การสร้างสรรค์ผลงานทางดุริยางคศิลป์: เพลงโหมโรงนฤตยบูรพา

Main Article Content

สันติ อุดมศรี

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ นำเสนอกระบวนการสร้างสรรค์ผลงานทางดุริยางคศิลป์: เพลงโหมโรงนฤตยบูรพา  บูรพา การสร้างสรรค์ครั้งนี้ผู้ประพันธ์นำทำนองเพลงต้นแบบมาจากตระพระพิฆเนศวรและเพลงสายใยบูรพา อาศัยกรอบแนวคิดการประพันธ์เพลงไทยด้วยวิธี “ขนบภักดิ์สบสมัย” ตามแนวทางของรองศาสตราจารย์พิชิต ชัยเสรี โดยนำทำนองต้นรากจากเพลงตระพระพิฆเนศวรมาขยายทำนองเป็นอัตราจังหวะสามชั้นเป็นทำนองเพลงโหมโรงนฤตยบูรพาท่อนที่ 1 และ 2 มีความยาวท่อนละสี่หน้าทับปรบไก่ สำหรับท่อนที่ 3 นำทำนองร้องเพลงสายใยบูรพามาถอดทำนองสำหรับบรรเลง ไม่มีหน้าทับประกอบ สำหรับทำนองส่วนสุดท้าย คือ
“ท้ายเพลง” มีความยาวสองหน้าทับ ประกอบด้วยทำนองที่นำมาจากหัวท่อนที่สองจำนวน 3 บรรทัด และลงจบเพลงโหมโรงด้วยการ “ลงวา” ในบรรทัดสุดท้ายตามขนบการประพันธ์เพลงประเภทโหมโรง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อุดมศรี ส. (2025). การสร้างสรรค์ผลงานทางดุริยางคศิลป์: เพลงโหมโรงนฤตยบูรพา. วารสารศิลปกรรมบูรพา, 28(2), 59–70. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/buraphaJ/article/view/275882
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

บุญธรรม ตราโมท. (2540). คำบรรยายวิชาดุริยางคศาสตร์ไทย. กองทุนสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมและประสานงานเยาวชนแห่งชาติ (ส.ย.ช.). กรุงเทพมหานคร: ศิลปสนองการพิมพ์.

ประเทิน มหาขันธ์. (2539). ก่อนจะเป็นมหาวิทยาลัยบูรพา. เอกสารวิชาการในงานดนตรีไทยอุดมศึกษา. มหาวิทยาลัยบูรพา. บางแสน.

พิชิต ชัยเสรี. (2567). การประพันธ์เพลงไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณัฐพงษ์ ยางธิสาร, ทิชิตา เตขะ, ภาณิรี อนุกูล และสุหทัย แก้วเมฆ. (2547). “ชฏิล นักดนตรี” ครูผู้อยู่คู่ บูรพา. สาขาวิชาดุริยางคศาสตร์ (ดนตรีไทย) คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

ศักดิ์ชัย เจริญสุขสนาน. (2563). แนวคิดในการเรียบเรียงเสียงประสานบทเพลงประจำมหาวิทยาลัยบูรพา ชุดเสียงประสานบูรพา. วารสารดนตรีและการแสดง. 7(2). 111.

โดม สว่างอารมณ์. (2560). การสร้างสรรค์ผลงานการประพันธ์เพลงโหมโรงศรีสุริยะวงศ์ และเพลงชนะชัย เถา ของผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.โดม สว่างอารมณ์. วารสารสารสนเทศ, 16(1), 15-25.

ณรงค์ เขียนทองกุล. (2542). เพลงไทยที่ได้รับอิทธิพลจากเพลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพลอดุลยเดช (รัชกาลที่ 9), วารสารมนุษยศาสตร์, 7(1), 55-69.