การศึกษาลักษณะทางด้านศิลาวรรณาของหม้อสามขาในประเทศไทย
คำสำคัญ:
ภาชนะดินเผา, ศิลาวรรณา, หม้อสามขาบทคัดย่อ
บทความนี้นำเสนอผลการศึกษาลักษณะศิลาวรรณาของหม้อสามขา จากแหล่งโบราณคดีในพื้นที่ภาคกลางและพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทย เพื่อศึกษาถึงเทคโนโลยีการผลิต แหล่งวัตถุดิบ อุณหภูมิการเผา ผลการศึกษาพบว่า หม้อสามขาจากพื้นที่ภาคกลางจะใช้ดินในท้องถิ่นมาผลิต จัดเป็นภาชนะดินเผาเนื้อดิน ขนาดทรายละเอียด มีการเตรียมดินที่ดี อุณหภูมิการเผาประมาณ 500 – 600 องศาเซลเซียส เผาแบบสุมไฟในพื้นที่โล่งแจ้ง ส่วนหม้อสามขาจากพื้นที่ภาคใต้จะใช้ดินในท้องถิ่นมาผลิต จัดเป็นภาชนะดินเผาเนื้อดิน ขนาดค่อนข้างหยาบ ไม่มีการเตรียมดิน อุณหภูมิการเผาประมาณ 500 – 600 องศาเซลเซียส เผาแบบสุมไฟในพื้นที่โล่งแจ้ง
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร, 2534, ผลการวิเคราะห์เซรามิค จากแหล่งโบราณคดีในประเทศไทย. กรมศิลปากร.
ดวงกมล อัศวมาศ, 2542, การวิเคราะห์ภาชนะดินเผาจากแหล่งโบราณคดีปราสาทพนมวัน อําเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. (โบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์) คณะโบราณคดีมหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปรีชา กาญจนาคม, 2538, การวิจัยทางโบราณคดี. กรุงเทพฯ : ทบวงมหาวิทยาลัย.
ผาสุข อินทราวุธ, 2528, ดรรชนีภาชนะดินเผาสมัยทวารวดี. กรุงเทพฯ: สยามการพิมพ์.
Renfrew and Bahn, 1991, Archaeology: teories, method and practice.London: Thames and Hudsun.
Rice M.P.1987, Pottery analysis: soucebook. University of Chicago.
ดาวน์โหลด
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน