การสร้างแบบจำลองสามมิติเพื่อพัฒนาพื้นที่สาธารณะโดยมีปฏิสัมพันธ์กับชุมชน กรณีศึกษา “ลานกิจกรรมชุมชนสถานีรถไฟศาลาธรรมสพน์”
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อ (1)ศึกษาบริบทของคนในชุมชนต่อการใช้พื้นที่ลานกิจกรรมชุมชนสถานีรถไฟศาลาธรรมสพน์ และ(2)เพื่อออกแบบและพัฒนาลานกิจกรรมชุมชนสถานีรถไฟศาลาธรรมสพน์ด้วยโปรแกรมการสร้างแบบจำลอง 3 มิติ
การวิจัยนี้เริ่มต้นจากการสำรวจความต้องการและความคิดเห็นของชุมชนเกี่ยวกับการใช้พื้นที่ โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ผ่านการสัมภาษณ์และการสนทนากลุ่ม เพื่อเก็บข้อมูลการใช้งานและความพึงพอใจจากผู้ใช้งานจริง จากนั้นข้อมูลที่ได้จะถูกนำมาวิเคราะห์และออกแบบเป็นแบบจำลองสามมิติที่สามารถสื่อสารความคิดสร้างสรรค์ในการพัฒนาพื้นที่ โดยมีการนำเทคโนโลยีการสร้างแบบจำลอง 3 มิติ เข้ามาช่วยให้เห็นภาพ
ผลการวิจัยพบว่า (1)การใช้พื้นที่ลานกิจกรรมของคนในชุมชนสถานีรถไฟศาลาธรรมสพน์ มีความหลากหลายและเต็มไปด้วยกิจกรรมที่ตอบสนองความต้องการของชุมชนใช้เป็นสถานที่จัดงานต่างๆ เช่น กิจกรรมสันทนาการ งานเทศกาลวันสำคัญ งานเฉลิมฉลอง หรือกิจกรรมประจำปีของชุมชนรวมถึงการการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ และ(2)การจัดทำแบบจำลองสามมิตินั้นช่วยให้ชุมชนสามารถมีส่วนร่วมในการเสนอความคิดเห็นและแนวทางในการออกแบบพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ อีกทั้งยังเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้ผู้เข้าเยี่ยมชมสามารถติดต่อสื่อสารได้ง่ายขึ้น ทำให้ผู้คนในชุมชนรับรู้ถึงประโยชน์และการใช้งานที่หลากหลายของพื้นที่นี้ การพัฒนาลานกิจกรรมชุมชนสถานีรถไฟศาลาธรรมสพน์ที่ได้จากการใช้แบบจำลองสามมิติ สามารถให้ข้อมูลสำคัญสำหรับการวางแผนและการพัฒนาพื้นที่ในอนาคต โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างพื้นที่สาธารณะที่สามารถตอบสนองความต้องการของชุมชนอย่างเหมาะสมและยั่งยืน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กําธร กุลชล. (2545). การออกแบบชุมชนเมืองคืออะไร การติดตามหาคำตอบในรอบ 40 ปี. นครปฐม:
โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวงสนามจันทร์
ภควดี ศรีอ่อน. (2555). พฤตกรรมการใช้สวนสาธารณะและสภาพแวดล้อมทางภูมิทัศน์ กรณีศึกษา
สวนรมณ์นาถ. การค้นคว้าอิสระปริญญา คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวทยาลัย ศิลปากร.
สุธี เทศงามถ้วน. (2547). การศึกษาที่ว่างสาธารณะกลางแจ้งที่มีการใช้ที่ผิดและที่มีการใช้น้อยกว่า ที่
มุ่งหมายไวในการออกแบบ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณมหาวทยาลัย.
Lisnund, N. (2016). The study of Public Space Potential in the Old District of Nakhon
Ratchasima City. Faculty of Industrial Technology. Nakhon Ratchasima Rajabhat University. (in Thai)
Moughtin. (1995). Urban Design: Green Dimensions. Oxford: Butterworths Architecture.
PPS. (2000). Project for Public Spaces. Accessed May 10. Available from http://www. pps.org/parks/