้นบนความสัมพันธ์เชิงอำนาจ ซึ่งคนกลุ่มใหญ่ในสังคมมีอำนาจเหนือกว่ากำหนดสร้าง ตีความ และใช้สิ่งที่เรียกว่าอัตลักษณ์ร่วมในฐานะที่เป็นอัตลักษณ์ของคนส่วนใหญ่และจัดกลุ่มสิ่งที่ไม่เหมือนให้เป็นอัตลักษณ์ชายขอบที่ถูกทำให้กลายเป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตนเป็นสิ่งที่สร้างปัญหา ในบทความนี้ ผู้เขียนได้กล่าวถึงความเป็นชายขอบของชาวไทยเชื้อสายมลายูในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่อาศัยอยู่ห่างไกลจากสังคมเมือง และกระบวนการที่ก่อให้เกิดความเป็นชาติพันธุ์ ภายใต้ความสัมพันธ์กับศาสนาและวัฒนธรรมที่ถูกนํามาเป็นข้ออ้างและเงื่อนไขที่ทําให้เกิดความขัดแย้ง เนื่องจากชาวไทยเชื้อสายมลายูในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้มีความแตกต่างจากคนกลุ่มใหญ่ในสังคม ทั้งชาติพันธุ์ ศาสนา ภาษา และวัฒนธรรม ซึ่งสิ่งเหล่านี้มีพื้นฐานมาจากอัตลักษณ์ที่แตกต่างและไม่ยอมเปลี่ยนแปลงซึ่งเป็นวิถีการดํารงชีวิตของชาวไทยเชื้อสายมลายูในจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่จะต้องทําความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง