การเรียนรู้กับการทำงานของบุคลากรบรรษัทข้ามชาติไทยในประเทศเมียนมา

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การเรียนรู้กับการทำงานของบุคลากรในบรรษัทข้ามชาติไทยที่ไปลงทุนในประเทศเมียนมาจากรายงานการวิจัยโครงการ “การจัดการความหลากหลายทางวัฒน ธรรมของแรงงานพม่า: กรณีศึกษาวัฒนธรรมการทำงานของแรงงานพม่าในบริษัทข้ามชาติไทยที่ไปลงทุนในประเทศเมียนมา” ผลการวิเคราะห์พบว่า การเรียนรู้กับการทำงานที่หมายถึงการได้ความรู้ ความเข้าใจจากการทำงานที่เป็นประสบการณ์ นำไปใช้เพื่อเข้าถึงผลลัพธ์ที่พึงประสงค์ในการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพเป็นวัฒนธรรมการเรียนรู้ที่รวมตัวขึ้นจากยุคดั้งเดิมแล้ววิวัฒน์ผ่านยุคสมัยต่างๆ ทำให้นิยาม ความหมาย กระบวนการ และวิธีการเรียนรู้แบ่งแยกจากเดิม การเรียนรู้ในระบบการศึกษาที่เรียกว่า “การเรียนรู้แบบสมัยใหม่” เป็นรูปแบบการเรียนรู้ลักษณะหนึ่งที่ผลิตคนไปทำงานตามความต้องการของสังคมปัจจุบัน ขณะที่การเรียนรู้ตามนิยามและความหมายเดิม ซึ่งเรียกว่า “การเรียนรู้แบบพื้นบ้าน” ยังคงมีอยู่ในบางพื้นที่ เช่น ประเทศเมียนมาที่ยังไม่สามารถจัดการเรียนรู้แบบสมัยใหม่ได้เพียงพอต่อความต้องการของสังคม เมื่อบรรษัทข้ามชาติเข้าไปลงทุน จึงต้องรับบุคลากรที่มีการเรียนรู้แบบพื้นบ้านเข้ามาทำงานบรรษัทบางแห่งต้องจัดทำแผนส่งเสริมการเรียนรู้คู่การทำงานแก่บุคลากร จึงสามารถประกอบการต่อไปได้ แต่บางแห่งไม่มีแผนดังกล่าว ทำให้เกิดปัญหาการทำงาน เช่น ไม่สามารถถ่ายทอดเทคโนโลยีสู่ชาวเมียนมาได้ตามสัญญาที่ให้ไว้กับรัฐบาล ข้อเสนอ แนะจากการวิเคราะห์ พบว่า ในสถานการณ์นี้บรรษัทข้ามชาติควรให้ความสำคัญกับการเรียนรู้แบบพื้น บ้านโดยจัดกิจกรรมส่งเสริมการเรียนรู้คู่การทำงานแก่บุคลากรขึ้นในบรรษัทอย่างเป็นระบบ เพื่อให้กระบวน การและวิธีการเรียนรู้ดังกล่าวสร้างการเรียนรู้กับการทำงานแก่บุคลากรได้ตามความต้องการ