จากความเงียบสู่เสียงของผู้เรียน: การพัฒนาความเต็มใจที่จะสื่อสารภาษาอังกฤษ ของนักเรียนมัธยมศึกษาผ่านการสอนแบบสานเสวนา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบความเต็มใจที่จะสื่อสารของนักเรียนก่อนและหลังการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษตามแนวคิดการสอนแบบสานเสวนา และ 2) เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมความเต็มใจที่จะสื่อสารของนักเรียน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-Experimental Research) แบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 25 คน จากโรงเรียนขนาดกลางสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย ได้มาโดยการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้ 6 ชุด แบบสอบถามความเต็มใจที่จะสื่อสาร และแบบสังเกตพฤติกรรมร่วมกับแบบบันทึกการเรียนรู้ ดำเนินการ 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 คาบ คาบละ 50 นาที วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การเข้ารหัสแบบนิรนัย โดยผู้สังเกต 3 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) คะแนนเฉลี่ยความเต็มใจที่จะสื่อสารหลังใช้ชุดกิจกรรม (M = 2.73, SD = 0.82) สูงกว่าก่อนใช้ (M = 1.96, SD = 0.38) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t(24) = 6.44, p < .001, Cohen's d = 1.288) ทุกองค์ประกอบ และ 2) สัดส่วนพฤติกรรมที่เกิดขึ้นโดยสมัครใจเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 23 เป็นร้อยละ 82 สะท้อนการเปลี่ยนแปลงจากการสื่อสารตามการกระตุ้นไปสู่การสื่อสารที่มาจากแรงขับภายใน ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าชุดกิจกรรมดังกล่าวสามารถส่งเสริมความเต็มใจที่จะสื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
หากผู้เสนอบทความมีความจำเป็นเร่งด่วนในการตีพิมพ์โปรดส่งลงตีพิมพ์ในวารสารฉบับอื่นแทน โดยกองบรรณาธิการจะไม่รับบทความหากผู้เสนอบทความไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขและขั้นตอนที่กำหนดอย่างเคร่งครัด ข้อมูลของเนื้อหาในบทความถือเป็นลิขสิทธิ์ของ Journal of Inclusive and Innovative Education คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เอกสารอ้างอิง
Al-Adeimi, S., & O’Connor, C. (2021). Exploring the relationship between dialogic teacher talk and students’ persuasive writing. Learning and Instruction, 71(2), Article 101388.
Alexander, R. (2017). Towards dialogic teaching: Rethinking classroom talk (5th ed.). Cambridge: Dialogos
UK.
Baker, W. (2012). English as a lingua franca in Thailand: Characterizations and implications. Englishes in Practice, 1(1), 18–27.
Brown, H. D. (2007). Principles of language learning and teaching (5th ed.). New York: Pearson Education.
Cao, Y. (2014). A sociocognitive perspective on second language classroom willingness to communicate. The Modern Language Journal, 98(1), 211–226.
Cao, Y., & Philp, J. (2006). Interactional context and willingness to communicate: A comparison of behavior in whole class, group and dyadic interaction. System, 34(4), 480-493.
Chaisiri, P. (2023). Promoting Thai EFL Learners’ Willingness to Communicate in the Virtual Classroom Through Technology-Mediated Oral Tasks. LEARN Journal: Language Education and Acquisition Research Network, 16(1), 97–120.
Chaiyaratana, S. (2021). The effects of dialogic teaching in CLIL science subject on English oral communication ability of primary students in English program (Master's thesis). Chulalongkorn University. [in Thai]
Chen, C. B., & Huang, Q. W. (2024). The effect of a communication strategy instruction program on Chinese EFL learners' willingness to communicate. Psychology, 15, 1186–1207.
Crystal, D. (2012). English as a global language. Cambridge: Cambridge University Press.
Cui, R. & Teo, P. (2024), Dialogic Instruction in a Chinese EFL Classroom: A Practitioner Perspective. TESOL J, 58, 114-137.
Duyen, L. T. M. (2023). Vietnamese EFL Students’ Willingness to Communicate in EFL Classes. International Journal of Science and Management Studies, 6(4), 69–76.
EF English Proficiency Index. (2025). EF EPI: English Proficiency Index. Retrieved from
Estrada-Chichón, J. L., Zayas-Martínez, F., & Sánchez-Cabrero, R. (2023). Classroom-Situated Willingness to Communicate: Student Teachers of EFL in Spain. European Journal of Investigation in Health, Psychology and Education, 13(1), 96-111.
Graddol, D. (2006). English next: Why global English may mean the end of 'English as a foreign language'. London: The British Council.
Jocuns, K.F. (2021). Dialogic teaching as a way to promote students' English language use in EFL classroom. PASAA, 62, 173–203.
Kang, S. J. (2005). Dynamic emergence of situational willingness to communicate in a second language. System, 33(2), 277–292.
Kanjanarueangrat, N., Promsukkul, P., & Suriyonplengsaeng, C. (2020). The efficiency of instructional package based on Dalcroze's approach for Prathomsuksa 3 students, Voramongkol School. CMU Journal of Education, 4(2), 86–97. [in Thai]
Khanti, A., Intasing, S., & Konthieng, S. (2019). Guidelines for developing Chinese speaking skills for basic communication. CMU Journal of Education, 3(1), 34–41. [in Thai]
Lamloed, T., Butkatunyoo, O., & Lehmongkol, P. (2025). The effects of using learning package by game-based learning approach to promote self-care skills in daily routine of young children. Journal of Inclusive and Innovative Education, 9(2), 53–71. [in Thai]
Lee, J. S., & Chiu, M. M. (2023). Modeling EFL learners’ willingness to communicate: The roles of face-to-face and digital L2 communication anxiety. Annual Review of Applied Linguistics, 43, 64–87.
MacIntyre, P. D., & Gardner, R. C. (1994). The subtle effects of language anxiety on cognitive processing in the second language. Language Learning, 44(2), 283–305.
MacIntyre, P. D., Clément, R., Dörnyei, Z., & Noels, K. A. (1998). Conceptualizing willingness to communicate in a L2: A situational model of L2 confidence and affiliation. The Modern Language Journal, 82(4), 545–562.
Mercer, N., & Littleton, K. (2007). Dialogue and the Development of Children's Thinking: A Sociocultural Approach (1st ed.). London: Routledge.
Ministry of Education. (2008). Basic education core curriculum B.E. 2551. Bangkok: Ministry of Education. [in Thai]
Napiórkowska, M., & Barrios, E. (2024). Classroom willingness to communicate among EFL secondary school students in Poland and Spain. Porta Linguarum. An International Journal of Foreign Language Teaching and Learning, 42, 179–196.
Pattapong, K. (2015). Complex interactions of factors underlying Thai EFL learners' willingness to communicate in English. PASAA, 49(1), 105–136.
Peerakuntrakorn, T., & Meesri, R. (2020). A study of English language skills self-efficacy of EFL learners with different levels of language proficiency. An Online Journal of Education, 15(2), 1-12.
Peng, J. E., & Woodrow, L. (2010). Willingness to communicate in English: A model in the Chinese EFL classroom context. Language Learning, 60(4), 834–876.
Phueakphud, P. (2019). Effects of using tiered instruction and gamification teaching method on English oral communication ability of ninth grade students (Master's thesis). Faculty of Education, Chulalongkorn University. [in Thai]
Poomchaiya, P. (2021). Using multiple intelligences activities to enhance English reading, writing abilities and analytical thinking of Mathayomsuksa 3 students (Master's thesis). Faculty of Education, Chiang Mai University. [in Thai]
Reznitskaya, A., & Gregory, M. (2013). Student thought and classroom language: Examining the mechanisms of change in dialogic teaching. Educational Psychologist, 48(2), 114-133.
Richards, J. C. (2006). Communicative language teaching today. New York: Cambridge University Press.
Ritthirat, N., & Chiramanee, T. (2014). Problems and obstacles to developing English speaking skill of Thai university students. In Proceedings of the 4th National and International Graduate Research Conference (pp. 2839–2848). Graduate School, Khon Kaen University. [in Thai]
Rungworapong, P. (2019). A conceptual framework for dialogic teaching in an English reading course: Practical guidelines for university instructors. Journal of Humanities, Naresuan University, 15(2), 59–76. [in Thai]
Savignon, S. J. (2002). Communicative language teaching: Linguistic theory and classroom practice. New Haven, CT: Yale University Press.
Songpitak, S. (2021). The effects of using online collaborative learning on English oral communication ability of EFL lower secondary students (Master's thesis). Chulalongkorn University. [in Thai]
Syed, H., & Kuzborska, I. (2020). Dynamics of factors underlying willingness to communicate in a second language. The Language Learning Journal, 48(4), 481–500.
Yıldırım, Ş., & Uzun, Ş. (2021). An overview of dialogic teaching and its impact on learning. International Journal of Education, Technology and Science, 1(2), 135–153.
Zarrinabadi, N., & Tanbakooei, N. (2016). Willingness to communicate: Rise, development, and some future directions. Language and Linguistics Compass, 10(1), 30–45.
