การวิเคราะห์เรื่องราวในงานจิตรกรรมฝาผนังภายในพระอุโบสถ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม

ผู้แต่ง

  • กวิฎ ตั้งจรัสวงศ์ นักศึกษาระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร

คำสำคัญ:

จิตรกรรมฝาผนัง, รัชกาลที่ 3, วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม, มโหสถชาดก, พระสาวกเอตทัคคะ 41 พระองค์

บทคัดย่อ

พระอุโบสถวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เป็นหนึ่งในหลักฐานงานศิลปกรรมสำคัญสมัยรัชกาลที่ 3 ภายในพระอุโบสถมีการเขียนจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพระสาวกเอตทัคคะ 41 พระองค์ บนผนังระหว่างช่องหน้าต่าง และเรื่องมโหสถชาดกบนผนังเหนือกรอบช่องหน้าต่าง ซึ่งทั้งสองเรื่องราวมีความแตกต่างไปจากแบบแผนประเพณีที่พบได้ตามพระอุโบสถในอดีต การเลือกทั้งสองเรื่องนี้มาเขียนจึงน่าจะมีนัยยะบางประการที่สื่อถึงแนวความคิดและความเชื่อ และอาจสะท้อนให้เห็นถึงสภาพสังคมในช่วงเวลานั้นได้ เรื่องราวที่นำมาเขียนนี้ แสดงให้เห็นถึงการเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งรวบรวมสรรพวิชาและความเป็นวัดที่ชื่อว่า "พระเชตุพนฯ" ตามพระราชประสงค์ในรัชกาลที่ 1 ได้เด่นชัดมากยิ่งขึ้น เช่น เรื่อง มโหสถชาดก เป็นเรื่องที่พระพุทธเจ้าตรัสแก่เหล่าพระสาวก ณ พระเชตวันมหาวิหาร หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เชตุพน จึงอาจสอดคล้องทั้งเรื่องราวที่เขียนและชื่อของวัด อีกทั้งในเนื้อเรื่องมโหสถชาดกได้กล่าวถึงการรักษาโรค ซึ่งตรงกับการที่วัดพระเชตุพนฯ เป็นแหล่งรวบรวมจารึกตำรายาและฤๅษีดัดตนให้ประชาชนได้เข้ามาศึกษาและเอาไปใช้ เรื่องพระสาวกเอตทัคคะ 41 พระองค์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพระภิกษุที่ได้รับการยกย่องจากพระพุทธเจ้าว่าเป็นผู้ยอดเยี่ยม จำนวน 41 พระองค์ การเลือกมาเขียนในตำแหน่งของผนังระหว่างช่องหน้าต่างที่สามารถชมได้อย่างใกล้ชิด จึงอาจมีวัตถุประสงค์เพื่อต้องการให้พระสงฆ์เห็นถึงตัวอย่างที่ดีและปฏิบัติตามพระสาวกเอตทัคคะ 41 พระองค์เหล่านั้น

เอกสารอ้างอิง

กุสุมา รักษมณี, 2530. ลักษณะเฉพาะของวรรณคดีพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว, เอกสารประกอบการบรรยายเนื่องในวาระ 200 ปี พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว 31 มีนาคม 2530 ณ มหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระ. (เอกสารอัดสำเนา).

กุสุมา รักษมณี, 2530. ลักษณะเฉพาะของวรรณคดีสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

คณะสงฆ์วัดพระเชตุพน, 2544. ประชุมจารึกวัดพระเชตุพน. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยา, 2543. “อธิบายเรื่องการสอบพระปริยัติธรรม.” ใน ชุมนุมพระนิพนธ์สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์บรรณกิจ (1991) จำกัด.

ทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี, เจ้าพระยา, 2538. พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: กองวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.

นริศรานุวัดติวงศ์, สมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยา และดำรงราชานุภาพ, สมเด็จกรมพระยา, 2504-2506. สาส์นสมเด็จ เล่ม 18. กรุงเทพฯ: แพร่พิทยา.

นายมี มหาดเล็ก, 2517. กลอนเพลงยาวสรรเสริญพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.

บัณฑิต ลิ่วชัยชาญ, 2550. “ภัยฝรั่ง” สมัยพระนั่งเกล้าฯ. กรุงเทพฯ: มติชน.

ปรมานุชิตชิโนรส, สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระ, 2547. โคลงดั้นเรื่องปฏิสังขรณ์วัดพระเชตุพน. กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

วรรณณิภา ณ สงขลา, 2534. วรรณกรรม. กรุงเทพฯ: ฝ่ายอนุรักษ์จิตรกรรมฝาผนังและประติมากรรมติดที่ กองโบราณคดี กรมศิลปากร.

วอลเตอร์ เอฟ. เวลลา, 2514. แผ่นดินพระนั่งเกล้าฯ. (แปลโดย นิจ ทองโสภิต). กรุงเทพฯ: สมาคมสังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย.

ศูนย์รวมหนังสือเพื่อการศึกษา วัดพระเชตุพน, 2519. สิ่งน่ารู้ในวัดโพธิ์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แพร่พิทยา.

สน สีมาตรัง, 2549. “พิจารณาจิตรกรรมฝาผนัง วัดสุทัศนเทพวรารามและวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม.” ใน พระราชเวที (สุรพล ชิตญาโณ) (บรรณาธิการ), วิหารพระนอนวัดโพธิ์ (หน้า 114-168). กรุงเทพฯ: วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม.

สันติ เล็กสุขุม, 2544. รายงานผลการวิจัย จิตรกรรมไทยสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว: ความคิดเปลี่ยน การแสดงออกที่เปลี่ยนตาม (ฉบับร่าง). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.

สันติ เล็กสุขุม, 2548. ข้อมูลกับมุมมอง: ศิลปะรัตนโกสินทร์. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ.

สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ, 2533. 200 ปี สมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระยาปรมานุชิตชิโนรส. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-12-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความ