Pasupata-Saivism in Early Historic Southeast Asia: Some Observations from Mukhalinga
Keywords:
Pasupata, Mukhalinga, Mainland Southeast AsiaAbstract
The Pasupata school of Saivism had a profound influence during the early historical period of Mainland Southeast Asia, as suggested by epigraphical evidence. However, a conventionally iconographical element of this tradition, the image of Lakulisa, remains regionally limited. In India, a particular archetype of Siva Linga called “Image-Linga” has been discovered; this image is believed to be closely linked to the Pasupata tradition and may have contributed to the stylistic development of Southeast Asian Mukhalinga. This article, therefore, firstly examines the Pasupata belief regarding Image-Linga in India. The second part investigates inscriptional and archaeological evidence related to the Pasupata sect in Mainland Southeast Asia. The discussion concludes with observations on the sects’ influences on the conceptualization of Mukhalinga, which it may hint that the Mukhalinga served as a material representation of the ideology of Siva’s union and Southeast Asian rulers relied on the Pasupata ascetics’ knowledge to enhance their authority through the likeness of the divine.
References
บรรณานุกรม
ภาษาไทย
ฉ่ำ ทองคำวรรณ, 2529. “จารึกแผ่นทองแดงอู่ทอง.” จารึกในประเทศไทย เล่ม 1: อักษรปัลลวะ หลังปัลลวะ
พุทธศตวรรษที่ 12-14. กรุงเทพฯ: หอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร, 225-228.
ภัทรพงษ์ เก่าเงิน, 2545. โบราณคดีคอกช้างดิน. กรุงเทพฯ: ฟันนี่ พับบลิชชิ่ง
สมศักดิ์ รัตนกุล, 2510. “การขุดแต่งโบราณสถานด้านทิศเหนือของคอกช้างดิน อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี”
ศิลปากร 11 (2): 78-84.
สมบัติ มั่งมีสุขศิริ, 2564. จารึกสันสกฤตที่สำาคัญในอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เล่ม 1. นนทบุรี:
นิติธรรมการพิมพ์
สฤษดิ์พงศ์ ขุนทรง, 2556. “ร่องรอยศาสนาพราหมณ์ ณ เมืองศูนย์กลางของวัฒนธรรมทวารวดี” ศิลปากร 56 (4)
: 56-67.
_________, 2568. โบราณคดีทวารวดี: ข้อมูล ข้อสันนิษฐาน และบทวิเคราะห์พัฒนาการทางประวัติศาสตร์.
กรุงเทพฯ: คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร
ภาษาต่างชาติ
Bakker, H. T., 2019. Holy Ground: Where Art and Text Meet. Amsterdam: Brill.
Bhattacharya, K., 1961. Les Religions Brahmaniques Dans L'ancien Cambodge. Paris:
École française d’Extrême-Orient.
Bhandarkar, D. R., (1932). “Mathura Pillar Inscription of Chandragupta II.” In H. Sastri, K. N.
Dikshit, and N. P. Chakravarti (eds.), Epigraphia Indica, Vol. XXI (pp. 1-9). Delhi: Archaeological Survey of India.
Cecil, E. A., 2020. Mapping the Pasupata Landscape Narrative, Place, and the Saiva
Imaginary in Early Medieval North India. Leiden: Brill.
Cœdès, G., 1937. Inscription Du Cambodge. Vol. 1. Hanoi: Imprimerie d’extreme-Orient.
Chakroborti, H., 1970. Pasupata Sutram. Calcutta: Academic Publishers.
Chemburkar, Swati and Kapoor, Shivani. (2018). “The Pasupata in Ancient Cambodia and
Champa” in T. K. Phuong, V. V. Tang, P. D. Sharrock (eds.), Vibrancy in stone: masterpieces of the Da Nang Museum of Cham sculpture (pp. 45-56). Bangkok: River Books.
Desai, D., 2013. Art and Icon Essays on Early Indian Art. New Delhi: Aryan Books International.
Dhar, P. P., 2016. “The Early Temples of Campa, Vietnam: Shaping an Architectural Language.”
In P. P. Dhar and G. J.R. Mevissen (eds.), Temple Architecture and Imagery of South and Southeast Asia. New Delhi: Aryan Books International, 30-51.
Finot, L., 1928. Nouvelles inscriptions du Cambodge. Bulletin de l'École française d'Extrême-
Orient 28 (1): 43–80.
Gopinatha Rao, T. A., 1968. Elements of Hindu iconography, vol. 2-part 1. Delhi: Motilal
Banarsidass.
Goodall, D., 2019. “Nobles, Bureaucrats or Strongmen? On the ‘Vassal Kings’ or ‘Hereditary
Governors’ of Pre-Angkorian City-States: Two Sanskrit Inscriptions of Vidyāviśeṣa, Seventh-Century Governor of Tamandarapura (K. 1235 and K. 604), and an Inscription of Sivadatta (K. 1150), Previously Considered a Son of Isanavarman I.” Udaya, Journal of Khmer Studies, 14: 23–85.
Goodall, D. and Griffiths, A., 2013. “Études du corpus des inscriptions du Campa, V. The Short
Foundation Inscriptions of Prakasadharman-Vikrantavarman, King of Campa.” Indo-Iranian Journal 56: 419–440.
Goodall, D. and Revire, N., 2021. “East and West — New Inscriptions from Funan, Zhenla and
Dvaravati.” Bulletin de l'École française d'Extrême-Orient 107: 257-302.
Guy, J., 2018. “Saiva Ritual: Lingakosa and Mukhakosa in Champa.” In T. K. Phuong, V. V
Thang, P. D. Sharrock (eds.), Vibrancy in stone: masterpieces of the Da Nang Museum of Cham sculpture (pp.89-96). Bangkok: River Books.
Kapoor, S., 2019. “Iconography of Pasupata Ascetics in Cambodia.” Orientations 50 (1): 122-131.
Majumdar, R. C., 1985. Champa: history & culture of an Indian colonial kingdom in the Far
East 2nd–16th century A.D. Delhi: Gian.
Nagar, S. L., 2020. Linga Mahapurana, Vol. 2. Delhi: Parimal Publications.
Phuong, T. K., 2018. “Rethink Cham Temple Architecture and Sculpture.” In T. K. Phuong, V. V
Thang, P. D. Sharrock (eds.), Vibrancy in stone: masterpieces of the Da Nang Museum of Cham sculpture (pp. 37-44). Bangkok: River Books.
Sanderson, A. 2003–2004. “The Saiva Religion Among the Khmers (Part I).” Bulletin de l’École
française d’Extrême-Orient 90 (1): 349–462.
_________, 2009. “The Saiva Age: The Rise and Dominance of Saivism during the Early
Medieval Period” in S. Einoo (ed.), Genesis and Development of Tantrism (pp. 41–350). Tokyo: Sankibo Busshorin, Heisei.
O’Connor, S. J., Jr. (1966). “An Ekamukhalinga from Peninsular Siam.” Journal of the Siam
Society. 54(1), 43–49.
_________, 1967. “Note on a Mukhalinga from Western Borneo.” Artibus Asiae (29) 1: 93-98
Wolters, O. W. (1979). “Khmer Hinduism in The Seventh Century.” In C. J. Reynolds (ed.), Early
Southeast Asia: selected essays (pp. 427-442). New York: Cornell Southeast Asia
Program.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Damrong Journal of The Faculty of Archaeology Silpakorn University
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน
