โครงสร้าง ที่มาและความหมายของคำเรียกชาติพันธุ์ในอีสาน
คำสำคัญ:
โครงสร้างทางความหมาย, คำเรียกชาติพันธุ์, อีสาน (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย)บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโครงสร้างทางความหมายของคำเรียกชาติพันธุ์ต่างๆ ที่อาศัยอยู่ในภาคอีสานของประเทศไทย ซึ่งพบว่ามีทั้งสิ้น 32 กลุ่มชาติพันธุ์ โดยการศึกษาพิจารณาจากโครงสร้างของการประกอบรูปคำและความหมายของคำที่นำมาประกอบเป็นคำศัพท์ ซึ่งจะทำให้ทราบว่าหน่วยศัพท์แต่ละหน่วยที่นำมาประกอบเป็นรูปคำมีที่มาและความหมายอย่างไร โดยคำเรียกชาติพันธุ์ในอีสานที่ใช้ในการวิเคราะห์ครั้งนี้มีทั้งสิ้น 304 คำ ผลการศึกษาพบว่า โครงสร้างของคำเรียกชาติพันธุ์มีองค์ประกอบสำคัญ 2 ส่วน คือ “ส่วนหลัก” ทำหน้าที่แสดงความหมายหลักของคำ และ “ส่วนขยาย” ทำหน้าที่เพิ่มความหมายแก่ส่วนหลักเพื่อให้ส่วนหลักมีความหมายที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้น ทั้งนี้ คำเรียกชาติพันธุ์ในอีสานมีโครงสร้าง 2 รูปแบบ ได้แก่ โครงสร้างแบบคำเดี่ยว และโครงสร้างแบบคำประสม ในด้านความหมายของคำที่นำมาประกอบเป็นคำเรียกสามารถจัดแบ่งตามกลุ่มที่มาและความหมายออกได้เป็น 12 กลุ่ม ได้แก่ 1) คำแสดงความเป็นกลุ่ม(คน)/พวก 2) คำที่มีความหมายว่า “คน” 3) สภาพทางภูมิศาสตร์ 4) วิถีการดำเนินชีวิต 5) ธรรมเนียมประเพณี 6) ลักษณะเฉพาะของภาษาพูด 7) ศาสนา 8) ลักษณะชนชั้นทางสังคม 9) คำที่มีความหมายในเชิงดูถูก/เชิงลบ 10) คำแสดงสภาพหรือสถานะ 11) คำแสดงความเป็นสากล 12) คำแสดงถิ่นฐานที่กลุ่ม ชาติพันธุ์อาศัยอยู่
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2019 ดำรงวิชาการ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน