แหล่งที่มาและการกำหนดอายุคัมภีร์อรุณวตีสูตร

ผู้แต่ง

  • รุ่งโรจน์ ภิรมณ์อนุกูล อาจารย์ประจำคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

คำสำคัญ:

สุโขทัย, จักรวาล, อรุณวดีสูตร

บทคัดย่อ

คัมภีร์อรุณวตีสูตรเป็นคัมภีร์โลกศาสตรงืคุมภีร์หนึ่งที่มีการอ้างอิงอยู่ในคัมภีร์ไตรภูมิพระร่วง บทพระราชนิพนธ์ในพระมหาธรรมราชา (ลิไท) เนื้อหาของคัมภีร์นี้เป็นการขยายความจากอรรถกถาจูฬนีสูตร มัชฌิมนิกาย โดยนำเนื้อจากวรรณคดีบาลีสมัยอรรถกถาและหลังอรรถกถา สันนิษฐานว่าคัมภีร์อรุณวตีสูตรประพันธ์ขึ้นในราวกลางพุทธศตวรรษที่ 17-กลางศตวรรษที่ 18 ในอาณาจักรพุกาม

เอกสารอ้างอิง

กวี แสงมณี. "อรุณวดีสูตร : การตรวจชำระและการศึกษาเชิงวิเคราะห์" วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาภาษาตะวันออก บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2523.

ปัญญานันทาจารย์, พระ. จูฬคันถวงส์, แปลโดย สิริ เพ็ชรไชย. กรุงเทพฯ : มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย, 2546.

พินิจวรรณการ (แสง สาลิตุล) เปรียญ, พระ. บาญชีคัมภีร์ภาษาบาลี แล ภาษาสันสกฤต อันมีฉบับในหอพระสมุดวชิรญาณสำหรับพระนคร. กรุงเทพ : โรงพิมพ์โสภณ พิพรรฒธนากร, 2464.

พุทธโฆษาจารย์, พระ. มโนรถปูรณี นาม องฺคุตฺตรนิกายฎธกถา, ทุติโย ภาโค. กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2535.

พุทธโฆษาจารย์, พระ. มโนรถปูรณี นาม องฺคุตฺตรนิกายฎธกถา, ตติโย ภาโค. กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2463.

พุทธโฆษาจารย์, พระ. วิสุทฺธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสฺส ปฐโม ภาโค. กรุงเทพฯ : มหามกุฎราชวิทยาลัย, 2548.

พุทธโฆษาจารย์, พระ. วิสุทฺธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสฺส ทุติโย ภาโค. กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2548.

พุทธโฆษาจารย์, พระ. สมนฺตปาสาทิกา นาม วินยฏฺฐกถา ปฐโม ภาโค. กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2541.

พุทธโฆษาจารย์, พระ. สารตฺถปกาสินิยา นาม สํยุตฺตนิกายฏฺฐกถา ปฐโม ภาโค. กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2463, หน้า 329.

พุทธโฆษาจารย์, พระ. สารตฺถปกาสินิยา นาม สํยุตฺตนิกายฏฺฐกถา ทุติโย ภาโค. กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2463.

พุทธโฆษาจารย์, พระ. สุมงฺคลวิลาสินิยา ทีฆนิกายฏฺฐกถาย ตติโย ภาโค. กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2463.

พุทธรักขิตาจารย์, พระ. ชินาลงฺการฎีกา. กรุงเทพฯ : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2545.

มหาธรรมราชา (ลิไท), พระ. ไตรภูมิกถา. กรุงเทพ ฯ : กรมศิลปากร, 2526.

สมพงศ์ ปรีชาจินดาวุฒิ, "การศึกษาเชิงวิเคราะห์เรื่องโลกุปปติ", วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตร์มหาบัณฑิต ภาควิชาภาษาตะวันออก บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2527.

สุตฺตนฺตปิฏเก สํยุตฺตนิกายสฺส สคาถวคฺโค. กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2523.

สุภาพรรณ ณ บางช้าง, "วรรณกรรมโลกศาสตร์ในพุทธศาสนาเถรวาท", เอกสารประกอบการประชุมเชิงวิชาการ เรื่องวรรณกรรมเกี่ยวกับโลกศาสตร์และสุภาษิตพระร่วง. เอกสารอัดสำเนา, 2527.

อภิธมฺมตฺถสงฺคหปาลิ อถวา อภิธมฺมตฺถวิภาวินี นาม อภิธมฺมตฺถสงฺคหฏีกา. กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2546.

อภิธานปฺปทีปิกา และ อภิธานปฺปทีปิกาฏีกา. กรุงเทพ ฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2535.

Bode, M.H. The Pali Literature of Burma Rangoon : Burma Research Society, 1965.

"Pancagatidipanam" ed. by Leon Feer Journal of the Pali Text Society, 1884, p. 153-161.

ดาวน์โหลด

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความ