จิตรกรรมร่วมสมัยชุด: เมื่อฉันกำลังก้าวให้พ้น
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิทยานิพนธ์ชุด “จิตรกรรมร่วมสมัยชุด เมื่อฉันกำลังก้าวให้พ้น” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาวะทางจิตใจของผู้วิจัยในฐานะศิลปิน โดยใช้กระบวนการทางศิลปะเป็นเครื่องมือในการสำรวจภาวะภายในจิตใจ ถ่ายทอดความรู้สึก อารมณ์ และประสบการณ์ส่วนบุคคลที่สะท้อนความเครียด ความกดดัน และความไม่สมดุลทางอารมณ์ อันมีรากฐานมาจากสภาพแวดล้อมทางสังคมร่วมสมัย ทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม และความเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แนวคิดหลักของการสร้างสรรค์ผลงานอ้างอิงจากทฤษฎีจิตวิเคราะห์ของซิกมุนด์ ฟรอยด์ โดยเฉพาะโครงสร้างของจิตใจ ได้แก่ จิตสำนึก จิตก่อนสำนึก และจิตไร้สำนึก ผนวกกับแนวคิดของคาร์ล จุง ว่าด้วยกระบวนการ “แสวงหาตัวตนที่แท้จริง” (Individuation) ซึ่งเปิดพื้นที่ให้กับการทำความเข้าใจและรับรู้บุคลิกภาพภายในอย่างลึกซึ้ง
ผลงานจิตรกรรมในชุดนี้พัฒนาแนวทางภายใต้กรอบของศิลปะเซอร์เรียลลิสม์ (Surrealism) ต่อเนื่องไปถึงนีโอเซอร์เรียลลิสม์ (Neo-Surrealism) โดยให้ความสำคัญกับการเปิดเผยสัญญะทางจิตใต้สำนึกผ่านภาษาทัศนศิลป์ โดยผู้วิจัยใช้วิธีการวิจัยเชิงสร้างสรรค์ (Art-Based Research) ที่เน้นการสังเกตตนเอง การสะท้อนคิด และการวิเคราะห์เชิงคุณภาพในระหว่างกระบวนการสร้างสรรค์
ผลลัพธ์ที่ได้จากกระบวนการดังกล่าวชี้ให้เห็นว่า ผลงานจิตรกรรมที่สร้างขึ้นไม่เพียงแต่เป็นการแสดงออกทางศิลปะเชิงนามธรรมเท่านั้น หากยังทำหน้าที่เป็นกลไกในการเยียวยาจิตใจ และเป็นสื่อกลางที่ช่วยสะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างโลกภายในของศิลปินกับบริบทภายนอกของสังคมและวัฒนธรรมร่วมสมัยได้อย่างลึกซึ้งและมีนัยสำคัญ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารศิลปกรรมบูรพา (Burapha Arts Journal) คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยบูรพา ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำเว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
พิริยะดิศ มานิตย์. (2557). ฟรอยด์กับศิลปะ (น. 157). กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษร ศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นพพร ประชากุล. (2547). มายาคติ (วรรณพิมล อังคศิริสรรพ, แปลจาก Mythologies โดย Roland Barthes). กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.
สมเกียรติ ตั้งนโม. (2549). มองหาเรื่อง: วัฒนธรรมทางสายตา. มหาสารคาม: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย มหาสารคาม.
ธีรยุทธ บุญมี. (2551). การปฏิวัติสัญศาสตร์ของโซซูร์ เส้นทางสู่โพสโมเดอร์นิสม์ (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิภาษา.
อิทธิพล ตั้งโฉลก. (2550). แนวทางการสอนและสร้างสรรค์จิตรกรรมขั้นสูง. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พับ ลิชชิ่ง.
ตั้งโฉลก, อ. (2550). ภาษาทัศนศิลป์: จิตวิทยาและทัศนธาตุในงานศิลปะ. กรุงเทพฯ: อมรินทร์.
จิตไร้สำนึกอันสร้างสรรค์ และศิลปะสมัยใหม่. (2010, 6 กุมภาพันธ์). ดึงข้อมูล จาก https://xmergence.com/2010/02/06/artunconscious/
ทฤษฎีบุคลิกภาพ: Sigmund Freud. (n.d.). ดึงข้อมูลจาก https://thaihypnosis.com/Content/page/Sigmund- Freud
นัสสรา หงส์ร่อน. (n.d.). แนวคิดทฤษฎีบุคลิกภาพ. ดึงข้อมูล จาก https://personnel.labour.go.th/attachments/article/1053/006%20(1).pdf
ทฤษฎีบุคลิกภาพของคาร์ล ยุง. (2019). ดึงข้อมูลจาก https://www.sixfacetspress.com/content/4851
ทฤษฎีจิตวิทยาวิเคราะห์ของจุง. (n.d.). ดึงข้อมูลจาก http://oservice.skru.ac.th/ebookft/273/chapter3.pdf
Allen, J. (1903). As a Man Thinketh (p. 82).
Cramer, C., & Grant, K. (n.d.). Surrealist techniques: Collage. Smarthistory. https://smarthistory.org/surrealist-techniques-collage/
Magritte, R. (2015). The False Mirror [painting]. The Museum of Modern Art (MoMA).https://www.moma.org/collection/works/78938?artist_id=3692&page=1&sov_referrer=artis t
MoMA. (2015). The persistence of memory [online collection]. The Museum of Modern Art. https://www.moma.org/collection/works/79018
Surrealism Today. (2021, September 22). Michelle Concetta: Surrealistic collages. https://surrealismtoday.com/michelle-concetta/
Shopify NSA. (2023). Salvador Dalí ศิลปินหนวดแหลม ไอคอนแห่งศิลปะเซอร์เรียล. Favchair. https://favchair.com/blogs/วันสำคัญ/salvador-dali-ศิลปินหนวดแหลม-ไอคอนแห่งศิลปะเซอร์ เรียล?srsltid=AfmBOooqeWhTaCPU0CkXWPr4tg21SjSrel7BDbQdb_Ym0kNXfXXLlSB1