อนุภาคสิ่งของและปฏิสัมพันธ์ทางการเมืองในสินไซลาวกับสินไซลาวดวงเดือน
คำสำคัญ:
อนุภาค, ปฏิสัมพันธ์, การเมือง, วรรณคดีสินไซลาวบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ของบทความนี้ คือเพื่อศึกษาอนุภาคสิ่งของในวรรณคดีเรื่องสินไซลาวที่มีปฏิสัมพันธ์กับลำสินไซลาวดวงเดือน โดยอาศัยกรอบแนวคิดอนุภาคและแนวคิดสหบท
ผลการวิจัยพบว่า 1. อนุภาคสิ่งของในวรรณคดีเรื่องสินไซลาวปรากฏอนุภาคย่อยแปรเปลี่ยนเมื่อวรรณกรรมเรื่องเดียวกัน ได้รับการนำเสนอในลำลาวดวงเดือนอนุภาคสิ่งของในลำสินไซลาวดวงเดือนสะท้อนให้เห็นว่า ผู้แต่งได้เชื่อมโยงอนุภาคสิ่งของ ของนางสุมุณฑาเข้ากับมิติการเมือง ผ่านภาพของพรรคและรัฐบาล อีกทั้งยังสะท้อนให้เห็นตัวบทสินไซลาวที่มีปฏิสัมพันธ์กับลำสินไซลาวดวงเดือน ผ่านเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ทางการเมือง คือการกอบกู้เอกราชของประเทศชาติ รวมถึงการสื่อความหมายทางการเมืองในธงประจำพรรคของพรรคชาติลาว ซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์รวมชาติบ้านเมืองในนามของพรรคและรัฐบาล 2. อนุภาคสิ่งของทั้งในสินไซลาวและลำสินไซลาวดวงเดือนต่างแสดงให้เห็นอนุภาคย่อย ปฏิสัมพันธ์และการสื่อความหมายทางวัฒนธรรมและการเมืองในตัวบทสินไซลาว ทั้งตัวละครเอก สีโห สังข์ทอง เครื่องนุ่งห่ม เครื่องแต่งกาย และเหตุการณ์แย่งชิงของตัวละครนางสุมุณฑาได้รับการปรับเปลี่ยนและเสริมสร้างให้มีมิติทางการเมือง และภาพของความมั่นคงทางการเมืองของลาวเมื่อวรรณกรรมสินไซไปอยู่ในลำลาวดวงเดือน
ลักษณะเช่นนี้ไม่พบในวรรณกรรมสินไซอื่นๆ ในประเทศไทย ดังนั้น จึงเป็นมิติสำคัญที่สะท้อนให้เห็นทั้งปฏิสัมพันธ์ของเรื่องสินไซในลาว และการประกอบสร้างอนุภาคของเรื่องสินไซกับลำสินไซลาวดวงเดือน รวมถึงภาพสะท้อนมิติทางวัฒนธรรมของชาวลาว และการเมืองลาวได้อย่างเป็นระบบ
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แก้วเทพ, 2557. ศาสตร์แห่งสื่อและวัฒนธรรมศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุเทพฯ: ภาพพิมพ์.
คณะบอริหารงานสูนกางพรรค, 2016. กฎระเบียบพรรคประชาชนปฏิวัติลาว สมัยที่ 10. พิมพ์ครั้งที่ 1. โรงพิมพ์แห่งรัฐ นครหลวงเวียงจันทน์.
ตรีศิลป์ บุญขจร, 2549. วรรณคดีเปรียบเทียบ: กระบวนทัศน์และวิธีการ. พิมพ์ในอนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพเป็นกรณีพิเศษ นางทองสุข บุญขจร. กรุงเทพฯ: ม.ป.พ.
ทองคํา อ่อนมะนีสอน, 1992. วัดจะนานุกมพาสาลาว. เวียงจัน: โตโยตายี่ปุ่น.
ทองคํา อ่อนมะนีสอน, 2008. วัดจะนานุกมพาสาลาว. เวียงจัน: หอสะหมุดแห่งซาดลาว.
ทองคํา อ่อนมะนีสอน, 2011. บทบาทนางสุมุณฑา และเชาว์ปัญญาสินไซ. เวียงจัน: สํานักพิมพ์จําหน่ายหนังสือแห่งรัฐ.
บ่อแสงคํา วงดาลา และคณะ, 1987. วันนะคะดีลาว. เวียงจัน: วิสาหะกิดการพิมพ์จําหน่ายศึกษา.
ประคอง นิมมานเหมินท์, 2543. นิทานพื้นบ้านศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประคอง นิมมานเหมินท์, 2545. นิทานพื้นบ้านศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระบุนทะวี กมพะพัน, 2016. สังสินไซ. วัดดงเหมี้ยง.
รัฐธรรมนูญแห่ง สปป.ลาว, 2015. ฉบับปรับปรุง เลขที่ 63/สพช นครหลวงเวียงจันทน์.
ราชบัณฑิตยสถาน, 2556. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน
ศิราพร ณ ถลาง, 2552. ทฤษฎีคติชนวิทยา: วิธีวิทยาในการวิเคราะห์ตำนาน-นิทานพื้นบ้าน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ส. เดชา, 1981. กลอนลำลาวดวงเดือน. สํานักพิมพ์จําหน่าย สปป.ลาว: โรงพิมพ์แห่งรัฐ
สิลา วีระวงส์, 1949. สังสินไซ. สถานที่พิมพ์กระทรวงธรรมาธิการ.
สิลา วีระวงส์, 1969. สังสินไซ. พระนคร: โรงพิมพ์แสงศิลป์.
คําผุย พนลือชา. อาจารย์สอนภาควิชาภาษาและวัฒนธรรมลาว มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว.สัมภาษณ์เมื่อวันที่ 5 มกราคม 2561.
ศาสตราจารย์ ดร. บัวลี ปะพาพัน. ประธานหลักสูตรสาขาภาษาและวัฒนธรรมลาว ปริญญามหาบัณฑิต และหัวหน้าศูนย์วิจัยภาษาและวัฒนธรรมลาว มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว. สัมภาษณ์เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2560 และวันที่ 5 มกราคม 2561.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน