ผลของโปรแกรมการเสริมแรงด้วยเบี้ยอรรถกร และการเสริมแรงทางสังคม เพื่อพัฒนาการเห็นคุณค่าในตนเอง ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนประชาบำรุง กรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการเสริมแรงด้วยเบี้ยอรรถกร และ
การเสริมแรงทางสังคมก่อนและหลังการใช้โปรแกรม เพื่อพัฒนาการเห็นคุณค่าในตนเองของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนประชาบำรุง กรุงเทพมหานคร งานวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนโรงเรียนประชาบำรุง ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 ซึ่งใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 38 คน กลุ่มตัวอย่างเข้าร่วมกิจกรรม 13 ครั้ง ครั้งละ 60 นาที เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) โปรแกรมการเสริมแรงด้วยเบี้ยอรรถกร และการเสริมแรงทางสังคมเพื่อพัฒนาการเห็นคุณค่าในตนเอง 2) แบบวัดการเห็นคุณค่าในตนเอง และ 3) แบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนกลุ่มตัวอย่างที่มีต่อโปรแกรมการเสริมแรงด้วยเบี้ยอรรถกรและการเสริมแรงทางสังคมเพื่อพัฒนาการเห็นคุณค่าในตนเองและต่อผู้วิจัย สถิติที่ใช้ คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิตินอนพาราเมตริก ด้วยวิธี The Wilcoxon Matched Pairs Signed Rank Test
ผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลองนักเรียนกลุ่มตัวอย่างมีคะแนนจากแบบวัดการเห็นคุณค่าในตนเองภายหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 แบบบันทึกการเรียนรู้ของนักเรียนภายหลังการเข้าร่วมโปรแกรม นักเรียนรับรู้และเห็นความสำคัญของการเห็นคุณค่าในตนเอง ตลอดจนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีความสุข และนักเรียนกลุ่มตัวอย่างมีความเห็นสอดคล้องไปในทางเดียวกันว่าภายหลังการเข้าร่วมโปรแกรมทำให้นักเรียนรับรู้และเข้าใจตนเองในด้านลักษณะรูปร่างหน้าตา อารมณ์ ความสามารถ ความปรารถนา มีความเชื่อมั่น มีเป้าหมายในชีวิต มีความรู้สึกดีต่อตนเอง รับรู้ว่าตนมีคุณค่าและเกิดความภาคภูมิใจในตนเองมากขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา บุหงอ. (2564). ผลของการเสริมแรงด้วยเบี้ยอรรถกรที่มีต่อความมีวินัยในตนเองของเด็ก
ปฐมวัยในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 8(3), 1-13.
กนิษฐา หอมกลิ่น. (2560). ผลของโปรแกรมการเรียนรู้ทางปัญญาสังคม เพื่อพัฒนาการเห็นคุณค่าในตนเองของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเทศบาล 1 บ้านชะอำ (ชะอำวิทยาคาร). วารสารครุศาสตร์สาร. 3(2), 10-21.
กรมสุขภาพจิต สถาบันราชานุกูล. (2558). 5 อุปสรรคเรื่องเรียนกับดักของเด็กยุคนี้. สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2567 จาก https://th.rajanukul.go.th.
ชนาพร หว่างกลาง. (2567). ผลของการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวการเสริมแรงทางสังคมและเบี้ยอรรถกรเพื่อพัฒนาทักษะการเห็นคุณค่าในตนเองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนทวีธาภิเศก. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย. 8(4), 1715-1729.
ปนพงศ์ งามมาก. (2556). ผลของโปรแกรมการเสนอตัวแบบและการเสริมแรงทางสังคมที่มีต่อการพัฒนาจิตสาธารณะ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านแสลงพันธ์ จังหวัดสุรินทร์.วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 2(3), 161-168.
พรสุดา เปลื้องหน่าย. (2564). ผลของโปรแกรมการปรับพฤติกรรมทางปัญญาสังคมร่วมกับการเสริมแรงทางสังคมและเทคนิคเบี้ยอรรถกร เพื่อพัฒนาจิตสาธารณะ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสีกัน (วัฒนานันท์อุปถัมภ์). วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา. (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). 15(2): 109-122.
มนัสนันท์ หัตถศักดิ์. (2564). การปรับพฤติกรรม: แนวคิดสู่การประยุกต์ใช้และวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี: ซีเอที โซลูชั่น.
ยงยุทธ วงศ์ภิรมย์ศานติ์. (9 กันยายน 2566). จิตวิทยาสติ: ความภูมิใจในตัวเองต่ำ ทำยังไงดี. (สราวุธ เฮ้งสวัสดิ์). กรุงเมพมหานคร.
วรรณี เตชะรัตนประเสริฐ. (27 สิงหาคม 2562). SELF ESTEEM การเห็นคุณค่าในตนเองที่สร้างได้:
ประเด็นทางสังคม. (ภคนันท์ ธนาศรม). กรุงเมพมหานคร.
สำนักงานอนามัย กรุงเทพมหานคร. (2566). วัยรุ่น วัยใส เข้าใจพัฒนาการทางการเพศ (ด้านร่างกาย จิตใจ และอารมณ์). กรุงเมพมหานคร.
