การประเมินคาร์บอนฟุตพริ้นท์:กรณีศึกษาระบบการขนส่งทางทะเลสำหรับนักท่องเที่ยว อำเภอเกาะยาวน้อย จังหวัดพังงา

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก อันเนื่องมาจากก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เป็นก๊าซเรือนกระจกที่ทำให้เกิดพลังงานความร้อนสะสม ในบรรยากาศของโลกมากที่สุดในบรรดาก๊าซเรือนกระจกชนิดอื่น ๆ ทั้งยังมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้นกว่าก๊าซชนิดอื่นๆ ด้วย ซึ่งหมายถึงผลกระทบโดยตรงต่ออุณหภูมิของผิวโลกและชั้นบรรยากาศจะยิ่งทวีความรุนแรงมาก (IPPC,1980) ทั้งนี้กิจกรรมด้านโลจิสติสส์ที่เด่นชัดที่สุดในการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซค์คือระบบการขนส่ง ดังนั้นในงานวิจัยฉบับนี้จึงมุ่งเน้นด้านระบบการขนส่งทางทะเล โดยเลือกรูปแบบการขนส่งเส้นทางแบบประจำทาง สำหรับนักท่องเที่ยว ขอบเขตด้านพื้นที่คือ อำเภอเกาะยาวน้อย จังหวัดพังงาเท่านั้น โดยการประเมินคาร์บอนฟุต พริ้นท์ใช้แนวทางการประเมินคาร์บอนฟุตพริ้นท์ขององค์กร ตามรูปแบบการจัดทำบัญชีก๊าซเรือนกระจกของประเทศไทย (IPCC Guideline) ขององค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก ผลการวิจัยพบว่าปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ มีการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่าคือ 4,785.52 ตันกิโลกรัมของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่าต่อปีและจะสะสมอยู่ในชั้นบรรยากาศ ซึ่งมีศักยภาพทำให้เกิดสภาวะโลกร้อนของก๊าซคาร์บอนไดออกไซค์ (Global warming,GWP) คิดเป็น 4,785.52หน่วยตันกิโลกรัมของก๊าซคาร์บอนไดออก ไซด์เทียบเท่าต่อปี โดยอายุคงอยู่ในชั้นบรรยากาศ คือ 200-450 ปี รวมถึงยังจะส่งผลให้พลัง งานรังสีความร้อนสะสมบนผิวโลกและชั้นบรรยากาศเพิ่มขึ้นประมาณ 1.56 วัตต์ ต่อตารางเมตร ในปริมาณนี้ยังไม่คิดรวมผลกระทบที่เกิดขึ้นทางอ้อมของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (IPCC,1995)