พฤติกรรมและความคาดหวังของนักท่องเที่ยวสูงอายุต่อการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบ: แนวทางการตลาดเพื่อความยั่งยืน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวสูงอายุ ที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบ 2) วิเคราะห์ความคาดหวังของนักท่องเที่ยวสูงอายุต่อ การท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบ 3) ศึกษาอิทธิพลของพฤติกรรมและความคาดหวังของนักท่องเที่ยวสูงอายุที่มีต่อแนวทางการตลาดเพื่อความยั่งยืน การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือหลักในการเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยวสูงอายุ 400 คนที่เดินทางมายังจังหวัดกาญจนบุรี การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยเชิงพรรณนาพบว่า นักท่องเที่ยวสูงอายุให้ความสำคัญและมีความคาดหวังต่อความปลอดภัยในการเดินทาง การเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวก และการมีส่วนร่วมของชุมชนในระดับสูง ในด้านพฤติกรรมพบว่าส่วนใหญ่นิยมเดินทางภายในประเทศและเดินทางพร้อมครอบครัว ผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณชี้ให้เห็นว่า พฤติกรรมและความคาดหวังของนักท่องเที่ยวสูงอายุสามารถใช้ในการพยากรณ์แนวทางการตลาดเพื่อความยั่งยืนได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (F = 35.29, p < .001) โดยมีอำนาจในการพยากรณ์รวมร้อยละ 47.3 (R2 = .473) ทั้งนี้ ความคาดหวังต่อการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบมีอิทธิพลต่อแนวทางการตลาดมากที่สุด ( = .362, p < .001) ผลการวิจัยนี้นำไปสู่การเสนอแนะแนวทางการตลาดที่เน้นการสื่อสารคุณค่าด้านความปลอดภัย ความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมผ่านช่องทางที่เข้าถึงง่าย เช่น สื่อสังคมออนไลน์ เพื่อส่งเสริมความยั่งยืนของการท่องเที่ยวในกลุ่มนักท่องเที่ยวสูงอายุ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2566). รายงานสถานการณ์ท่องเที่ยวประเทศไทย ปี 2566. สืบค้นเมื่อ28 เมษายน 2568 จาก https://www.tatnewsthai.org.
พุ่มดารา ศิริสุข และพฤกษอาภรณ์ รุ่งเรือง. (2565). พฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวคุณภาพสูงกลุ่มผู้สูงอายุ จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารวิชาการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 15(2), 82–94.
พุ่มดารา ศิริสุข และพฤกษอาภรณ์ รุ่งเรือง. (2565). การตลาดเพื่อการท่องเที่ยวที่ยั่งยืนสำหรับผู้สูงอายุในประเทศไทย. วารสารธุรกิจและการจัดการ, 18(1), 50–64.
Becken, S. & Frampton, C. (2021). Responsible tourism marketing strategies for senior travelers. Journal of Sustainable Tourism, 29(4), 567–582. https://doi.org/10.1080/09669582.2020.1804412
Chen, Y. C. & Lin, Y. M. (2021). The role of perceived social responsibility and expectations in senior tourism satisfaction. International Journal of Hospitality Management, 92, 102737.
ไชน่าเรดิโออินเตอร์เนชั่นแนล, (2568). ปี 2567 ไทยต้อนรับนักท่องเที่ยวต่างชาติทะลุ 35 ล้านคน รายได้แตะ 1.8 ล้านล้านบาท. สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2568 จาก https://thai.cri.cn/2025/01/03/ARTI1735891890028262.
Cochran, W.G. (1977) Sampling Techniques. 3rd Edition, John Wiley & Sons, New York.
Cohen, E. & Cohen, S. A. (2019). The changing faces of contemporary tourism. Tourism Recreation Research, 44(2), 123–132.
Cohen, E. & Cohen, S. A. (2019). New directions in the sociology of tourism. Current Issues in Tourism, 22(2), 153–172.
Gonzalez, A. (2021). Sustainable tourism marketing for aging populations: Bridging responsibility and experience. Journal of Sustainable Tourism, 29(3), 412–427.
Huang, L. & Wang, Y. (2020). The expectations of elderly tourists towards sustainable tourism services. Tourism Management Perspectives, 36, 100753. https://doi.org/10.1016/j.tmp.2020.100753.
Lee, C. H. & Lee, W. J. (2023). Sustainable marketing communication strategies for the aging demographic: A case of responsible tourism. Journal of Travel Research, 62(5), 1018-1035.
Przybysz, K. (2022). Responsible tourism for senior travelers: Preferences and behavior. International Journal of Tourism Studies, 18(2), 101–115.
UNWTO. (2022). Responsible tourism: Trends and policy recommendations. Madrid: World Tourism Organization.
Zhang, Y. (2023). Senior tourists and the future of sustainable travel. Tourism and Society Review, 35(1), 22–35.
