The Archaeology of Pre-Dvaravati Period: New Evidence from Ancient U-Thong

Authors

  • Dr. Saritpong Khunsong รองศาสตราจารย์ ประจำภาควิชาโบราณคดี คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร

Keywords:

Archaeology, Pre-Dvaravati period, Ancient U-Thong

Abstract

Ancient U-Thong in Suphan Buri Province is one of the most important sites in the Dvaravati period, circa 7th – 11th century (1,450 – 1,000 years ago). Most scholars previously assumed that U-thong had been inhabited since the prehistoric period and became a trading port in the proto-historic period. The archaeological context of the proto-historic artifacts, however, are unclear, and there is no solid evidence for habitation or other activities dated to the proto-historic period.

The archaeological excavation at Noen Phlab Phla in 2015 shows some important evidence such as domestic activities including an infant burial which was dated by Radiocarbon dating (AMS) to the 2nd - 6th century (approximately 1,950 - 1,450 years ago). So, this new archaeological evidence supports the assumption of previous scholars and also confirms the presence of an ancient community that settled around U-Thong in the proto-historic or “Pre-Dvaravati” period.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กรมศิลปากร, 2509. รายงานการสำรวจและขุดแต่งโบราณวัตถุสถาน เมืองเก่าอู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี. พระนคร: ศิวพร.

กรมศิลปากร, 2541. คูบัว: ความสัมพันธ์กับชุมชนทวารวดีในบริเวณใกล้เคียง. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.

จารึก วิไลแก้ว, 2534. โบราณคดีเมืองอู่ตะเภา. กรุงเทพฯ: ฝ่ายวิชาการ กองโบราณคดี กรมศิลปากร.

ช็อง บวสเซอลิเย่ร์, 2509ก. “เมืองอู่ทองและความสำคัญของเมืองอู่ทองในประวัติศาสตร์ไทย.” ใน โบราณวิทยาเรื่องเมืองอู่ทอง. แปลโดย อุไรศรี วรศะริน. พระนคร: กรมศิลปากร. (พิมพ์ในงานเสด็จพระราชดำเนินทรงเปิด พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง 13 พฤษภาคม 2509).

ช็อง บวสเซอลิเย่ร์, 2509ข. “ทฤษฎีใหม่เกี่ยวกับสถานที่ตั้งของอาณาจักรฟูนัน.” ใน โบราณวิทยาเรื่องเมืองอู่ทอง. เก็บความ เรียบเรียงโดย หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล. พระนคร: กรมศิลปากร. (พิมพ์ในงานเสด็จพระราชดำเนินทรงเปิด พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง 13 พฤษภาคม 2509).

เชษฐ์ ติงสัญชลี, 2558. ศิลปะไทยภายใต้แรงบันดาลใจจากศิลปะอินเดียแบบปาละ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มติชนปากเกร็ด. มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี จัดพิมพ์เพื่อเฉลิมพระเกียรติในโอกาสฉลองพระชนมายุ 5 รอบ 2 เมษายน 2558.

ผาสุข อินทราวุธ, 2542. ทวารวดี การศึกษาเชิงวิเคราะห์จากหลักฐานทางโบราณคดี. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อักษรสมัย.

ผาสุข อินทราวุธ, 2548. สุวรรณภูมิจากหลักฐานทางโบราณคดี. กรุงเทพฯ: ภาควิชาโบราณคดี คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร.

พิริยะ ไกรฤกษ์, 2533. ประวัติศาสตร์ศิลปะและโบราณคดีในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: บริษัท อมรินทร์ พริ้นติ้ง กรุ๊พ จำกัด.

พิริยะ ไกรฤกษ์, 2555. รากเหง้าแห่งศิลปะไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ริเวอร์บุ๊คส์.

พิริยะ ไกรฤกษ์, 2523. ศิลปทักษิณก่อนพุทธศตวรรษที่ 19. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร. (กรมศิลปากรจัดพิมพ์เนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 5 ธันวาคม 2523).

ภัทรพงษ์ เก่าเงิน, 2545. “พัฒนาการของเมืองอู่ทองหลังพุทธศตวรรษที่ 12.” ใน โบราณคดีเมืองอู่ทอง. นนทบุรี: สำนักงานโบราณคดีและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติที่ 2 สุพรรณบุรี.

สถาพร เที่ยงธรรม, 2554. ศรีเทพ: เมืองศูนย์กลางความเจริญแห่งลุ่มแม่น้ำป่าสัก. เพชรบูรณ์: อุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ กรมศิลปากร.

สันติ์ ไทยานนท์, 2554. การศึกษาลำดับพัฒนาการวัฒนธรรมทางโบราณคดีเมืองอู่ทอง. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (โบราณคดีสมัยประวัติศาสตร์) ภาควิชาโบราณคดี คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.

สฤษดิ์พงศ์ ขุนทรง, 2558. ทวารวดี: ประตูสู่การค้าบนเส้นทางสายไหมทางทะเล. กรุงเทพฯ: ภาควิชาโบราณคดี คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สฤษดิ์พงศ์ ขุนทรง, 2559ก. โบราณคดีเมืองนครปฐม: การศึกษาอดีตของศูนย์กลางแห่งทวารวดี. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).

สฤษดิ์พงศ์ ขุนทรง, 2559ข. เมืองโบราณอู่ทอง: ผลการขุดค้นทางโบราณคดีที่เนินพลับพลาปี 2558. กรุงเทพฯ: ภาควิชาโบราณคดี คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร.

หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล, 2540. “วิวัฒนาการของประติมากรรมสมัยทวารวดี.” ใน ท่องอารยธรรม: การค้นคว้าเกี่ยวกับโบราณคดีในประเทศไทย (หน้า 218-223). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ธุรกิจก้าวหน้า.

อนันต์ กลิ่นโพธิ์กลับ, 2547. การศึกษาความหมายและแบบของตราประทับสมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาโบราณคดีสมัยประวัติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.

Barram, Andrew, 2003. “Dating ‘Dvaravati’.” Indo-Pacific Prehistory Association Bulletin 23 (1): 59-62.

Barram, Andrew & Ian Glover, 2008. “Re-thinking Dvaravati.” In Jean-Pierre Pautreau et al. (eds.), From Homo erectus to the Living Traditions (pp. 175-182). Choice of papers from the 11th International Conference of the European Association of Southeast Asian Archaeologists. Chiang Mai: Siam Ratana.

Boisselier, Jean, 1965. “Recherches archéologiques en Thaïlande. Rapport préliminaire de la Mission (25 juillet-28 novembre 1964).” Arts Asiatiques Tome XII: 125-176.

Bronson, Bennet, 1976. Excavation at Chansen and the Cultural Chronology of Protohistoric Central Thailand. Ph.D. dissertation, University of Pennsilvania, USA.

Glover, Ian C, 2010. “The Dvaravati Gap-Linking Prehistory and History in Early Thailand.” Bulletin of the Indo-Pacific Prehistory Association 30: 79-86.

Glover, Ian C, 2016. “Connecting prehistoric and historic cultures in Southeast Asia.” Journal of Southeast Asian Studies 47 (3): 506-510.

Loofs, H.E., 1979. “Problems of Continuity between the pre-Buddhist and Buddhist Periods in Central Thailand, with special reference to U-Thong.” In Early South East Asia: Essays in Archaeology, History, and Historical Geography. New York, Kuala Lumpur: Oxford University Press.

Manguin, Pierre-Yves, 2010. “Pan-Regional Response to South Asian Inputs in Early Southeast Asia.” In Bérénice Bellina et al. (eds.), 50 Years of Archaeology in Southeast Asia: Essays in Honour of Ian Glover (pp. 171-181). Bangkok: River Books.

Murphy, Stephen A., 2016. “The case of proto-Dvaravati: A Review of the art historical and archaeological evidence.” Journal of Southeast Asian Studies 47 (3): 366-392.

Phiromanukun, Rungrot, 2009. “Les bornes rituelles du nord-est de la-ThaÏlande.” en Pierre Baptise et Thierry Zéphir (eds.), Dvãravatî aux sources du bouddhisme en Thaïland. Paris: Musee Guimet.

Wales, Quaritch, 1969. Dvaravati: The Earliest Kingdom of Siam (6th to 11th century A.D.). London: Bernard Quaritch, LTD.

Watson, William & Helmut H.E. Loofs, 1967. “The Thai-British Archaeological Expedition A Preliminary Report on the Work of the First Season 1965-1966.” Journal of the Siam Society 55 (2): 239-248.

Wheatley, Paul, 1973. The Golden Khersonese. reprinted of the 1961 ed. Kualar Lumpur: University of Malaya Press.

Woodward, Hiram, 2005. The Art and Architecture in Thailand from Prehistoric Times through the Thirteenth Century. 2nd edition. Leiden: Boston: Brill.

Published

2018-12-19