วณิพก: ตัวตนและวิถีชีวิตในพื้นที่สังคมไทย

บทคัดย่อ

บทความชิ้นนี้ ผู้เขียนมีเป้าหมายแสดงให้เห็นประวัติศาสตร์และความหมายของวณิพกในสังคมไทย ภายใต้กระบวนการของความทันสมัยและการสร้างความรู้ความจริงให้กับคนในสังคม ไม่ว่าจะเป็นการจัดแบ่งจำแนกแยกแยะบุคคลออกเป็นระดับชั้นที่แตกต่างกัน เช่น คนปกติ คนไม่ปกติ คนมีอาชีพ คนไร้อาชีพ คนรวยหรือคนจน ซึ่งเป็นกระบวนการทางอำนาจที่ควบคุม ตรวจสอบ จัดการคนในสังคม รวมถึงตัวตนของวณิพกในสังคมไทยด้วย

การศึกษาครั้งนี้ผู้เขียนใช้วิธีการศึกษาภาคสนามทางมานุษยวิทยา ในการสังเกตการณ์ การสัมภาษณ์วณิพกในเขตกรุงเทพมหานคร ทั้งวณิพกแบบเดี่ยวและแบบวงดนตรี โดยในบทความชิ้นนี้จะเน้นที่ตัวของวณิพกอมร สมัครการ (วณิพกเดี่ยว) เป็นตัวเดินเรื่องหลัก เพราะมีความสนใจในแง่วิถีชีวิตและการก้าวเข้ามาสู่อาชีพวณิพกรวมทั้งการรวบรวมข้อมูลจากเอกสารต่างๆ เพื่อทำความเข้าใจประวัติศาสตร์ พัฒนาการความเป็นมาภาพลักษณ์และความหมายของวณิพกในสังคมไทยที่มีความแตกต่างหลากหลาย

ภาพวณิพกที่ปรากฏในสังคมไทยจึงสะท้อนให้เห็นการต่อสู้ของกลุ่มคนภายใต้กระบวนการกลายเป็นเมือง ที่พวกเขาพยายามนิยามหรือสร้างความหมายของตัวเองให้แตกต่างจากขอทาน โดยใช้ร่างกายและดนตรีเป็นสื่อแสดงออกถึงตัวตนของพวกเขาที่เรียกว่าวณิพกในพื้นที่ทางสังคมไทย