การออกแบบและพัฒนาเครื่องประดับถมเงินกลุ่มสืบสานวัฒนธรรมไทยเครื่องถมเงิน-ทอง ตำบลบางกร่างอำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของการวิจัยเรื่อง การออกแบบและพัฒนาเครื่องประดับถมเงินของกลุ่มสืบสานวัฒนธรรมไทยเครื่องถมเงิน-ทอง ตำบลบางกร่าง อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะเฉพาะของเครื่องประดับถมเงินของกลุ่มชุมชน นำข้อมูลที่ได้มาสรุป และนำไปออกแบบและพัฒนาเครื่องประดับถมเงิน จากการศึกษาพบว่า ลักษณะเด่นของผลิตภัณฑ์เครื่องถมของกลุ่มคือ มีชิ้นงานที่ประณีต ละเอียดสวยงาม มีเทคนิคการแรลาย เพราลาย หรือแรงเงาซึ่งทำให้เครื่องถมของกลุ่มมีความงดงามเกิดมิติไม่เหมือนที่ใด แสดงถึงลักษณะเฉพาะอันเป็นลักษณะเด่นของชุมชน ผู้วิจัยนำข้อมูลที่ได้มาศึกษารวมกับข้อมูลทางด้านการออกแบบเครื่องประดับในปัจจุบัน ทำการออกแบบชุดเครื่องประดับถมเงินจำนวน 1 ชุด จากนั้นทำการประเมินแบบโดยผู้เชี่ยวชาญทางด้านเครื่องถมและการผลิตจำนวน 3 ท่าน ผู้เชี่ยวชาญทางด้านการออกแบบและผลิตเครื่องประดับจำนวน 3 ท่าน นำผลที่ได้ไปผลิตเป็นชุดเครื่องประดับถมเงิน และทำการประเมินความพึงพอใจจากผู้บริโภค ผลการประเมินความพึงพอใจของผู้บริโภคที่มีต่อชุดเครื่องประดับถมเงิน จากบุคคลทั่วไปในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร พบว่า ผู้บริโภคมีระดับความพึงพอใจต่อชุดเครื่องประดับถมเงินอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยที่ 4.61 มีค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานที่ 0.54 โดยผู้วิจัยได้ทำการเก็บรวมข้อมูลจากผลการประเมินความพึงพอใจในแต่ละประเด็นเสนอต่อชุมชนเพื่อให้ชุมชนนำผลไปพัฒนากับผลิตภัณฑ์เครื่องประดับถมเงินของชุมชนต่อไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มอาชีพสหกรณ์ สืบสานวัฒนธรรมไทย เครื่องถมเงินถมทอง. (2559). เอกสารประกอบการพิจารณาการคัดสรรค์สุดยอดหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์. OTOP Product Champion ปี 2559. กลุ่มอาชีพสหกรณ์ สืบสานวัฒนธรรมไทย เครื่องถมเงินถมทอง.
โครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ. (2553). ความสำคัญเครื่องประดับไทย. สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนเล่มที่ 34. สืบค้นจาก http://saranukromthai.or.th/sub/book/book.php?.book=4& page=t34-4-infodetail05.html.
เครือข่ายกาญจนาภิเษก. (ม.ป.ป.). วัสดุเครื่องประดับ สืบค้นเมื่อ 12 กันยายน 2561 จาก http://kanchanapisek.or.th.
นฤทธิ์ วัฒนกูล. (2552). ลวดลายฉลุ. กรุงเทพฯ: วาดศิลป์.
แน่งน้อย ปัจพรรค์ (2534). เครื่องเงินในปะเทศไทย. กรุงเทพฯ: เริงรมย์
ปกรณ์ โพธิ์แสงดา. (2557). หลักการออกแบบเครื่องประดับ. สืบค้นเมื่อ 12 กันยายน 2561 จาก http://www.inattt.com/2010/.
วรรนรัตน์ อินทร์อ่ำ.(2536). ศิลปะเครื่องประดับ. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
วัฒนะ จูฑะวิภาต. (2549). การออกแบบเครื่องประดับ. สารานุกรมไทยส่าหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เล่มที 11. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศศิธร ชุมแสง พอล.(2549). จิลเวลรี่ดีไซน์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์
อนันต์ ลีระกุล. (2547). แนวความคิดในการออกแบบและการวิเคราะห์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์บรรณกิจ.
BlackEvil. (2555). รูปแบบของเครื่องประดับ. สืบค้นเมื่อ 20 กันยายน 2561 จาก http://blackevil408. blogspot.com.
NunaGrand Jewelry. (2562). กระบวนการผลิตเครื่องประดับ. สืบค้นจาก http://nunagrandjewelry. myreadyweb.com/webboard/topic-372331.html.