มกรโตรณะระยะแรกในศิลปะอินเดียใต้ : ศิลปะสมัยอมราวดี วกาฏกะ ปัลลวะ และจาลุกยะแห่งพาทามิ
คำสำคัญ:
ศิลปะอินเดีย, มกร, โตรณะบทคัดย่อ
มกรโตรณะ คือ ลายที่ประกอบด้วยมกร 2 ข้างหันหัวเข้าคายวงโค้งซึ่งมีวงรูปเหรียญประดับตรงกลางมักปรากฏอยู่บริเวณด้านบนของประตูและซุ้มจระนำ แม้ว่าลวดลายดังกล่าวนี้จะพบอยู่ทั้งในศิลปะอินเดียเหนือหรืออินเดียใต้และศิลปะขอม อินเดียใต้คือแหล่งกำเนิดและแหล่งของพัฒนาการในขั้นต้นของลวดลายดังกล่าว อนึ่ง ลวดลายดังกล่าวปรากฏพัฒนาการอยู่ในศิลปะสมัยราชวงศ์อิกษวากุแห่งนาคารชุนโกณฑะ, ศิลปะสมัยราชวงศ์วกาฏกะ, ศิลปะสมัยราชวงศ์ปัลลวะ และศิลปะสมัยราชวงศ์จาลุกยะแห่งพาทามิ
ต้นกำเนิดของมกรโตรณะอาจเกี่ยวข้องกับลวดลายคนแบกพวงมาลัยซึ่งประดับอยู่บนคานทับหลังของรั้วล้อมสถูปในศิลปะอมราวดี ทับหลังชิ้นนี้ซึ่งปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ในพิพิธภัณฑ์นาคารชุนโกณฑะ มีลวดลายซึ่งประกอบด้วยมกรหันเข้า 2 ข้าง ลายพวงมาลัยและลายวงกลมรูปเหรียญสนับสนุนแนวความคิดดังกล่าวนี้
ในระยะต้นของศิลปะสมัยราชวงศ์ปัลลวะและศิลปะสมัยราชวงศ์จาลุกยะแห่งพาทามิ ลวดลายของมกรโตรณะมีแนวโน้มที่เคร่งครัดในกฏเกณฑ์ ที่กำหนดให้มกรโตรณะจะต้องประกอบด้วยมกร 2 ตัวหันเข้าคายวงโค้ง 2 วงโดยที่มีวงกลมรูปเหรียญ 1 วงคั่น และด้านล่างปรากฏพู่ห้อย ตัวอย่างของมกรโตรณะแบบนี้ ได้แก่ที่เทราปตีรถะ เมืองมัลลปุรัมและเทวาลัยมาเลคิตติศิวาลัย เมืองพาทามิ ลวดลายดังกล่าวนี้อาจเป็นต้นเค้าให้ทับหลังของศิลปะขอมระยะแรกสุด
ในระยะปลาย ลวดลายของมกรโตรณะมีแนวโน้มที่จะเพิ่มความหลากหลายมากขึ้น ดังจะสังเกตได้จากมกรโตรณะที่เทวาลัยไกรลาสนาถ เมืองกาญจีปุรัม ซึ่งปรากฏมกรโตรณะหลากหลายรูปแบบในโบราณสถานแห่งเดียวกัน มกรโตรณะบางจุดปรากฏมากกว่า 2 ตัวในขณะที่บางจุดปรากฏประติมากรรมรูปสิงห์และรูปบุคคลแทรก อนึ่ง มกรโตรณะทั้งหมดที่เทวาลัยแห่งนี้ไม่ปรากฏวงกลมรูปเหรียญ
เทวาลัยวิรูปักษ์ที่ปัฏฏทากัลป์ซึ่งเป็นเทวาลัยที่ได้รับอิทธิพลมาจากเทวาลัยไกรลาสนาถนั้น เป็นเทวาลัยที่แสดงถึงระบบมกรโตรณะที่ซับซ้อนที่สุดในศิลปะอินเดียใต้ระยะแรก ที่ปัฏฏทากัล ปรากฏมกรโตรณะ 2 กลุ่ม ในบาราณสถานแห่งเดียวกัน กล่าวคือ แบบที่ปรากฏวงกลมรูปเหรียญและแบบที่ไม่ปรากฏวงกลมรูปเหรียญ ในขณะที่แบบแรกปรากฏอยู่เหนือประตูทางเข้าครรภคฤหะ แบบหลังซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับอิทธิพลของเทวาลัยไกรลาสนาถนั้น มักปรากฏอยู่เหนือซุ้มจระนำรอบเทวาลัย
การศึกษามหรโตรณะในศิลปะอินเดียใต้ ย่อมนำความกระจ่างมาสู่การศึกษาพัฒนาการทางศิลปกรรมของศิลปะเอเชียอาคเนย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ศิลปะขอมสมัยก่อนพระนครใต้
เอกสารอ้างอิง
Harle, J.C. The Art and Architecture of the Indian Subcontinent. Yale University Press,1994.
Huntington, S.L. The Art of Ancient India : Buddhist Hindu Jain. New York Weatherhill, 1999.
Sivaramamurti, C. The Art of India. New York : Harry N Abram, 1977.
ดาวน์โหลด
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน