การเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารทรัพยากรมนุษย์เพื่อการดำเนินงานในองค์กร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผู้วิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารทรัพยากรบุคคลกับประสิทธิภาพการดำเนินงาน เปรียบเทียบประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และศึกษาปัจจัยด้านการบริหารทรัพยากรบุคคลที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงานของพนักงาน ผลลัพธ์ที่ค้นพบในการศึกษานี้ตัวแปรที่คัดเลือกเข้าสมการ ได้แก่ การฝึกอบรมและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์, ผลการวิจัยพบว่า การประเมินผลการปฏิบัติงาน มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณ (Multiple R) เท่ากับ 0.738a,0.831b ค่าสัมประสิทธิ์การหาค่า (R Square) เท่ากับ 0.544,0.690 ค่าสัมประสิทธิ์การทำงานที่ปรับแล้ว (Adjusted R Square) 0.528,0.667 ข้อผิดพลาดมาตรฐานในระบบ (Standard Error) 28.826, 24.209 การทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารทรัพยากรมนุษย์มี 6 องค์ประกอบที่สำคัญ กับประสิทธิภาพการดำเนินงานของพนักงาน การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มีค่า P-value เท่ากับ 0.001 น้อยกว่า 0.05 (0.000 < 0.05) และการประเมินผลการปฏิบัติงาน มีค่า P-value เท่ากับ 0.001 น้อยกว่า 0.05 (0.000 < 0.05)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชนุรัก แซ่ย่าง. (2556). ความพึงพอใจของพนักงานที่มีต่อค่าตอบแทนที่ได้รับจากโรงงาน ซี.ซี.เอช.การ์เม้นท์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชญาภรณ์ มณีวรรณ์. (2559). ความคิดเห็นต่อสวัสดิการของบุคลากรของสำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์ และธนวัลย์ เจริญสุข. (2566). ความพึงพอใจของพนักงานที่มีต่อสวัสดิการของบริษัท GGG จำกัด (มหาชน). วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 49(1), 103-114.
ธีรภา วิวัฒนศักดิ์, มนทนา อยู่สมบูรณ์, จอมธนินท์ ถนอมนิภาพันธุ์ และเบญชญา พิชิตชัยเดชา. (2567). การบริหารด้านทรัพยากรมนุษย์สำหรับองค์กรในการบริหารธุรกิจ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 13(2). 84-96.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing (3rd ed.). Harper & Row.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 1-55.
Schramm, W. (Ed.). (1949). Mass communications. University of Illinois Press.
