การศึกษาลักษณะทางด้านศิลาวรรณาของหม้อสามขาในประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • ชวลิต ขาวเขียว คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร

คำสำคัญ:

ภาชนะดินเผา, ศิลาวรรณา, หม้อสามขา

บทคัดย่อ

บทความนี้นำเสนอผลการศึกษาลักษณะศิลาวรรณาของหม้อสามขา จากแหล่งโบราณคดีในพื้นที่ภาคกลางและพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทย เพื่อศึกษาถึงเทคโนโลยีการผลิต แหล่งวัตถุดิบ อุณหภูมิการเผา ผลการศึกษาพบว่า หม้อสามขาจากพื้นที่ภาคกลางจะใช้ดินในท้องถิ่นมาผลิต จัดเป็นภาชนะดินเผาเนื้อดิน ขนาดทรายละเอียด มีการเตรียมดินที่ดี อุณหภูมิการเผาประมาณ 500 – 600 องศาเซลเซียส เผาแบบสุมไฟในพื้นที่โล่งแจ้ง ส่วนหม้อสามขาจากพื้นที่ภาคใต้จะใช้ดินในท้องถิ่นมาผลิต จัดเป็นภาชนะดินเผาเนื้อดิน ขนาดค่อนข้างหยาบ ไม่มีการเตรียมดิน อุณหภูมิการเผาประมาณ 500 – 600 องศาเซลเซียส เผาแบบสุมไฟในพื้นที่โล่งแจ้ง

เอกสารอ้างอิง

กรมศิลปากร, 2534, ผลการวิเคราะห์เซรามิค จากแหล่งโบราณคดีในประเทศไทย. กรมศิลปากร.

ดวงกมล อัศวมาศ, 2542, การวิเคราะห์ภาชนะดินเผาจากแหล่งโบราณคดีปราสาทพนมวัน อําเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. (โบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์) คณะโบราณคดีมหาวิทยาลัยศิลปากร.

ปรีชา กาญจนาคม, 2538, การวิจัยทางโบราณคดี. กรุงเทพฯ : ทบวงมหาวิทยาลัย.

ผาสุข อินทราวุธ, 2528, ดรรชนีภาชนะดินเผาสมัยทวารวดี. กรุงเทพฯ: สยามการพิมพ์.

Renfrew and Bahn, 1991, Archaeology: teories, method and practice.London: Thames and Hudsun.

Rice M.P.1987, Pottery analysis: soucebook. University of Chicago.

ดาวน์โหลด

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความ