การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างจ้วงกับไทยในมิติทางประเพณีวัฒนธรรมและความเชื่อ

บทคัดย่อ

หากมองจากหลักฐานทางด้านโบราณคดีและภายใต้เงื่อนไขของสภานิเวศวิทยาวัฒนธรรมแล้ว ทั้งสังคมของชาวจ้วงที่อยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีน และสังคมของชาวไทยต่างนับเนื่องเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ร่วมกันมาแต่อดีต คือเป็นสังคมชาวนาที่อยู่ในเขตมรสุม มีภาษา ประเพณี วัฒนธรรมโบราณที่คล้ายคลึงกันมาก (ก่อนการรับวัฒนธรรมจีน-อินเดีย เข้ามาผสมผสาน) เพราะนอกจากผู้คนจะพูดภาษาตระกูล ไทย-ลาว เหมือนกันแล้ว ยังมีประเพณีความเป็นอยู่ที่คล้ายคลึงกันหลายด้าน ตั้งแต่โครงสร้างทางสังคมที่มีการนับญาติทั้งสองฝ่าย การตั้งถิ่นฐานหลังแต่งงานอยู่กับทางฝ่ายแม่ การยกย่องเพศหญิง การมีวิถีชีวิตที่ผูกพันกับวัฒนธรรมข้าว การกินอาหารหมักดอง มีตำนาน ความเชื่อเกี่ยวกับขวัญ กลองมโหระทึก และพิธีกรรมเกี่ยวกับชีวิต, การทำมาหากินในสังคมเกษตรใกล้เคียงกัน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการมีความสัมพันธ์ติดต่อกันมาเป็นเวลาช้านาน อย่างไรก็ดีความคล้ายคลึงทางวัฒนธรรมทางวัฒนธรรมดังที่กล่าวมายังไม่อาจใช้เป็นข้อสรุปได้ว่า ชาวจ้วงซึ่งมีวัฒนธรรมเก่าแก่ยาวนานถึง 3,000 กว่าปี จะเคยเป็นบรรพบุรุษของคนไทยในประเทศไทยปัจจุบัน เนื่องจากกลุ่มคนต่างตระกูลภาษาและชาติพันธุ์อื่นๆ อีกมากมายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ก็ล้วนมีลักษณะร่วมทางวัฒธรรมเช่นเดียวกับชาวจ้วงและชาวไทย วัฒนธรรมของทั้งชาวจ้วงและไทยจึงมีใช่ลักษณะเฉพาะของชนชาติแต่เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมมนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ของภูมิภาคนี้ร่วมกันนั่นเอง