ทัศนของอิสลามต่อความรุนแรง : ความท้าทายในยุคสมัยการก่อการร้ายสากล
คำสำคัญ:
ศาสนา, อิสลาม, การก่อการร้ายบทคัดย่อ
บทความชิ้นนี้พยายามทำความเข้าใจทัศนของอิสลามที่มีต่อความรุนแรงโดยมุ่งถอดรื้อ (deconstruct) มายาคติความรุนแรงที่ครอบงำอิสลาม เพื่อเรียนรู้หลักคำสอนที่ถูกต้องของอิสลามต่อความรุนแรง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหลักคำสอนเรื่อง “ญิฮาด” ซึ่งเข้าใจกันทั่วไปว่าเป็นหลักคำสอนเกี่ยวกับสงครามอันศักดิ์สิทธิ์ของมุสลิม นอกจากนี้บทความชิ้นพยายามทำความเข้าใจหลักคำสอนของศาสนาอิสลามที่สอดคล้องกับความเป็นพหุนิยม ทั้งนี้ เพื่อแสดงให้เห็นถึงการเคารพในความแตกต่างหลากหลายของทนุษย์เพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
จีระศักดิ์ โสะสัน. 2550. กระบวนการสร้างชุมชนมุสลิมในพหุสังคมอิสาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. 2549. Nation-State and The New World (Dis) Order : รัฐ-ชาติกับ (ความไร้) ระเบียบโลกชุดใหม่. วิภาษา, กรุงเทพฯ.
ซาการียา บะชีร, จรัล มะลูลีม (แปล). 1983. ตะวันขึ้นที่มะดีนะฮฺ. ที่ระลึกเนื่องในงานเมาลิดกลางแห่งประเทศไทย ปี พ.ศ. 2538 ; กรุงเทพฯ.
พินิจ รัตนกุล. “ศาสนากับความรุนแรง (2).” มติชนสุดสัปดาห์. 24, 1242 (4 มิถุนายน 2547).
สุชาติ เศรษฐมาลินี (2549) ภาพการ์ตูนล้อเลียนศาสดา กับการเมืองเรื่องการสร้างภาพตัวแทน เผยแพร่ในเว็บไซต์ มหาวิทยาลัยเที่ยงคืน HYPERLINK “http://www.midnightuniv.org/midnight2545/document95146.html” http://www.midnightuniv.org/midnight2545/document95146.html
อิสลามแอล ลุตฟี. 2547. อิสลาม ศาสนาแห่งสันติภาพ. โรงพิมพ์มิตรภาพ; ปัตตานี.
ตำราแปล
Edward Said, สฤณี อาชวานันทุกล (แปล). The Myth of Clash of Civilizations. เผยแพร่ในเว็บไซต์มหาวิทยาลัยเที่ยงคืน HYPERLINK “http://midnightuniv.tumrai.com/midnight2545/document95178.html” http://midnightuniv.tumrai.com/midnight2545/document95178.html
Jonathan Barker, เกษียร เตชะพีระ (แปล). 2548. คู่มือการศึกษาการก่อการร้ายแบบไม่งี่เง่า : The No-Nonsense Guide to Terrorism; คบไฟ; กรุงเทพฯ.
Noam Chomsky, พิภพ อุดมอิทธิพงศ์ (แปล). 2547. ฝ่าพายุก่อการร้าย : Power and Terror, Post-9/11 Talk and Interview. มูลนิธิเด็ก; กรุงเทพฯ, หน้า 55-107.
อิบนุฮิชาม. 1974. ซีเราะห์ อิบนุฮิชาม. อัลหาญอับดุลสลาม (ต้นฉบับภาษาอาหรับ) และมูฮัมมัดอบูซะเราะฮ์ (น.ม.ป.). ตาริคมาซาฮิบอัลอิสลามมียะฮฺ. ดารุลฟิกฮฺอัลอารอบี.
ภาษาอังกฤษ
Chaiwat Satha-Anand. 1993. “The Nonviolent Crescent : Eight These on Muslim Nonviolent Actions” in Glenn D. Paige, Chaiwat Satha-Anand, and Sarah Gilliatt. Islam amd Nonviolence. Center For Global Nonviolence planning Project Matsunaga Institute for Peace, University of Hawaii Honolulu.
Chaiwat Satha-Anand. 2000. “Muslim Studies : Radical Social Science and “Alterity”” in Isma-ae Alee, Hasan Madmarn, Imtiyaz Yusuf, Yusof Talek. Islamic Studies in Asian : Presentation of An International Seminar. College of Islamic Studies, Prince of Songkla University.
Chaiwat Satha-Anand. 2006. “Transforming Terrorism with Muslims’ Nonviolent Alternatives?” In Abdul Aziz Said, Mohammed Abu-Nimer, and Meena Sharify-Funk. Contemporary Islam : Dynamic, not Static. Routledge, New York.
Jean Baudrillard. 2003. The Spirit of Terrorism. Trans. By Chris Turner, Verso, London. p. 4.
Imtiyaz Muqbil, Soul Searching. Bangkok Post, June 10, 2007.
Mohammed Abu-Nimer, 2000-2001. “A Framework for Nonviolence and Peace Building in Islam”, in The Journal of Law and Religion. Vol.15, No. 1-2.
Samuel P. Huntington (1996). The Clash of Civilizations and The Remarking of World Order., Simon & Schuster ; London.
Skaykul Abdul Azeez Ibn Baaz (1999). “Clarification of the Truth in Light of Terorism, Hijackings & Suicide Bombings and An Advice to Usaamah Ibn Laaden from Shaykul Islam Ibn Baaz” เผยแพร่ในเว็บไซด์ WWW.Fatwa-online.com.
ดาวน์โหลด
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน
