พระพุทธรูปสกุลช่างไชยาพุทธศตวรรษที่ 18-21 ความสัมพันธ์กับหลักฐานด้านประวัติศาสตร์
คำสำคัญ:
ศิลปกรรม, พระพุทธรูปสกุลช่างไชยา, ไชยาบทคัดย่อ
บทความเรื่อง พระพุทธรูปสกุลช่างไชยาระหว่างพุทธศตวรรษที่ 18-21 ความสัมพันธ์กับหลักฐานทางประวัติศาสตร์ เป็นการศึกษารูปแบบพระพุทธรูปสกุลช่างไชยา ด้วยวิธีการจำแนกและศึกษาเปรียบเทียบอิทธิพลทางด้านรูปแบบศิลปะ เพื่อใช้เป็นหลักฐานในการกำหนดอายุสมัยของพระพุทธรูปสกุลช่างไชยารวมทั้งแสดงถึงความสัมพันธ์กับหลักฐานทางด้านประวัติศาสตร์ของเมืองไชยาผลจากการศึกษาพบว่าพระพุทธรูปสกุลช่างไชยามีรูปแบบศิลปะที่สัมพันธ์กับพระพุทธรูปในศิลปะอินเดีย ศรีลังกา ทวารวดี เขมร และอยุธยากระทั่งได้พัฒนาจนเกิดเป็นรูปแบบเฉพาะของตนเอง คือ การแสดงปางประทานอภัยด้วยพระหัตถ์ซ้าย การประดับรัศมีที่ด้านหน้าอุษณีษะ และการทำชายสังฆาฏิเป็นริ้วซ้อนทับกันทั้งนี้จากการศึกษารูปแบบศิลปกรรมยังสามารถสะท้อนเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของเมืองไชยาให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร. โบราณวัตถุในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สงขลา. กรุงเทพฯ: รุ่งศิลป์การพิมพ์, 2549.
กรมศิลปากร. ประวัติพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหารจังหวัดสุราษฏร์ธานี และบทความเรื่อง อาณาจักรศรีวิชัย. กรุงเทพฯ: อมรินทร์การพิมพ์, 2525.
เชษฐ์ ติงสัญชลี. พระพุทธรูปอินเดีย. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ, 2554.
เชษฐ์ ติงสัญชลี.. ร่างรายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ศิลปะปาละและอิทธิพลต่อศิลปะในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: ภาควิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2555.
นงคราญ สุขสม. ประวัติศาสตร์และโบราณคดีสุราษฎร์ธานี. นครศรีธรรมราช: สําานักงานโบราณคดีและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ, 2545.
พิริยะ ไกรฤกษ์. ศิลปะทักษิณก่อนพุทธศตวรรษที่ 19. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร, 2523.
ศักดิ์ชัย สายสิงห์.รายงานวิจัยพระพุทธรูปในประเทศไทย:รูปแบบ พัฒนาการ และความเชื่อของคนไทย. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2553.
ศักดิ์ชัย สายสิงห์. ศิลปะทวารวดี: วัฒนธรรมพุทธศาสนายุคแรกเริ่มในดินแดนไทย. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ, 2547.
สนอง รัตนวรางกูร. พระพุทธรูปและเทวรูปชิ้นเยี่ยมของเอกชนในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: เหรียญทองการพิมพ์, 2518.
สาวิกาน้อย. พระพุทธรูปศิลาขาว วัดพระปฐมเจดีย์ ราชวรมหาวิหาร จ.นครปฐม. เข้าถึงเมื่อ 9 เมษายน 2556. เข้าถึงได้จาก http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?f=24&t=39898&view=next
สุจิตต์ วงศ์เทศ. ศรีวิชัย. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร, 2531.
องค์การค้าของคุรุสภา. กฎหมายตราสามดวง. เล่ม 1. พระนคร: องค์การค้าของคุรุสภา, 2537.
องค์การค้าของคุรุสภา. ประชุมพงศาวดาร. 49 เล่ม. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว, 2513.
Luang Buribhand and Griswold, A.B. “Sculpture of Peninsular Siam in the Ayuthya Period,” The Journal of the Siam Society 38 (1955): 22, 28-29.
Listopad, John (John Andrew). Guardian of the flame art of Sri Lanka. Phoenix, AZ: Phoenix Art Museum, 2003.
Ramachandran, T.N. The Nagapattinam and Other Buddhist Bronzes in the Madras Museum. Madras: Government press, 1954.
ดาวน์โหลด
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน