ประติมากรรมเทวรูปพระวิษณุจากอำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ผู้แต่ง

  • วิษณุ สมบุญปีติ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร

คำสำคัญ:

ศิลปกรรม, พระวิษณุ, ประติมากรรม

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและกำหนดอายุประติมากรรมศิลาทรายเทวรูปพระวิษณุ จากวัดศาลาทึง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานีโดยศึกษาเปรียบเทียบกับพัฒนาการถือสังข์ในศิลปะอินเดียเทวรูปองค์นี้ปัจจุบันจัดแสดงที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร เป็นประติมากรรมที่แสดงลักษณะพื้นเมืองที่ได้รับอิทธิพลศิลปะอินเดีย เทวรูปองค์นี้ศาสตราจารย์ชอง บวสซิลิเย่ (Jean Boisselier) นักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวฝรั่งเศสให้ความเห็นว่าเป็นประติมากรรมในศาสนาฮินดูที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เนื่องจากมีรูปแบบที่ได้รับอิทธิพลของศิลปะอินเดียแบบอมราวดีที่เจริญอยู่ในอินเดียภาคใต้ราวพุทธศตวรรษที่ 7-10 เทวรูปพระวิษณุองค์นี้ถือสังข์ด้วยพระหัตถ์ซ้ายล่างแสดงปากสังข์ เมื่อตรวจสอบพัฒนาารถือสังข์ของเทวรูปพระวิษณุในศิลปะอินเดียพบว่าการถือสังข์ด้วยพระหัตถ์ซ้ายล่างและแสดงปากสังข์นั้นเริ่มต้นในศิลปะอินเดียสมัยคุปตะและศิลปะอินเดียอมราวดีตอนปลายหลังราชวงศ์อิกษวากุในช่วงพุทธศตวรรษที่ 9-10 และเมื่อเปรียบเทียบกับการถือสังข์ของเทวรูปองค์นี้แล้วบทความนี้จึงเสนอว่าเทวรูปองค์นี้น่าจะสร้างขึ้นในช่วงเวลาดังกล่าว

เอกสารอ้างอิง

กําจร สุนพงษ์ศรี. ประวัติศาสตร์ศิลปะอินเดีย. กรุงเทพฯ: สําานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553.

พิริยะ ไกรฤกษ์. ประวัติศาสตร์ศิลปะในประเทศไทย ฉบับคู่มือนักศึกษา. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์การพิมพ์, 2538.

พิริยะ ไกรฤกษ์. รากเหง้าแห่งศิลปะไทย. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์ริเวอร์บุ๊คส์, 2553.

สันติ เล็กสุขุม. ประวัติศาสตร์ศิลปะไทย(ฉบับย่อ): การเริ่มต้นและการสืบเนื่องงานช่างในศาสนา. พิมพ์ครั้งที่ 4 ปรับปรุง. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์เมืองโบราณ, 2552.

สุภัทรดิศ ดิศกุล, หม่อมเจ้า. ศาสนาพราหมณ์ในอาณาจักรขอม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์มติชน, 2547.

B.Rajendra Prasad. Art of South India – Andhra Pradesh. Delhi: Sundeep Prakashan, 1980.

Nanditha Krishna. The Art and Iconography of Vishnu-Narayana. Bombay: D.B. Taraporevala Sons & Co., 1980.

ดาวน์โหลด

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความ