Towards a Critical Edition of Pāli Literature Composed in Thailand: A Case Study of the Ubbiseka version of the Jālikaṇhābhiseka
Keywords:
Jālikaṇhābhiseka, Critical edition, Textual criticism, Pāli literature in ThailandAbstract
The Jālīkaṇhābhiseka narrates the marriage between Prince Jali and Princess Kanha after King Vessantara’s death. The palm-leaf manuscripts of this work are widespread throughout all regions of Thailand. Sixteen copies are monolingually composed in Pāli and thirty-nine copies composed bilingually: Pāli together with the vernacular languages. The Pāli texts exist in two versions: Ubbiseka and Kaṇḍaṃ. Either of these versions may be the origin of the bilingual versions, however, neither version has previously undergone critical editing. Moreover, the Pāli language found in these palm-leaf manuscripts in Thailand differs from standard Pāli. This article therefore aims to propose guidelines to make the critical edition of Pāli literature composed in Thailand, using the case study of the Ubbiseka version of the Jālīkaṇhābhiseka. The results of the study demonstrate that forms of Pāli that differ from standard Pāli should not be regarded as erroneous. Accordingly, the editorial process should preserve such forms in order to remain as close as possible to the author’s original text, in accordance with the principles of textual criticism.
References
กรรมการหอพระสมุดฯ, 2464. บาญชีคัมภีร์ภาษาบาลีแลภาษาสันสกฤตอันมีฉบับในหอพระสมุดวชิรญาณสำหรับพระนคร เมื่อปีวอก พ.ศ. 2463. ม.ป.ท.: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.
เจียระไน วิทิตกูล, 2563. “มหายุทธการวงส์: ราชาธิราชฉบับภาษาบาลี.” วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภาษาบาลี-สันสกฤต และพุทธศาสน์ศึกษา ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชาญชวิศ ทุ่มโมง, 2564. “ชาลีภิเษก: ต้นฉบับคัมภีร์ใบลานวัดขอนแต้ ตำบลสำโรงปราสาท อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ.” ใน ปกรณ์ ปุกหุต (บรรณาธิการ), กฐินานุสรณ์ 3 อาราม (หน้า 111–120). อุบลราชธานี: ศิริธรรมออฟเซ็ท.
ถิรวรรณ ศรีรัตนโชติชัย และ กังวล คัชชิมา, 2567. “การเปรียบเทียบสารัตถะในคัมภีร์ใบลานเรื่อง “ชาลีอภิเสก” ฉบับภาษาเขมรกับฉบับภาษาไทย.” สหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ 7(2): 1120-1149.
นรนท สุขวณิช, 2563. “เวสสันดรชาดก : กรณีศึกษากัณฑ์ที่ 14 ชาลีกัณหาภิเสก ฉบับหอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จันทบุรี.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาจารึกภาษาไทยและภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พระมหากวีศักดิ์ วาปีกุลเศรษฐ์, 2564. “ชาลีกัณหาอภิเสกกัณฑ์ ฉบับภาษาบาลีของวัดบวรนิเวศวิหาร: การศึกษาต้นฉบับ การปริวรรต และการแปล.” พุทธศาสน์ศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 28(1): 57-108.
พระมหากษิดิศ อุดมสินประเสริฐ และ เจียระไน วิทิตกูล, 2567. “ความสัมพันธ์ระหว่างต้นฉบับตัวเขียนของวรรณกรรมเรื่องอัฏฐเกสธาตุ.” พุทธศาสน์ศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 31(2): 43-77.
พีระ พนารัตน์, 2559. “บนอีกหนึ่งเส้นทางสู่จินดามณี: บททบทวนการตรวจชำระจินดามณีฉบับพระเจ้าบรมโกศ ฉบับตีพิมพ์ของกรมศิลปากร.” ภาษาและวรรณคดีไทย 33(1): 45-105.
วิสุทธ์ บุษยกุล, 2550. “การตรวจชำระงานตัวเขียนเบื้องต้น.” ดำรงวิชาการ 6(1): 1-19.
อนันต์ เหล่าเลิศวรกุล, 2559. ชินกาลมาลินีและจามเทวีวงส์: ตำนานบ้านเมืองล้านนา ตำนานพระศาสนาห้าพัน. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ฮารัลด์ ฮุนดิอุส, 2528. “พลสังขยาชาดก: ตัวอย่างการชำระวรรณคดี.” การศึกษาวรรณคดีท้องถิ่น: พลสังขยาชาดก คำสอนพระยามังรายและขุนบรม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 24 มกราคม 2528.
Bodhiprasiddhinand, P., 2013. “Book Review: Jambūpati-sūtra. A synoptic romanized edition by Santi Pakdeekham.” Thai International Journal for Buddhist Studies 4: 171-190.
Cicuzza, C., 2011. A Mirror Reflecting the Entire World. The Pāli Buddhapādamaṅgala or “Auspicious Signs on the Buddha’s Feet”: Critical Edition with English Translation. Fragile Palm Leaves Foundation: Bangkok & Lumbini.
Katre, S. M., 1941. Introduction to Indian Textual Criticism. Bombay: Karnatak Publishing House.
Kenney, E. J., 2003. “Textual Criticism.” In The New Encyclopaedia Britannica Volume 20 (pp. 614-620). Chicago: Encyclopaedia Britannica, Inc.
Maas, P., 1958. Textual Criticism. (Translated by B. Flower). Oxford: Clarendon.
Martini, F. 1936. “Dasa-bodhisatta-uddesa. Texte pâli, publié avec une traduction et un index grammatical.” Bulletin de l'Ecole française d'Extrême-Orient 36: 287-413.
Masefield, P., 2008. “Indo-Chinese Pali.” Mahachulalongkorn Journal of Buddhist Studies 1: 1-9.
Masefield, P, Filliozart J, & Revire, N, 2024. “The Advantage in a Dustheap-rag: (Paṁsukūlānisaṁsa).” The Journal of the Siam Society 112(2): 155-178.
Panarut, P., 2018. Cindamani-The Odd Content Version: A Critical Edition. Chiang Mai: Silkworm Books.
Schnake, J., 2025. “An Early Religious and Historical Tradition of Laos The Aḍḍhabhāga-buddharūpanidāna of Ariyavaṃsa.” Journal of the Pali Text Society 36: 127-161.
Skilling, P., 2009. “An Impossible Task? The Classical ‘Edition’ and Thai Pāli Literature.” Thai International Journal for Buddhist Studies 1: 33-43.
Unebe, T., 2009. “Toward an Edition of the Paññāsajātaka: Problems and Solutions.” Thai International Journal for Buddhist Studies 1: 44-63.
West, H. L., 1973. Textual Criticism and Editorial Technique: Applicable to Greek and Latin Texts. Stuttgart: B. G. Teubner.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Damrong Journal of The Faculty of Archaeology Silpakorn University
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน
