Bhāravi Who Develops Citrakāvya Manner


  • Surasak Yamum Ph.D. candidate, Sanskrit study, Graduate School, Silpakorn University.


Citra, Bhāravi


Bhāravi elaborated his mahākāvya, the Kirātārjunīya, the story of fighting between Kirāta (Lord Śiva) and Arjuna, in the 6th century. He was grouped into the Gauḍī style with verses usually displaying hardsound
patterns as his work is full of harsh consonants and clusters. On the scope of alaṃkāra (figuration), Arthāntaranyāsa gives the feeling of forcefulness and is plentifully used as Upamā and Utprekṣā by him.
Furthermore Ojas (energy), consisting of compact syllabic structures and emotive meanings of Dhvani are revealed all through the story. All features above reinforce Vīra-rasa in the mind of reader. Among the
five mahākāvyas of India, the Kirātārjunīya is a more complete example of Citra than others. Citra is the method of writing known as “pictorial figures” comprising of various kinds of wordplay and also graphic figures or even concrete poetry. The verse or a part verse that was presented with Citra is called the Citra-kāvya. There is a Citra-kāvya in the 15th sarga of the Kirātārjunīya, describing Skanda’s rage towards his warriors and the beginning point of the fighting between Lord Śiva and Arjuna. This article discusses the Citra use of Bhāravi which is either used to support the main rasa of the story or to display his poetic skills.


กุสุมา รักษมณี, 2549. การวิเคราะห์วรรณคดีไทยตามทฤษฎีวรรณคดีสันสกฤต. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ บริษัทธรรมสาร จำกัด.

โกชัย สาริกบุตร, 2518. การวิเคราะห์กลบทในกวีนิพนธ์ไทย. กรุงเทพฯ: หน่วยศึกษานิเทศก์ กรมการฝึกหัดครู.

จำลอง สารพัดนึก, 2548. ไวยากรณ์สันสกฤตชั้นสูง. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

นาวิน วรรณเวช. “ถอยหลังเข้าคลอง: จากสันสกฤตสู่กลบทไทย”. เอกสารประกอบการประชุมวิชาการนานาชาติ “สันสกฤตและภารตวิทยาในอาเซียน”, 28 มกราคม 2560.

Apte, Vaman Shivanam, 1998. The Practical Sanskrit-English Dictionary. Delhi: Motilal Banarsidass.

Chari, V.K., 1993. Sanskrit Criticism. Delhi: Motilal Banarsidass.

Ingalls, Daniel H.H., 1990. The Dhvanyāloka of Ānandavardhana with the Locana of Abhinavagupta. HOS 49. Cambridge, Mass.: Harvard University Press.

Misha, Shri Badarinarayana, 1987. Kirātārjunīya of Śrī Bhāravi including with “Ghaṇṭāpatha” Sanskrit Commentary by M.M. Mallināthasūri. Vanarasi: Chaukhamba Surbharati Prakashan.

Murchie, Isaac A., 2011. “Skandaʼs Ornate Rage: On Citra figures in Bhāraviʼs Kirātārjunīya.” Parts of this paper were first presented at the 40th Annual conference on South Asia at the University of Wisconsin Madison, October 20-23.

Williams, M. Monier, 2011. A Sanskrit-English Dictionary. 16th ed. Delhi: Motilal Banarsidass.