พระพุทธรูปสกุลช่างไชยาพุทธศตวรรษที่ 18-21 ความสัมพันธ์กับหลักฐานด้านประวัติศาสตร์

ผู้แต่ง

  • นันทลักษณ์ คีรีมา นักศึกษาปริญญาโท หลักสูตรปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร

คำสำคัญ:

ศิลปกรรม, พระพุทธรูปสกุลช่างไชยา, ไชยา

บทคัดย่อ

บทความเรื่อง พระพุทธรูปสกุลช่างไชยาระหว่างพุทธศตวรรษที่ 18-21 ความสัมพันธ์กับหลักฐานทางประวัติศาสตร์ เป็นการศึกษารูปแบบพระพุทธรูปสกุลช่างไชยา ด้วยวิธีการจำแนกและศึกษาเปรียบเทียบอิทธิพลทางด้านรูปแบบศิลปะ เพื่อใช้เป็นหลักฐานในการกำหนดอายุสมัยของพระพุทธรูปสกุลช่างไชยารวมทั้งแสดงถึงความสัมพันธ์กับหลักฐานทางด้านประวัติศาสตร์ของเมืองไชยาผลจากการศึกษาพบว่าพระพุทธรูปสกุลช่างไชยามีรูปแบบศิลปะที่สัมพันธ์กับพระพุทธรูปในศิลปะอินเดีย ศรีลังกา ทวารวดี เขมร และอยุธยากระทั่งได้พัฒนาจนเกิดเป็นรูปแบบเฉพาะของตนเอง คือ การแสดงปางประทานอภัยด้วยพระหัตถ์ซ้าย การประดับรัศมีที่ด้านหน้าอุษณีษะ และการทำชายสังฆาฏิเป็นริ้วซ้อนทับกันทั้งนี้จากการศึกษารูปแบบศิลปกรรมยังสามารถสะท้อนเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของเมืองไชยาให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น

เอกสารอ้างอิง

กรมศิลปากร. โบราณวัตถุในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สงขลา. กรุงเทพฯ: รุ่งศิลป์การพิมพ์, 2549.

กรมศิลปากร. ประวัติพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหารจังหวัดสุราษฏร์ธานี และบทความเรื่อง อาณาจักรศรีวิชัย. กรุงเทพฯ: อมรินทร์การพิมพ์, 2525.

เชษฐ์ ติงสัญชลี. พระพุทธรูปอินเดีย. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ, 2554.

เชษฐ์ ติงสัญชลี.. ร่างรายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ศิลปะปาละและอิทธิพลต่อศิลปะในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: ภาควิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2555.

นงคราญ สุขสม. ประวัติศาสตร์และโบราณคดีสุราษฎร์ธานี. นครศรีธรรมราช: สําานักงานโบราณคดีและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ, 2545.

พิริยะ ไกรฤกษ์. ศิลปะทักษิณก่อนพุทธศตวรรษที่ 19. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร, 2523.

ศักดิ์ชัย สายสิงห์.รายงานวิจัยพระพุทธรูปในประเทศไทย:รูปแบบ พัฒนาการ และความเชื่อของคนไทย. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2553.

ศักดิ์ชัย สายสิงห์. ศิลปะทวารวดี: วัฒนธรรมพุทธศาสนายุคแรกเริ่มในดินแดนไทย. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ, 2547.

สนอง รัตนวรางกูร. พระพุทธรูปและเทวรูปชิ้นเยี่ยมของเอกชนในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: เหรียญทองการพิมพ์, 2518.

สาวิกาน้อย. พระพุทธรูปศิลาขาว วัดพระปฐมเจดีย์ ราชวรมหาวิหาร จ.นครปฐม. เข้าถึงเมื่อ 9 เมษายน 2556. เข้าถึงได้จาก http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?f=24&t=39898&view=next

สุจิตต์ วงศ์เทศ. ศรีวิชัย. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร, 2531.

องค์การค้าของคุรุสภา. กฎหมายตราสามดวง. เล่ม 1. พระนคร: องค์การค้าของคุรุสภา, 2537.

องค์การค้าของคุรุสภา. ประชุมพงศาวดาร. 49 เล่ม. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว, 2513.

Luang Buribhand and Griswold, A.B. “Sculpture of Peninsular Siam in the Ayuthya Period,” The Journal of the Siam Society 38 (1955): 22, 28-29.

Listopad, John (John Andrew). Guardian of the flame art of Sri Lanka. Phoenix, AZ: Phoenix Art Museum, 2003.

Ramachandran, T.N. The Nagapattinam and Other Buddhist Bronzes in the Madras Museum. Madras: Government press, 1954.

ดาวน์โหลด

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความ