การก่อเกิดแนวคิดการจำลองแบบพระธาตุพนม

ผู้แต่ง

  • เกศินี ศรีวงค์ษา นักศึกษาระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร

คำสำคัญ:

พระธาตุพนม, การจำลองแบบพระธาตุพนม, พระธาตุพนมจำลอง, แนวคิดการจำลองแบบ

บทคัดย่อ

แนวคิดการจำลองแบบพระธาตุพนมก่อเกิดขึ้นโดยกรมพระราชวังบวรมหาศักดิพลเสพด้วยแรงศรัทธาในพุทธศาสนาและพระธาตุพนมเป็นสำคัญแต่พระธาตุพนมจำลองสร้างขึ้นครั้งแรกโดยพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามพระราชนิยมส่วนพระองค์ และการปกป้องผืนแผ่นดินหัวเมืองลาวล้านช้าง ในปกครองสยามให้รอดพ้นจากจักรวรรดินิยมตะวันตก ต่อมาสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพน่าจะนำเอาแนวคิดดังกล่าวนี้มาปรับประยุกต์ใช้ในบริบทใหม่ เนื่องด้วยฟากฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงตกอยู่ภายใต้อำนาจของฝรั่งเศสแล้วทำให้พื้นที่ฟากฝั่งขวาแม่นำโขงตอนกลางหรืออีสานของสยามเสี่ยงต่อการถูกยึดครอง จึงมีการสร้างพระธาตุพนมจำลองรุ่นแรกขึ้นในพื้นที่แห่งนี้ เพื่อรวมผู้คนในแถบลุ่มแม่น้ำโขงให้ฝักใฝ่ในสยาม โดยใช้แรงศรัทธาในความศักดิ์สิทธิ์ของพระธาตุพนมเป็นแรงขับเคลื่อน และทำให้มหาอำนาจชาติ ตะวันตกตระหนักถึงอาณาเขตของสยามแห่งนี้ส่งผลให้พระธาตุพนมจำลองเป็นที่นิยมสร้างแพร่หลายตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

เอกสารอ้างอิง

กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ, 2534. ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 10. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.

กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ, 2539. ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 15. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.

กรมศิลปากร, 2522. จดหมายเหตุการณ์บูรณะปฏิสังขรณ์องค์พระธาตุพนม ณ วัดพระธาตุพนมวรมหาวิหาร อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม พ.ศ. 2518-2522. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์พิฆเณศ.

กรมศิลปากร, 2554. พระปิ่นเกล้า อ่าน เขียน เรียน “ฝรั่ง” รู้เท่าทันตะวันตก. สูจิบัตรเนื่องในวันคล้ายวันสวรรคตพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว 7 มกราคม 2554.

กองทัพเรือ, 2549. 100 ปี การเสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดโรงเรียนนายเรือ. กรุงเพทฯ: กองทัพเรือ.

กองวรรณคดีและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร, 2525. ศิลปวัฒนธรรมไทย เล่มที่ 4 วัดสำคัญ กรุงรัตนโกสินทร์. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.

ไกรฤกษ์ นานา, 2547. “สยามที่ไม่ทันได้เห็น ภาพสมัยรัชกาลที่ 4 ชี้ ‘ปล้น’ อังกอร์ ‘ค้น’ พิพิธภัณฑ์ปารีส ‘พบ’ ของกลางเพียบ.” ศิลปวัฒนธรรมปีที่ 25 ฉบับที่ 11 (กันยายน): 126-138.

จิรศักดิ์ เดชวงศ์ญา, 2541. พระเจดีย์เมืองเชียงใหม่. เชียงใหม่: วรรณรักษ์.

ชาตรี ประกิตนนทการ, 2550. การเมืองและสังคมในศิลปสถาปัตยกรรม สยามสมัย ไทยประยุกต์ ชาตินิยม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: มติชน.

ถวิล ทองสว่างรัตน์, 2527. ประวัติผู้ไทย และชาวผู้ไทยเมืองเรณูนคร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ศรีอนันต์.

ดํารงราชานุภาพ, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยา, 2518. ตำนานพระพุทธเจดีย์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.

ดํารงราชานุภาพ, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยา, 2553. ตำนานวังหน้า. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: แสงดาว.

ดํารงราชานุภาพ, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยา, 2556. นิทานโบราณคดี. กรุงเทพฯ: ไทยควอลิตี้บุ๊คส์ (2006).

ดํารงราชานุภาพ, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยา, 2466. “อธิบายเรื่องพระบาท” ใน ปุณโณวาทคำฉันท์. พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.

เตช บุนนาค, 2524. ขบถ ร.ศ. 121. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

เติม วิภาคย์พจนกิจ, 2546. ประวัติศาสตร์อีสาน. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

เติม สิงหัษฐิต, 2499. ฝั่งขวาแม่น้ำโขง เล่ม 1. พระนคร: คลังวิทยา.

ท่านคํา จําปาแก้วมณี, 2534. (แปลโดย สมชาติ มณีโชติ). “ประวัติพระธาตุพนม ฉบับภาษาลาว.” ศิลปวัฒนธรรม ปีที่ 12 ฉบับที่ 8 (มิถุนายน): 140-147.

ทิพากรวงศ์, เจ้าพระยา. (ขำ บุนนาค), 2506. พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ ฉบับหอสมุดแห่งชาติ รัชกาลที่ 3 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. พระนคร: คลังวิทยา.

ประภัสสร์ ชูวิเชียร, 2559. วัดร้างในบางกอก. กรุงเทพฯ: มติชน.

พนมนครคณาจารย์, พระครู, 2511. ประวัติพระธาตุนคร. พิมพ์ในโอกาสสมโภชฉัตรพระธาตุนคร จังหวัดนครพนม เมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2511.

พัสวีสิริ เปรมกุลนันท์, 2560. วัด-วัง ในพระราชประสงค์พระจอมเกล้าฯ. กรุงเทพฯ: มติชน.

ไพฑูรย์ มีกุศล, 2517. การปฏิรูปการปกครองมณฑลอีสานในราชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพฯ: บรรณกิจเทรดดิ้ง.

มหาสิลา วีระวงส์, 2535. ประวัติศาสตร์ลาว. (แปลโดย สมหมาย เปรมจิตต์). เชียงใหม่: สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

หอจดหมายเหตุแห่งชาติ. ร.5 ฝ.18.2/5. คำแปลร่างหนังสือสัญญาครั้งที่ 3 นายวิเลร์ถึงกรมหลวงเทวะวงษ์วโรปการ. ลงวันที่ 2 กันยายน ร.ศ. 112.

หอจดหมายเหตุแห่งชาติ, วัดบวรสถานสุทธาวาส. หวญ. 39/7 ภ.002.

มูลนิธิสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพและหม่อมเจ้าจงจิตรถนอม ดิศกุล พระธิดา, 2538. สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสด็จไปตรวจราชการมณฑลนครราชสีมาและมณฑลอุดรอีสาน ร.ศ. 125 พ.ศ. 2449. กรุงเทพฯ: วัชรินทร์การพิมพ์, พิมพ์เนื่องในวโรกาสคล้ายวันประสูติ 21 มิถุนายน 2538.

วัชรินทร์ พุ่มพงษ์แพทย์, 2519. “ข้อมูลใหม่ที่ได้จากจารึกในพระธาตุพนม.” ศิลปากร20. เล่ม 1-2 (พฤษภาคม-กรกฎาคม): 134-145.

ศักดิ์ชัย สายสิงห์, 2551. งานช่างสมัยพระนั่งเกล้าฯ. กรุงเทพฯ: มติชน.

สรัสวดี อ๋องสกุล, 2555. ประวัติศาสตร์ล้านนา. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: อมรินทร์.

สันติ เล็กสุขุม, 2548. ข้อมูลกับมุมมอง: ศิลปะรัตนโกสินทร์. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ.

อมรวงศวิจิตร, หม่อม (ม.ร.ว. ปฐม คเนจร), 2506. “พงศาวดารหัวเมืองมณฑลอีสาน.” ใน ประชุมพงศาวดารภาคที่ 4 เล่ม 3. พระนคร: องค์การค้าของคุรุสภา.

อรุณ สันธนาภรณ์, 2554. พระบวรราชานุสรณ์พระบาทสมเด็จพระปวเรนทราเมศ มหิศเรศรังสรรค์ พระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว 7 มกราคม 2554. กรุงเทพฯ: ชมรมกองทุนพระบวรราชานุสรณ์พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว.

เอเจียน แอมอนิเย 2539. บันทึกการเดินทางในลาว ภาคหนึ่ง พ.ศ. 2438. (แปลโดย ทองสมุทร โดเร และ สมหมาย เปรมจิตต์). เชียงใหม่: โครงการผลิตเอกสารส่งเสริมความรู้เกี่ยวกับประเทศเพื่อนบ้าน สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

Steinberg, David J. and other, 1971. “The Kingdom of Thailand.” In Search of Southeast Asia (pp. 176-313). U.S.A.: Praeger Publishers.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-06-28

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความ