คำเรียกญาติพื้นฐานของผู้พูดภาษาส่วย (กูย - กวย) ที่มีอายุต่างกัน

บทคัดย่อ

ชาวส่วย (กูย - กวย) ในจังหวัดศรีสะเกษมีการใช้ภาษาอื่นๆ ในชีวิตประจำวันมากขึ้น เพราะชาวส่วยต้องใช้ภาษาต่างๆ ในการติดต่อสื่อสารกับบุคคลภายนอกกลุ่มชาติพันธุ์ของตนเอง จากกรณีดังกล่าวทำให้ชาวส่วยเป็นผู้รู้หลายภาษาและมีการใช้ภาษาสลับกันไปมา จนทำให้ภาษาต่างๆ นั้นมีอิทธิพลซึ่งกันและกัน ในงานวิจัยนี้ผู้วิจัยมุ่งศึกษาคำเรียกญาติพื้นฐานของผู้พูดภาษาส่วยที่มีอายุต่างกัน เพื่อวิเคราะห์ความหมายและระบบของคำเรียกญาติและวิเคราะห์ว่าคำเรียกญาติได้รับอิทธิพลจากภาษาใดจากการศึกษาความหมายและระบบคำเรียกญาติของผู้พูดที่มีอายุต่างกันพบว่า คำเรียกญาติของผู้พูดที่มีอายุมากและผู้พูดที่มีอายุน้อยมีมิติแห่งความแตกต่าง 5 มิติ คือ

รุ่นอายุ อายุ สายเลือด เพศ และฝ่ายพ่อ/แม่ เมื่อพิจารณาจำนวนของคำที่ใช้ในการเรียกญาติ พบว่า กลุ่มผู้พูดภาษาส่วยที่มีอายุมากและกลุ่มผู้พูดภาษาส่วยที่มีอายุน้อยมีการใช้คำเรียกญาติจำนวนแตกต่างกัน โดยคำเรียกญาติที่กลุ่มผู้พูดภาษาส่วย (กูย - กวย) ทั้งสองกลุ่มอายุใช้สามารถจำแนกได้เป็น 6 ลักษณะ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าคำเรียกญาติของผู้พูดภาษาส่วยทั้งสองกลุ่มได้รับอิทธิพลจากภาษาต่างๆ ได้แก่ภาษาเขมรมาตรฐาน เขมรสุรินทร์ ไทยมาตรฐาน ไทยถิ่นอีสาน ภาษาส่วย และคำประสมระหว่างภาษาส่วยและภาษาไทยมาตรฐาน โดยคำเรียกญาติของกลุ่มผู้พูดที่มีอายุมาก มีคำที่มาจากภาษาส่วยมากที่สุด น้อยที่สุดคือคำที่มาจากเขมรสุรินทร์ ส่วนคำเรียกญาติของกลุ่มผู้พูดที่มีอายุน้อย มีคำที่มาจากภาษาไทยบงมาตรฐาน มากที่สุด น้อยที่สุดคือคำที่มาจากภาษาเขมรสุรินทร์

นอกจากนี้ยังพบว่า ญาติในรุ่นอายุ - 2 สายข้างลงไปจนถึงรุ่นอายุ - 4 กลุ่มผู้พูดที่มีอายุมากใช้คำเรียกญาติที่มาจากภาษาไทยมาตรฐานปะปนกับคำเรียกญาติที่มาจากภาษาเขมรมาตรฐาน ส่วนกลุ่มผู้พูดที่มีอายุน้อยใช้คำเรียกญาติที่มาจากภาษาไทยมาตรฐานเท่านั้น